Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Εγώ ο ηλίθιος... του Πέτρου Θεοτοκάτου

 Είμαι εντάξει... Σε αναμονή...

Κάτι παίζεται στην Ελλάδα κάτι νέο, κάτι που θα αλλάξει και την υπόλοιπη Ευρώπη. Το στοίχημα ήταν να υψωθεί λόγος ενάντια στην ολοκληρωτική οικονομική κυριαρχία του παγκόσμιου κεφαλαίου. Να μπορέσουν οι πολίτες να πιστέψουν πως ζωή δίχως ψωμί και ελευθερία δεν υπάρχει. Πως τα τοκοχρεολύσια των τραπεζών σκοτώνουν. Σε αυτό τον πόλεμο που μας κήρυξαν οι παγκόσμιοι, χάσαμε 2000 ανθρώπους, που αυτοκτόνησαν από απελπισία. Σήμερα ο λαός απέδειξε πως μπορεί να πιστέψει στο δίκιο, στην ανεξαρτησία, στην αυτοδιάθεση. Κατάλαβε το παιχνίδι των δύο μεγάλων κομμάτων.


Κάποτε δεν θα χρειαζόμαστε κανένα κόμμα, κάποτε η διαφθορά δεν θα είναι πειρασμός, κάποτε δεν θα υπάρχει η εκμετάλλευση ανθρώπων από τους έξυπνους, τους πονηρούς. Δε θα είναι μαγκιά. Ας γίνουμε λοιπόν όλοι «ΗΛΙΘΙΟΙ» όπως ο ήρωας του Φ. Ντοστογιέφσκι. Μέχρι τότε, ελπίζω σε αυτή την αφύπνιση των νέων, που δίνουν στην Αριστερά το δικαίωμα να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια. Ελπίζω οι νέοι στην Ελλάδα, να καταγγέλλουν πάντοτε τον συντηρητισμό και τον φόβο, την τρομοκρατία των συντηρητικών δυνάμεων... Ελπίζω και είμαι σίγουρος πως η ανθρωπότητα έχει μέλλον στην εξέλιξή της και είναι μονόδρομος αυτή.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε όλοι τον δόλιο ρόλο των τραπεζών και τη διαπλοκή τους με πολιτικούς-πολιτικές. Από δω και πέρα κάτι θα αλλάξει γιατί η ανθρώπινη σκέψη έχει το δικό της νόμο, είναι υποχρεωμένη να επεξεργάζεται, να επιβιώνει, να ονειρεύεται, να οραματίζεται... Γρήγορα λοιπόν τώρα που ονειρεύομαι, ο ΗΛΙΘΙΟΣ, να στηρίξουμε κάθε δημιουργική ανθρώπινη φωνή, λόγο, πράξη.

πηγή: Πέτρος Θεοτοκάτος 
το βρήκαμε εδώ: Αξιοπρέπεια και Αντοχή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου