ΕΟΖ, μια ιστορία με (πολλούς) δράκους

Φωτο από 'δώ: ΝΕΑ των ΦΙΛΙΑΤΩΝ

Ήρθε η ανάπτυξη; (για δείτε απ’ τη γωνία)

Με πρόσχημα τον επαναπατρισμό των επιχειρήσεων που μετακόμισαν στους βόρειους γείτονές μας (Σκόπια, Βουλγαρία, Ρουμανία και αλλού) η κυβέρνηση, ακολουθώντας το σχεδιασμό των προγενέστερων κυβερνήσεων (βλέπε Παπανδρέου, Σαμαρά και άλλων), εφαρμόζει τις επιταγές των δανειστών και στο πεδίο των ΕΟΖ (Ειδικών Οικονομικών Ζωνών).

Αρχίζει, παρά τις φημολογούμενες εξαγγελίες για περιοχές της ανατολικής Θράκης¹, με την δημιουργία της πρώτης ΕΟΖ, στη ΒΙΠΕ (Βιομηχανική Περιοχή) Σταυροχωρίου Κιλκίς, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. Φ/Α5/16/398211/555/7-3-2016 Απόφ. Υφυπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού (ΦΕΚ 762 τ.Β/22-3-2016).

Και ναι, το όνειρο γενεών γίνεται επιτέλους πραγματικότητα, είμαστε πια ΕΠ (Επιχειρηματικό Πάρκο τύπου Α΄) με τόνο παρακαλώ.

Φορολογικοί παράδεισοι: τα νέα νησιά των θησαυρών και οι πειρατές κεφαλαιοκράτες

του Φοίβου Σταύρου Μακρίδη*

 Μας είναι οικεία η εικόνα του παλιού πειρατή, που έχει συγκεντρωμένους τους θησαυρούς και τα λάφυρά του σε απομονωμένα νησιά, κρυμμένους σε σημεία που μόνο ο ίδιος γνωρίζει και θυμάται μέσω κωδικοποιημένων χαρτών. Η εικόνα του πειρα­τή κι οι θρύλοι γύρω από τη φιγούρα του εκπέμπουν μια γοητεία. Είναι αντισυμβατικός και ζει ελεύθερος, κυνηγημένος από όλες τις δυναστείες του κόσμου. Λεηλατεί πλού­σια εμπορεύματα και βασιλικά καράβια και καταφέρνει να συγκεντρώσει έναν αμύθητο πλούτο σε διάφορα «νησιά των θησαυρών».
Τα σύγχρονα «νησιά των θησαυρών», όμως, έχουν ελάχιστα κοινά με τα παλιά. Μάλιστα, δεν πρόκειται αποκλειστικά για νησιά, μιας και φορολογικός παράδεισος θεω­ρείται μια χώρα ή μια περιοχή που προσφέρει συγκεκριμένες υπηρεσίες στους κεφαλαι­ούχους, για να την προτιμήσουν, προκειμένου να γλιτώσουν τους εγχώριους φόρους της πατρίδας τους. Χώρες όπως η Ελβετία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, θεωρούνται κι αυτές φορολογικοί παράδεισοι, όπως και οι Μπαχάμες, οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, τα Νησιά Κέιμαν κ.ά.
Οι σύγχρονοι «πειρατές» δε θυμίζουν καθόλου την παραπάνω ωραιοποιημένη ει­κόνα των παλιών πειρατών. Δεν είναι οι αντισυμβατικοί κι οι κυνηγημένοι από το κα­θεστώς – είναι οι ίδιοι το καθεστώς! Στους φορολογικούς παραδείσους θα βρούμε να διατηρούν λογαριασμούς και να κρύβουν τα κεφάλαιά τους πολυεθνικές εταιρείες και οι θυγατρικές τους, υψηλόβαθμα στελέχη, τράπεζες και τραπεζίτες, πολιτικοί και υπουργοί ισχυρών και ανίσχυρων χωρών, δημοκρατικών και δικτατορικών καθεστώτων, γραφει­οκρατικά στελέχη κ.λπ. Είναι δηλαδή η οικονομική και πολιτική ελίτ του πλανήτη.

