Ἡ μουχλιασμένη πάστα, δηλαδή "Ἑλλάς" τέλος...

 Τὸ κείμενο πού ἀκολουθεῖ στό δεύτερο μέρος τῆς ἀνάρτησης καί ἔχει τίτλο "ΤΟ ΕΠΟΣ" εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο δημοσιευμένο στὴν ἐφημερίδα Λευκαδίτικος λόγος, στὶς 30/10/1995. Ἀφιερώνεται στὶς γαλιάντρες τῆς "ἐθνικῆς κυριαρχίας". Πολιτικές, ἐπιχειρηματικὲς καὶ κυρίως τῆς «διανόησης». Σὲ αὐτὲς ποὺ μεταπολεμικὰ καὶ μετεμφυλιακὰ μετέτρεψαν τὰ συντρίμμια τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ σὲ πολτὸ καὶ σήμερα οἱ ιδεολογικοί τους ἀπόγονοι ἔχουν τὸ θράσος νὰ φουσκώνουν σὰν γαλιὰ ἀπὸ θιγμένη ὑπερηφάνια. Πού ἀνάγοντας τὴν «ἐθνικὴ» ἰδεολογία καὶ τὴν ἐθνικοφροσύνη σὲ συστατικό τοῦ ἑλληνισμοῦ, βύθισαν τόν νεοέλληνα στὸ σκοτάδι καί τὸν ὁδήγησαν στὴν κατάσταση διαρκοῦς ὑποζυγίου. Καὶ πιὸ πολὺ ἀφιερώνεται σέ ὅποιον νεοέλληνα, κουτοπόνηρα, ἀρέσκεται νὰ τὸ παίζει πάντα θῦμα, διστακτικός νὰ ἀναλάβει τὴν εὐθύνη τῆς ἀνατροπῆς.

Ένας Ρούσης δεν φέρνει τη συμπόρευση...Αυτό το ΣΧΕΔΙΟ Β' ποιος θα το πάρει;;

Ανακοίνωση από όπου φαίνεται ότι κόβονται τελεσίδικα οι γέφυρες με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εξέδωσε το ΣΧΕΔΙΟ Β' (εδώ).

Οι επαφές των δύο πολιτικών φορέων είχαν ξεκινήσει λίγους μήνες νωρίτερα όταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπαιρνε την πρωτοβουλία για "συσπείρωση των ευρύτερων δυνατών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός μαζικού πόλου – πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και των ευρύτερων δυνάμεων της ανατροπής, με την ηγεμονία του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος" στα πλαίσια του (λαϊκομετωπικού χαρακτήρα) Αγωνιστικού Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής, σύμφωνα με την απόφαση της Β' Συνδιάσκεψης. 

Μια Συζήτηση Με Τον Γιώργο Οικονόμου (του Ελευθεριακού)

Μια Συζήτηση (25/10/2013) Με Τον Διδάκτορα Φιλοσοφίας Γιώργο Οικονόμου.


O Γιώργος Ν. Οικονόμου σπούδασε Μαθηματικά, Μουσική και Φιλοσοφία. Συμμετείχε ενεργώς στο αντιδικτατορικό κίνημα. Παρακολούθησε στο Παρίσι τα μεταπτυχιακά σεμινάρια του Κορνήλιου Καστοριάδη με τον οποίο άρχισε τη διδακτορική του διατριβή. Έχει Master φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και είναι Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εργάσθηκε στη Μέση Εκπαίδευση και στο Πανεπιστήμιο. Έχει δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εφημερίδες, ανακοινώσεις σε συνέδρια και ημερίδες. Είναι τακτικός αρθρογράφος στην “Εφημερίδα των Συντακτών”. Έχει επιμεληθεί τα βιβλία, “Αφιέρωμα στον Κορνήλιο Καστοριάδη, στοχαστή της αυτονομίας” (2010) και “Μελέτες για τον Κορνήλιο Καστοριάδη. Η Γένεση της δημοκρατίας και η σημερινή κρίση” (Ευρασία, 2011). Από τις εκδόσεις Παπαζήση κυκλοφορούν τα βιβλία του “Η άμεση δημοκρατία και η κριτική του Αριστοτέλη” (2007), “Η αριστοτελική πολιτεία” (2008)και “Από την κρίση του κοινοβουλευτισμού στη δημοκρατία” (2009). Στις εκδόσεις Νησίδες το “Πολυτεχνείο 1973. Η απαρχή του αυτόνομου κινήματος” (2013)

