Η «συγκλονιστική έρευνα» με τα «στοιχεία σοκ» έκανε την περασιά της
απ’ όλα τα συστημικά ΜΜΕ. «Έρευνα του Πανεπιστημίου Πειραιά για τα
χιλιάδες ιατρικά λάθη που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ένας
στους δύο πολίτες μένει ανάπηρος. Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για τα
ιατρικά λάθη σε νοσοκομεία, κλινικές και δομές υγείας. Άνθρωποι μένουν
ανάπηροι ή χάνουν τη ζωή τους, εξαιτίας κακών χειρισμών ή παραβλέψεων
στη διάρκεια της επέμβασης ή της νοσηλείας. Σύμφωνα με το ΕΘΝΟΣ είναι
χαρακτηριστικό ότι οι ιατροδικαστές εκτιμούν πως κάθε χρόνο γίνονται
στην Ελλάδα 6.000 ιατρικά σφάλματα. Στη μελέτη του Πανεπιστημίου Πειραιά
αναλύθηκαν περιπτώσεις ιατρικής αμέλειας της τελευταίας δεκαετίας.
Τρεις στις πέντε αφορούσαν δημόσια νοσοκομεία και μία στις πέντε
ιδιωτικές κλινικές».
Τρεις στις πέντε περιπτώσεις, λοιπόν, αφορούσαν δημόσια νοσοκομεία, ενώ μόνο μία στις πέντε, ιδιωτικές κλινικές. Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να αποτελεί διαφημιστικό σλόγκαν για ιδιωτικά νοσοκομεία ή ακόμη καλύτερα για τις κάρτες υγείας που πλημμύρισαν την αγορά. Δυστυχώς η έρευνα ξεχνά να μας πει το ποσοστό ασθενών που εξυπηρετούνται στα δημόσια νοσοκομεία σε σχέση με τα ιδιωτικά. Δυστυχώς η έρευνα ξεχνά να μας πει αν οι περιπτώσεις ιατρικών λαθών αφορούν σε επεμβάσεις ρουτίνας ή σε έκτακτα περιστατικά (τροχαία, βαριά εμφράγματα και εγκεφαλικά) τα οποία δεν γίνονται δεκτά στο μεγαλύτερο μέρος των ιδιωτικών κλινικών, καθώς αυτές δε διαθέτουν τμήματα επειγόντων περιστατικών.
Τρεις στις πέντε περιπτώσεις, λοιπόν, αφορούσαν δημόσια νοσοκομεία, ενώ μόνο μία στις πέντε, ιδιωτικές κλινικές. Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να αποτελεί διαφημιστικό σλόγκαν για ιδιωτικά νοσοκομεία ή ακόμη καλύτερα για τις κάρτες υγείας που πλημμύρισαν την αγορά. Δυστυχώς η έρευνα ξεχνά να μας πει το ποσοστό ασθενών που εξυπηρετούνται στα δημόσια νοσοκομεία σε σχέση με τα ιδιωτικά. Δυστυχώς η έρευνα ξεχνά να μας πει αν οι περιπτώσεις ιατρικών λαθών αφορούν σε επεμβάσεις ρουτίνας ή σε έκτακτα περιστατικά (τροχαία, βαριά εμφράγματα και εγκεφαλικά) τα οποία δεν γίνονται δεκτά στο μεγαλύτερο μέρος των ιδιωτικών κλινικών, καθώς αυτές δε διαθέτουν τμήματα επειγόντων περιστατικών.