Η ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, ΕΝΑ ΥΠΟΥΛΟ ΣΟΦΙΣΜΑ

“Να δούμε την κρίση ως ευκαιρία” είναι ένα σλόγκαν που αναπαράγεται συχνά από το ξεκίνημα αυτής της ιστορίας, της χρεοκοπίας σε αργή κίνηση για την χώρα. Οι υποστηρικτές “θετικής ενέργειας” μπορεί να βλέπουν πίσω από την δυσμενή συγκυρία, τρόπους για να γράψουν “πως να κάνεις το σκατό σου παξιμάδι” και να το πουλήσουν ως εγχειρίδιο πορείας. 

Είναι αυτοί που μας καλούν σε “ενέσεις αισιοδοξίας” όντας βολεμένοι ή που παρακαλάνε για κρατικές επιχορηγήσεις ώστε να κάνουν το κομμάτι τους, ενώ παίζουν τον ρόλο της “πλύστρας” για τα κακώς κείμενα, διακοσμώντας την ανωμαλία με καθρεφτάκια κανονικότητας. Η αγορά εργασίας δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω παρά σειρές από γιαουρτάδικα, φθηνό φαγητό, ενεχυροδανειστήρια και ανάπτυξη μεγάλων αλυσίδων. Επομένως νέες θέσεις εργασίας δεν προσφέρονται, παρά τους τραγικά χαμηλούς μισθούς που υποτίθεται πως θα προσέλκυαν επενδυτές και θα αύξαναν την ανταγωνιστικότητα.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΡΙΘΜΟΣ ΖΝΧ (ΖΩΗ ΝΑ ‘ΧΟΥΜΕ)

Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις με τους δανειστές, για την έκδοση ομολόγου διάρκειας 50 ετών, το οποίο θα αντικαταστήσει επί της ουσίας το δεύτερο πακέτο στήριξης ύψους 130 δισ. ευρώ. Αυτό θεωρείται μέγιστη επιτυχία από την κυβέρνηση και ιδιαίτερα από τον Γ. Στουρνάρα.
Θα δοθεί, μάλιστα, μάχη για να «κερδίσουμε» αυτό το «θείο δώρο» από τον μπάρμπα μας στις Βρυξέλλες, γι’ αυτό και ήδη βαφτίστηκε «ομόλογο σωτηρίας». Αυτό το ομόλογο, λέει, θα έχει μικρότερο επιτόκιο και θα οδηγήσει «σε μεγάλη μείωση του χρέους». Από όλα αυτά μπορώ με άνεση να συμφωνήσω μόνο σε ένα. Στο «ομόλογο σωτηρίας». Σωτηρία αποκλειστικά για τη σημερινή κυβέρνηση, όμως. Για τη χώρα είναι ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι που λείπει από το παζλ του τέλους της.

Ιστορίες επιτυχίας

Ο παππούς με την γιαγιά πέρασαν τη ζωή τους σε μια παλιά μονοκατοικία τής Φιλοθέης. Όχι πως είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ακίνητο σε ένα από τα ακριβώτερα προάστια της Αθήνας. Απλώς έτυχε να μένουν εκεί από την εποχή που στην Φιλοθέη έβοσκαν πρόβατα.

Για κακή τύχη τής γιαγιάς, το ακίνητο ήταν στο όνομα του παππού. Έτσι, όταν ο επί κάπου 60 χρόνια σύζυγός της ανεχώρησε δια τόπον χλοερόν, η γιαγιά έπρεπε να κάνει δήλωση κληρονομιάς. Δέκα μείον πέντε μείον πέντε, γράφουμε οκτώ και δυο κρατούμενα, η ρετσέτα βγήκε: η γιαγιά έπρεπε να πληρώσει ως φόρο κληρονομιάς για το σπίτι όπου πέρασε τα τρία τέταρτα της ζωής της μια σκάρτη διακοσάρα. Χιλιάδες ευρώ, εννοείται.