Θεματολογία μέρους Α
- Μαθηματικά-Μουσική-Φιλοσοφία (01:33)
- Η Πορεία Της Καστοριαδικής Σκέψης (04:20)
- Καστοριαδισμός (;) (09:34)
- Καστοριάδης & Αριστερά (11:50)
- Καστοριάδης & Ψυχανάλυση (13:59)
- Το Φαντασιακό Στον Καστοριάδη (16:14)
- Καστοριάδης & Μαρξισμός (24:17)
- Μαρξισμός & Επίγονοι
(Θεωρία & Πρακτική) (29:17)
- Καστοριάδης & Αιτιοκρατία
(Το Παράδειγμα Της Δημοκρατικής Γέννησης) (32:08)
- Καστοριάδης & Αναρχισμός (37:38)
- Καστοριάδης/Κριτική Θεωρία/Καταστασιακοί
(Σύνθεση & Δημιουργία) (46:54)
- Αυτοθέσμιση-Αυτονομία & Διαφορετικότητα
(Η Άμυνα Της Δημοκρατίας) (48:38)
- Ελληνικότητα & Εθνικότητα
Στον Καστοριάδη (54:31)
- Ιδεολογική Πορεία & Επιρροές (56:32)
- Η Πορεία Προς Την Αθηναϊκή Δημοκρατία (1:00:13)
- Δημοκρατικές Πόλεις (1:06:18)
- Καζαντζάκης Για Δημοκρατία
- Θουκυδίδης Για Δημοκρατία (1:08:24)
- Αθηναϊκή Δημοκρατία & Σωκράτης (1:19:00)

Θεματολογία μέρους Β
- Πλάτωνας/Αριστοτέλης & Οι Άλλες Φιλοσοφικές Σχολές (01:19)
- Ελληνική Αρχαιότητα (08:28)
- Αθηναϊκή Δημοκρατία & Φυλετισμός
(Η Αποδοχή Του Ξένου) (10:48)
- Αθηναϊκή Δημοκρατία & Εξωτερική Πολιτική (16:23)
- (Άμεση) Δημοκρατία & Αντιπροσώπευση
(Το Παράδειγμα Των Αθηνών) (21:23)
- (Άμεση) Δημοκρατία & Καπιταλισμός
(Ο Σύγχρονος Ανθρωπολογικός Τύπος) (25:07)
- Αριστερός & Δεξιός Οικονομισμός
(Αυθεντίες/Ειδικοί) (33:53)
- Το Μεταναστευτικό (42:04)
- Δημοψήφισμα & Δημοκρατικοί Θεσμοί
(ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΛΑ.Ο.Σ.-Χρυσή Αυγή) (48:31)
- Αριστερό & Δεξιό Κόμμα
(Διαφορές-Ομοιότητες) (52:50)
- Περί Βίας
(Η Θεωρία Των Δύο Άκρων) (59:09)
- Η Εξέγερση Του Πολυτεχνείου
(Το Πνεύμα & Τα Μηνύματα) (01:07:44)
- Η “Γενιά Του Πολυτεχνείου”
- Η Διαχρονική Ευθύνη Της Κοινωνίας (01:13:51)
- Πρώτη Ημέρα (Άμεσης) Δημοκρατίας (1:25:45)

πηγή: Eagainst

«ΝΟΣΤΑΛΓΩΝΤΑΣ» ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Όλες οι γενιές έχουν να πουν κάτι για «τα παλιά». «Η παλιά Αθήνα», «οι παλιές ανθρώπινες σχέσεις», «τα παλιά ταβερνάκια», «οι παλιοί έρωτες»… Η δική μου γενιά νιώθω ότι αναπολεί την παλιά υποκρισία των πολιτικών. Σε δούλευαν οι παλιοί πολιτικοί, αλλά σου έκλειναν και το μάτι.
 Έπαιζε ένα «Το ξέρεις ότι τώρα σε δουλεύω ε;». Κι εσύ όταν του έλεγες ότι θα τον ψηφίσεις, τον άφηνες να το καταλάβει ότι τον δουλεύεις. Υπήρχε μια σχέση, μια ειλικρίνεια σε όλο αυτό. Οξύμωρο, αλλά υπήρχε η ειλικρίνεια της αλληλοκατανόησης της υποκρισίας.

Δε λέω ότι ήταν καλό, αλλά έτσι και φορτωθείς εξουσία, η κοροϊδία λειτουργεί ως χωνευτικό της υποταγής. Αν δεν χωνέψεις την υποταγή σου, κάτι θα πρέπει να κάνεις για να σώσεις την αξιοπρέπειά σου. Να ξεσηκωθείς, ξέρω γω. Να βγεις στους δρόμους. Να παλέψεις. Διαφορετικά, είσαι ντιπ μαλάκας.