Επειδή, λοιπόν, της γιαγιάς τής έλειπαν κάπου εκατόν ενενήντα εννιά χιλιάρικα για να συμπληρώσει το ποσό που υπολόγισε η εφορία, τα όσα ακολούθησαν είναι λογικά: η γιαγιά μετακόμισε σε γηροκομείο και το κράτος έβγαλε το ακίνητο στο σφυρί, προκειμένου να εισπράξει τον φόρο κληρονομιάς, τον οποίο όφειλε η γιαγιά για ένα σπίτι απ' όπου το κράτος την έβγαλε για να το πουλήσει. Παράλογο; Δεν απαντάει, άρα λογικό.

Θα πληρώνουμε για καιρό ακόμη πανάκριβο το ρωσικό φυσικό αέριο

Εάν δεν αφορούσε πρωθυπουργό, θα ήταν σίγουρα ανέκδοτο. Αμέσως μετά την επιστροφή του Σαμαρά από τις ΗΠΑ, το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου, το Μαξίμου διέρρευσε πως από τα τέλη Ιούλη ο Σαμαράς έστειλε επιστολή στον Πούτιν, με την οποία του ζήτησε να παρέμβει στη Gazprom για να μειώσει τις τιμές που πουλάει το φυσικό αέριο στην Ελλάδα, οι οποίες είναι 30% με 40% ψηλότερες από τις τιμές που το ίδιο ρωσικό μονοπώλιο πουλάει το φυσικό αέριο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οπως διέρρευσε το Μαξίμου, η ελληνική πλευρά, μέσω της ΔΕΠΑ, επιδιώκει μια μείωση τιμής τουλάχιστον 20% κι αν αυτό δεν επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων των δύο πλευρών, η ΔΕΠΑ θα προσφύγει σε διεθνή διαιτησία, όπως προβλέπεται από την αποικιοκρατική ελληνορωσική σύμβαση που έχει υπογραφεί προ ετών.

Η πρώτη αντίδραση της ρωσικής πλευράς ήταν μια δήλωση ενόχλησης ρώσου αξιωματούχου, που ζήτησε να τηρηθεί ανωνυμία: «Ο πρόεδρος Πούτιν δεν επικοινωνεί με τους ηγέτες ξένων χωρών μέσω του Τύπου και απαντά επιμελώς στις επιστολές που του απευθύνονται». Μ’ άλλα λόγια, το Κρεμλίνο απάντησε πως δεν πρόκειται να παίξει στα προπαγανδιστικά παιχνιδάκια του Μαξίμου, που δημοσιοποίησε μια επιστολή δεκαπέντε μέρες μετά την αποστολή της, μόνο και μόνο για να δείξει ο Σαμαράς πως κάνει δυναμική εξωτερική πολιτική.

Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

του Antonio Senta

Το δημόσιο χρέος είναι μια ιδεολογική κατασκευή, είναι όμως κι ένα ισχυρό όργανο υποδούλωσης των ‘’νεοϋπηκόων’’ των σύγχρονων κρατών.

Υπάρχει μια λέξη που επαναλαμβάνεται συνεχώς τα τελευταία πέντε χρόνια στα μέρη μας: ‘’χρέος’’, συνήθως συνδεδεμένη με τον όρο ‘’κρίση’’ και, κατά συνέπεια, ‘’κρίση  του χρέους’’. Το χρέος παρουσιάζεται σαν αδιαμφισβήτητο δεδομένο, με τη σειρά του αιτία της γενικευμένης οικονομικής κρίσης που μέσα σε λίγα χρόνια οδήγησε στην φτώχεια εκατομμύρια κατοίκους σε μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Ίσως είναι χρήσιμο λοιπόν να σκεφτούμε βαθύτερα γύρω από αυτό τον όρο. Γενικότερα κυριαρχεί η πίστη ότι η έννοια του χρέους είναι μια ιδιαιτερότητα της σύγχρονης εποχής, σύμφωνα με μια γραμμική διαδοχή κατά την οποία ο ‘’πρωτόγονος ‘’ άνθρωπος πρώτα χρησιμοποίησε την ανταλλαγή, μετά επινόησε το νόμισμα και εν συνεχεία αναπτύχθηκαν χρεωστικά και πιστωτικά συστήματα. Τα τελευταία θεωρούνται ότι γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του σχηματισμού των σύγχρονων κρατών και ότι είναι αναμφίβολο σύμπτωμα  προόδου. Στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι αλήθεια, οι πηγές, ήδη από τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά και τη σφηνοειδή γραφή της μεσοποταμίας, αποδεικνύουν το αντίθετο, ότι δηλαδή στις προκρατικές ή χωρίς κράτος  κοινωνίες υπήρχε – και υπάρχει – μια πιστωτική οικονομία χωρίς νόμισμα. Το συμπέρασμα είναι ότι το χρέος προυπάρχει της γέννησης του κράτους και της νομισματικής οικονομίας.

Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες

Του Κώστα Βαξεβάνη


Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες, προφανώς θα τα είχαν σώσει. Δεν θα έμπαινε κανένα θέμα πλειστηριασμού. Πόσο ηθικό είναι,αναρωτιούνται μερικοί, να επιβραβεύεται ένας μπατακτσής ή τζαμπατζής (για να ικανοποιήσουμε και την διανοητική αναζήτηση της κυρίας Διβάνη) ο οποίος δεν πλήρωνε το δάνειό του; Όσο ηθικό είναι να διασώζονται οι Τράπεζες είναι η απάντηση.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι ελληνικές Τράπεζες, ανακεφαλαιοποιήθηκαν, δηλαδή επιδοτήθηκαν με τα χρήματά μας τα οποία μπαίνουν στο ελληνικό χρέος για να διασωθούν.Να μην καταρρεύσουν ήταν η επίσημη απάντηση. Και η απάντηση συνέχιζε,πως αν κατέρρεαν,θα κατέρρεε και η Οικονομία στο σύνολό της.

Δηλαδή σε μία Οικονομία της αγοράς, όπου ο βασικός κανόνας είναι πως επιβιώνει όποιος μπορεί και απαγορεύεται η κρατική παρέμβαση, το ελληνικό κράτος, παρενέβη και επιδότησε τις Τράπεζες, αντί να αφήσει να λειτουργήσουν οι νόμοι της αυτορρύθμισης και της αγοράς. Με δικά μας χρήματα.

«ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ….»

Τι καλοί οι τραπεζίτες! Και πόσο παρεξηγημένοι! Όχι, δε θέλουν να γίνουν κατασχέσεις σπιτιών. Θέλουν το καλό μας. Θέλουν τόσο πολύ το δικό μας καλό που προειδοποιούν πως αν δεν γίνει κάτι θα πλακώσουν οι «ξένοι γύπες των distress funds, που καραδοκούν για να κερδοσκοπήσουν, με υποτιμημένα δάνεια ακινήτων».

Αυτό που δε μας εξηγούν είναι γιατί «φοβούνται» τα distress funds; Δε μπορούν να έρθουν μόνα τους. Κάποιος πρέπει να τα καλέσει, να διαπραγματευτεί μαζί τους, να πουλήσει τα δάνεια στο 30% της αξίας τους κι ύστερα να αρχίσουν τα distress funds το ξεκλήρισμα των δανειοληπτών.

Αυτός ο «κάποιος» που θα καλέσει τα distress funds είναι οι τραπεζίτες και μόνο αυτοί. Άρα, πώς μας απειλούν ότι θα πλακώσουν τα ξένα κοράκια για ν’ αρπάξουν το φαγητό από το στόμα των ελληνικών κορακιών; Αν δεν θέλουν οι τράπεζες να ξεπουλήσουν τα κόκκινα δάνεια, δεν τα ξεπουλάνε. Τόσο απλό.

Πρωτογενές πλεόνασμα: Μια αιματηρή στόχευση με αταίριαστους υποστηρικτές

Παναγιώτης Μαυροειδής

Οι φιλοδοξίες του καταγέλαστου success story της κυβέρνησης, περιορίζονται όλο και πιο καθαρά πλέον στην επίτευξη ''πρωτογενούς πλεονάσματος''. Αυτός είναι ο νέος ''εθνικός στόχος'' κατά τον Στουρνάρα. Αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δήλωνε πρόσφατα: ''για εμάς ο κορυφαίος στόχος είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος (...) Όχι γιατί μας το επέβαλλαν κάποιοι τρίτοι αλλά γιατί αυτός ο στόχος μας επιτρέπει να έχουμε περιθώρια ευελιξίας. Μας απαλλάσσει από την ανάγκη να ζητάμε κάθε τόσο δανεικά, όταν θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και μας επιτρέπει επιτέλους όλες οι προσπάθειες μας να συγκεντρωθούν στο μεγάλο ζητούμενο που είναι η Ανάπτυξη.