περί εθνικών επετείων ή στην επαιτεία λίγης περηφάνιας (συλλογή κειμένων)

 διαβάστε από το πολύφημο

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΘΝΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ;

Δεν είναι δικτατορία, μάτια μου

 

Ξέχνα τον Κάφκα. Ο Γιόζεφ Κ. είσαι εσύ και η Δίκη σου έχει ξεκινήσει.

Θα έρθουμε από το σπίτι σου να σε πάρουμε, χωρίς καν να σου απαγγείλουμε κατηγορίες. Δεν τις χρειάζεσαι.

Αφού είσαι ένοχος, το είπαν στις ειδήσεις, είσαι ένοχος, το έγραψαν οι εφημερίδες, είσαι ένοχος, το διέταξε ο πρωθυπουργός, είσαι ένοχος, το λέει και η ΕΥΠ, είσαι ένοχος, το ξέρει η αστυνομία και η γειτόνισσα που προσπαθεί να διαφυλάξει την αθωότητα της, ότι πολυτιμότερο έχει.

Είσαι ένοχος, γιατί τολμάς να αντιτίθεσαι στα σχέδια ανάπτυξης και να διασπείρεις ψευδείς ειδήσεις, ότι τάχα κάποιοι διασπείρουν αρσενικό, στα χώματα και στα ύδατα.

Το εγχειρίδιο του καλού πολίτη

 Γράφει η Τ. Γ. 

Το εγχειρίδιο του καλού πολίτη

Μια ευγενική χορηγία των κυβερνόντων στους Έλληνες πολίτες

Οδηγία 1
 Ο καλός νομοταγής πολίτης πρότυπο και πυξίδα στην ζωή του οφείλει να έχει τον έντιμο άνθρωπο κυρ Παντελή.
Πατρίς,  θρησκεία, οικογένεια,  τομαρισμός και προπαντός μακριά από αριστερά κόμματα, διεκδικήσεις, αλληλεγγύη,  τα οποία βλάπτουν σοβαρά την υγεία των Σαμαρο - βενιζελιδων και του υπηρετικού τους προσωπικού.

Οδηγία 2 
Σωστός υπάλληλος σημαίνει χαφιές οσφιοκάμπτης του οποίου οι οφθαλμοί και τα ώτα  είναι πάντα στην διάθεση του αφεντικού, Η δε λέξη απεργία του προκαλεί ρίγος και ανατριχίλα καθότι γνωρίζει ότι οι προβαίνοντες εις την τοιαύτην αποτρόπαια πράξη είναι οι κατ εξοχήν υπεύθυνοι για το κλείσιμο σχολείων, νοσοκομείων και γενικά την διάλυση των υπηρεσιών κι των δημοσίων δομών.  Σ’  αυτούς δε οφείλονται και τα χιλιάδες λουκέτα των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Η ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, ΕΝΑ ΥΠΟΥΛΟ ΣΟΦΙΣΜΑ

“Να δούμε την κρίση ως ευκαιρία” είναι ένα σλόγκαν που αναπαράγεται συχνά από το ξεκίνημα αυτής της ιστορίας, της χρεοκοπίας σε αργή κίνηση για την χώρα. Οι υποστηρικτές “θετικής ενέργειας” μπορεί να βλέπουν πίσω από την δυσμενή συγκυρία, τρόπους για να γράψουν “πως να κάνεις το σκατό σου παξιμάδι” και να το πουλήσουν ως εγχειρίδιο πορείας. 

Είναι αυτοί που μας καλούν σε “ενέσεις αισιοδοξίας” όντας βολεμένοι ή που παρακαλάνε για κρατικές επιχορηγήσεις ώστε να κάνουν το κομμάτι τους, ενώ παίζουν τον ρόλο της “πλύστρας” για τα κακώς κείμενα, διακοσμώντας την ανωμαλία με καθρεφτάκια κανονικότητας. Η αγορά εργασίας δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω παρά σειρές από γιαουρτάδικα, φθηνό φαγητό, ενεχυροδανειστήρια και ανάπτυξη μεγάλων αλυσίδων. Επομένως νέες θέσεις εργασίας δεν προσφέρονται, παρά τους τραγικά χαμηλούς μισθούς που υποτίθεται πως θα προσέλκυαν επενδυτές και θα αύξαναν την ανταγωνιστικότητα.

το τέλος της ιστορίας σε απευθείας μετάδοση

ποστίδιο παρασκευασμένο μετά από παραγγελία του Ανδρέα Ράπτη για το popaganda.gr ως μέρος μιας συζήτησης για τη βία. 