Το κεφαλαίο Α στην υποσχόμενη Ανάπτυξη του Σαμαρά, υποδηλώνει άραγε το υποτιθέμενο θηριώδες μέγεθός της;

Άλλοι, με κάποια μετριοφροσύνη, αλλά χωρίς να φείδονται ψευδολογιών, κατεβάζουν κάπως τους τόνους και απλά ισχυρίζονται ότι με το πρωτογενές πλεόνασμα, αν μη τι άλλο ''το δημόσιο εξωτερικό χρέος, θα αρχίσει προοδευτικά να μειώνεται''.

Από κοντά και οι αυτοκρατορικοί απεσταλμένοι της ΕΕ και της τρόικας που αφήνουν να εννοηθεί πως αν κάποια στιγμή αντί για  ελλείμματα υπάρξουν πλεονάσματα, τότε μπορεί να γίνει και κάποιο κούρεμα στο χρέος ή να δοθεί πρόσθετη στήριξη για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού που θα υπάρξει μέσα στο 2014 μετά το τέλος της τρέχουσας ''βοήθειας''.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟ

Τι δεν θέλουν να ξέρεις:

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟ

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΒΑΡΥΤΑΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟ

ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ, ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΩΣΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΥΠΩΝΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙΤΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ.

Καταστρατηγώντας τα τελευταία χρόνια, αυτόν τον κανόνα και αναθέτοντας παράνομα και χωρίς την σύμφωνη γνώμη του λαού, σε άλλους το αποκλειστικό δικαίωμα να δημιουργεί το νόμισμα του και να ελέγχει την οικονομία του, έχουν έρθει τα προβλήματα στις περισσότερες χώρες του κόσμου.

Οπως είναι εκολονόητο, σε οποιον μεταβιβάσει το κράτος την εξουσία του να δημιουργεί το χρήμα του, αυτός πλέον έχει αύθονα χρήματα για τον χρημαστισμό πολιτικών, ΜΜΕ και όποιων άλλων χρειάζονται για να ελέγχει πρωτίστως αυτούς τους δυο.

Ολα τα ΜΜΕ σου μιλούν για το χρέος και σε κάνουν ν αναμεταδίδεις την πληροφορία, να το θεωρείς δεδομένο και απο εκεί και πέρα κατευθύνουν την σκέψη σου στο να ψάχνεις τρόπους για την αποπληρωμή του. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ.

"Φυσικοί θάνατοι" στην Ελλάδα της πτώχευσης: μια αναίμακτη γενοκτονία

Μόνιμη επωδός της "δικής μας πλευράς" είναι οι περίπου 4.000 αυτοκτονίες των 3 τελευταίων χρόνων.
Τις χρησιμοποιούμε ως απόδειξη του επιχειρήματος πως "το Μνημόνιο σκοτώνει".
Αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα τραγικό φαινόμενο που απασχολεί και τρομάζει φυσικά όλους μας.

Ξέρετε, όμως, κάτι;
Θεωρώ πως κάνουμε μεγάλο λάθος που επικεντρωνόμαστε μόνο εκεί.
Δε θα έπρεπε οι αυτοκτονίες να είναι η προμετωπίδα της αντίδρασής μας.
Υπάρχει ένα φαινόμενο πολύ χειρότερο, κατ' εμέ, και αποδεικνύει σαφέστερα και περίτρανα πως "το Μνημόνιο σκοτώνει".
Και είναι η ραγδαία αύξηση των θανάτων.
Των "φυσικών θανάτων", που λένε, μα δεν είναι καθόλου φυσικοί.
Μπορεί να μην έχουν την αμεσότητα του αίματος, όπως οι αυτοκτονίες, αλλά έχουν το ίδιο αποτέλεσμα και έχουν πολύ μεγαλύτερη έκταση.

Είσαι διαθέσιμος; Λέγε, ρε, είσαι;

Είσαι από ΑΣΕΠ ή είσαι από ΕΣΠΑ; Είσαι από επετηρίδα ή από μοριοδότηση; Έχεις μεταπτυχιακό; Διδακτορικό; Για μέτρα τα προσόντα σου. Φίλησες κατουρημένες ποδιές; Έγλειψες για τη μετάθεση;
Ψήφισες για αιρετούς τα κομματόσκυλα; Έκανες μόκο όταν αδικούσαν τον συνάδελφο; Δούλεψες κάθε μέρα απεργίας – δε γίνεται τίποτα ρε παιδιά με πυροτεχνήματα απεργίες; Πήρες ακριβό αμάξι;

Έπαιξες χρηματιστήριο; Την κοπάναγες από τη δουλειά στη ζούλα; Είπες «μπράβο» στον φασίστα για το χαστούκι, αφού «της άξιζε»; Αγόρασες Πρώτο Θέμα και ψώνισες με τα κουπόνια;

Σε πορεία θανάτου

Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν. Σού πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου. Τα παρέδωσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης. Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα. Τα δάκρυα δεν πονάνε...έτσι νόμιζες. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου. Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.

 

Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου. Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού. Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος. Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μία απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.

Ο κλεμμένος πλούτος των offshore δραστηριοτήτων. Στην καρδιά, όχι στα όρια του συστήματος

του Θάνου Ανδρίτσου 

Οι φορολογικοί παράδεισοι είναι στην καρδιά, όχι στα όρια του συστήματος

O Μπάρακ Ομπάμα και ο Ντέιβιντ Κάμερον στη σύνοδο του Λοχ Ερν

 Η διαρκής επικαιρότητα της φοροδιαφυγής και η υποκρισία της εξουσίας.

Στις 18 και 19 του Ιούνη, σε ένα καταπράσινο θέρετρο στις λίμνες Λοχ Έρν της Βόρειας Ιρλανδίας συναντήθηκαν οι ηγέτες των G8, οι ισχυρότεροι πολιτικοί στον κόσμο. Την πρώτη μέρα εξέδωσαν την διακήρυξη της Λοχ Έρν. Πρόκειται για ένα δεκάλογο μέτρων που στόχο έχουν, σύμφωνα με τον προεδρεύοντα για τη φετινή χρονιά, πρωθυπουργό της Αγγλίας, Ντέιβιντ Κάμερον να χτυπήσουν τη «μάστιγα της φοροδιαφυγής».

Βέβαια, η εισαγωγική πρόταση της διακήρυξης, ξεκαθαρίζει πόσο αποφασισμένοι είναι όταν πλέκει το εγκώμιο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που οδηγούν στην ανάπτυξη, μειώνουν τη φτώχεια και δημιουργούν θέσεις εργασίας. Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι, παρότι μπορεί να μη μοιράζονται την ίδια καχυποψία για το ατομικό κέρδος και το κεφάλαιο οι πρωθυπουργοί των ισχυρότερων κρατών, ίσως τουλάχιστον να επιδιώκουν να περιορίσουν κάπως τις ανεξέλεγκτες πολυεθνικές εταιρείες που κυβερνούν τον κόσμο.

Distress funds: οι "ευκαιρίες" τής κρίσης

Έχετε ακούσει για τα distress funds; Ξέρετε τι πράμα είναι τούτο; Αν όχι, κακώς. Κακώς, κάκιστα. Διότι πρόκειται για μια απίστευτη μεν υπαρκτή δε πραγματικότητα, η οποία άρχισε να μπαίνει σιγά-σιγά στην καθημερινότητα του έλληνα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

"Distress", λοιπόν, σημαίνει αγωνία, θλίψη, εξάντληση, ταλαιπωρία κλπ. Συνεπώς, distress funds είναι εκείνα τα κεφάλαια τα οποία επενδύουν στην αγωνία και την θλίψη τού κοσμάκη. Για να γίνει πιο κατανοητός ο όρος, ας πούμε ότι μοιάζουν με τις τύπου "αγοράζω χρυσό" αιματορρουφήχτρες, που έχουν γεμίσει κάθε γειτονιά. Έτσι και τα distress funds: την έχουν στημένη για να εκμεταλλευτούν οποιαδήποτε ανάγκη υπάρχει, είτε απλών ανθρώπων είτε επιχειρήσεων είτε ακόμη και ολόκληρων κρατών. 

Για παράδειγμα: αγοράζουν από μία τράπεζα ένα πακέττο "κόκκινων" δανείων στο 20%-30% της ονομαστικής τους αξίας, ευελπιστώντας ότι θα καταφέρουν να εισπράξουν από τους δανειολήπτες πολύ περισσότερα απ' όσα επένδυσαν. Μ' αυτόν τον τρόπο, μπορεί η εκχωρήτρια τράπεζα να εγγράφει ζημιές στον ισολογισμό της αλλά μαζεύει λεφτά, τα οποία είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν κατάφερνε να μαζέψει. Και λέω "εξαιρετικά αμφίβολο", επειδή στην τράπεζα μπορείς να πας να κλαφτείς, μπορείς να ανακατέψεις τον Συνήγορο του Πολίτη, μπορείς να φωνάξεις το ΠΑΜΕ για συμπαράσταση όταν έρθει ο κλητήρας να σου κάνει έξωση...και, γενικά, οποιαδήποτε προσπάθεια της τράπεζας για βίαιη είσπραξη θα δημιουργήσει αναταραχή. Όμως, όλες αυτές οι άμυνες δεν λειτουργούν όταν έχεις να κάνεις με ένα απρόσωπο fund που εδρεύει στην Νέα Υόρκη ή στην Γενεύη. Το fund δεν καταλαβαίνει από "είμαι άνεργος" ή από "πεινάνε και τα παιδάκια μου". Θα σε πατήσει κάτω και θα σε ξεζουμίσει για να μαζέψει τα κέρδη που προσδοκούσε όταν αγόραζε το δάνειό σου.

Η σημαία, της σημαίας, ω σημαία!

Όταν πρέπει να κάνεις μια ομιλία και δεν έχεις τίποτα να πεις, ένας δρόμος υπάρχει. Άρχισε να μιλάς για την πατρίδα το έθνος τη σημαία και τα ρέστα. Αυτή την συμβουλή φαίνεται να ακολούθησε ο Σαμαράς στην ομιλία τους κατά το κλείσιμο του συνεδρίου της ΝΔ. Πάνω από 20 φορές είπε την λέξη σημαία και έκλεινε τον πατριωτισμό σε όλες τις κλήσεις. Τον έβγαζε δηλαδή για να μετρήσουμε ποιος τον έχει μεγαλύτερο. Και είναι λογικό όταν δεν έχεις τίποτα να πεις στην κοινωνία να καταφεύγεις στα γνωστά κεφενειακά λαϊκίστικα κλισέ. Λες για την πατρίδα, χαίρονται όλοι, φουσκώνουν από περηφάνια και ξεχνάνε τους πολίτες αυτής της χώρας, τα δεινά, ακόμα και τον θάνατο που φέρνει η “πατριωτική” σου πολιτική. Και αν έχετε περιέργεια για το πού στην Ελλάδα είναι μαζεμένοι οι περισσότεροι πατριώτες οπαδοί της σημαίας του έθνους και των αγώνων για την Ελευθερία, θα τους βρείτε στην Εκάλη. Όπου η ΝΔ στις τελευταίες εκλογές έλαβε το 70%! Κούγκι ελληνικής περηφάνιας η Εκάλη! Αντιθέτως τα αντεθνικά μιάσματα θα τα βρείτε στις λαϊκές συνοικίες που ψήφισαν μαζικά αριστερά. Και γιατί η Εκάλη να μην ψηφίσει Σαμαρά τώρα που με την κρίση ήρθε η ώρα του λογαριασμού; Στην ανάπτυξη ήμασταν ιδιώτες που δεν μοιράζονται τα κέρδη, αλλά στην κρίση είμαστε ένα έθνος που θα πληρώσει. Και στην Εκάλη δεν είναι χαζοί. Ξέρουν ποιος θα βάλει τους άλλους να πληρώσουν και όχι όσους επωφελήθηκαν από την ανάπτυξη. Και ξέρουν ότι για να γίνει αυτό χρειάζονται ισχυρές δόσεις πατρίδας και σημαίας για να νομίζει ο “λαουτζίκος” ότι πεινάει για το καλό της πατρίδος και όχι της Εκάλης.

πηγή: Antista/Chef

Αν ήμασταν σαν την Αίγυπτο κ.Στουρνάρα…

Αν βγαίναμε από το Ευρώ θα ήμασταν σαν την Αίγυπτο υποστήριξε ο υπουργός οικονομικών Γ. Στουρνάρας.

Τι ακριβώς εννοείτε κ. Στουρνάρα;

Ότι ο προηγούμενος αμερικανόδουλος ηγεμόνας της χώρας θα ήταν μέλος της σοσιαλιστικής διεθνούς;

Ότι σε κάθε μεγάλη συγκέντρωση η αστυνομία θα χρησιμοποιούσε τρομακτικές ποσότητες δακρυγόνων που θα προμηθεύονταν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ;

Ότι στα κρατητήρια της ασφάλειας θα βασανίζονταν άνθρωποι και ότι ο υπουργός δημόσιας τάξης θα απειλούσε με μηνύσεις τα ξένα μέσα ενημέρωσης που το αποκάλυπταν και θα απομάκρυνε τους δημοσιογράφους της κρατικής τηλεόρασης που το υπενθύμιζαν;

Ότι πολίτες της χώρας θα κρατούνταν σε φυλακές για 2.5 χρόνια, κατά παράβαση του συντάγματος χωρίς να έχουν καταδικαστεί για τίποτα;

Ότι το καθεστώς θα προσπαθούσε να καταλάβει το ραδιομέγαρο της χώρας προκειμένου να μην μεταδίδει ειδήσεις που δεν συμφωνούν με την κυρίαρχη προπαγάνδα;

Η ΥΠΟΥΛΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΙ ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟΙ..

Η φίλη στη δουλειά με συμβούλευε φοβισμένη.

"Στο λέω για το καλό σου, μη κάνεις του κεφαλιού σου, θα χάσεις τη δουλειά σου. Σε έχουν βάλει στο μάτι. Όλοι αυτή τη στιγμή κάνουμε τα στραβά μάτια, ότι μας ζητάνε, και θα κάνουμε κι άλλα. Τι να κάνουμε? Να χάσουμε τη δουλειά μας? Θα τη κρατήσουμε ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ. Να κάνεις το ίδιο. Να σωπαίνεις και να κάνεις ότι σου ζητάνε"

Η Ελλάδα της "ιστορίας επιτυχίας" έχει σκεπαστεί από φόβο. Φόβο στις ψυχές των ανθρώπων. Τι θα απογίνουν. Άνθρωποι που εκπαιδεύονται να νοιώσουν προνομιούχοι ακόμα κι αν καταφέρουν να τσακώσουν τρία κατοστάρικα για μισθό. Άνθρωποι που θα ευγνωμονούν τη τύχη τους αν δεν πεινάνε, αν δεν ζητιανεύουν, αν δεν κοιμούνται στα παγκάκια.

Φυσικό αέριο και «αέρας φρέσκος»

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Μάκης Παπαγεωργίου και, φυσικά, ο εκπρόσωπος της κοινοπραξίας του «TAP», ποζάρουν πανευτυχείς μετά την υπογραφή της λεγόμενης «Συμφωνίας Φιλοξενούσας Χώρας» για τη διέλευση του αγωγού από την Ελλάδα.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να σκιάσουμε το χαρούμενο πάρτι της κυβέρνησης, αλλά επειδή πολλά ακούγονται για τα οφέλη που θα έχει ο ελληνικός λαός από αυτή τη συμφωνία, έχουμε την εξής απορία:

*

Στο Αζερμπαϊτζάν, που δεν είναι απλώς χώρα διέλευσης όπως η Ελλάδα, αλλά χώρα παραγωγής του φυσικού αερίου, γιατί τα 10 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν στην ανέχεια, το 52% του πληθυσμού του ζει επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας και όσο φυσικό είναι το αέριό του, άλλο τόσο «φυσική» είναι η διαφθορά που βασιλεύει μεταξύ εκείνων που λυμαίνονται το φυσικό αέριο;