Όπως σχεδόν όλες οι συζητήσεις στην Ελλάδα, η συζήτηση για τη βία γίνεται με καθαρά τηλεοπτικούς όρους. Συμψηφίζουμε ότι μας έρθει στο κεφάλι ή ότι εξυπηρετεί τη θέση μας, μπερδεύουμε τα πάντα (η αρετή της διάκρισης δεν επισκέφθηκε ακόμη τα τηλεοπτικά πλατό), μένουμε στην επιφάνεια και κυρίως καταδικάζουμε. 

Χωρίς δεύτερες σκέψεις και δισταγμούς, κάθε δέκα περίπου δευτερόλεπτα είτε καταδικάζουμε είτε μας ζητείται να καταδικάσουμε. Αν δεν απαντήσεις γρήγορα ναι, μάλιστα, μπορεί και να καταταχτείς αυτομάτως στους ύποπτους, στους εχθρούς της δημοκρατίας και βέβαια στην κατηγορία ΑΚΡΑΙΟΣ, που εφευρέθηκε τα τελευταία χρόνια ώστε να μπορούν να τη χρησιμοποιούν «πρώην» ακροδεξιοί, πρώην και νυν υπόδικοι για όλων των ειδών τις υποθέσεις που έχουν να κάνουν με το δημόσιο χρήμα και κυρίως οι φανατικοί της λιτότητας των άλλων.

Η συζήτηση λοιπόν για τη βία γίνεται μονίμως όταν χρειάζεται να αλλάξουμε το θέμα, μην επιτρέποντας να αντιληφθούμε ποιο είναι το κέντρο ενός ζητήματος. Όπως για παράδειγμα με τα πανεπιστήμια, για τα οποία οι καταλήψεις και το χτίσιμο του γραφείου ενός καθηγητή, είναι η αιτία, η ένδειξη και η απόδειξη ταυτόχρονα ότι έχουμε τα χειρότερα πανεπιστήμια του κόσμου. Όλα αυτά βέβαια όχι γιατί μας έπιασε ο πόνος για ανοιχτά πανεπιστήμια, μάθημα, γνώση κλπ. Όλα αυτά γιατί θέλουμε να αποφύγουμε να μιλήσουμε για κάτι άλλα μικρά προβληματάκια, όπως ας πούμε το τι σημαίνει ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για το ελληνικό πανεπιστήμιο, τι σημαίνει σημειώσεις της παράταξης με τα «sos», περασμένα μαθήματα, ακαδημαϊκή καριέρα, καθηγητές που λείπουν κάπου σε κάποιο σημείο, υποχρηματοδότηση, έλλειψη υποδομών ή τί σημαίνει ότι η κοινωνία ρωτάει, εμπιστεύεται και χρησιμοποιεί την επιστημονική γνώση. Όσο γι’ αυτό το τελευταίο μας έχει απαντήσει από καιρό ο βουλευτής της κυβέρνησης κύριος Ταμήλος. Δεν θα γίνουμε εμείς επιστήμονες, εμείς είμαστε ΔΑΠ, αυτό φτάνει για να παίρνουμε αποφάσεις, να βγάζουμε μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και να σχεδιάζουμε το μέλλον της χώρας. Κάπως έτσι τεχνοκράτης σημαίνει Στουρνάρας, στη χώρα της μαύρης δεξιάς.

“Πέφτοντας απ' τα σύννεφα” της δημοκρατίας...

Και ξαφνικά η δημοκρατία ανακάλυψε το φως το αληθινό. Τελικά, οι υπάνθρωποι νεοναζί είναι επικίνδυνοι και –τι έκπληξη– δρουν ανενόχλητοι μέσα στην καρδιά του συστήματος. Υπάρχουν, λοιπόν, χρυσαυγίτες μπάτσοι!

Υποκρισία, χυδαίος εμπαιγμός μιας παραζαλισμένης τηλεορασόπληκτης κοινής γνώμης. Τα ΜΜΕ όψιμα ασχολούνται με το φαινόμενο του νεοναζισμού που μέχρι πρόσφατα ενίσχυαν με ξενοφοβικές κορώνες, ενώ ταυτόχρονα εξήραν τους «αγανακτισμένος πολίτες» που εδώ και χρόνια εμφανίζονται πλάι πλάι με την αστυνομία ενισχύοντας το κατασταλτικό της έργο.

Έπρεπε να δολοφονηθεί ακόμη ένας άνθρωπος από τα καθάρματα της Χ.Α. για να αφυπνιστεί το πολιτικό προσωπικό των κομμάτων, οι δικαστές και οι εισαγγελείς που μέχρι χθες έκαναν τα στραβά μάτια στέλνοντας στο αρχείο τις σχετικές καταγγελίες.

Όχι, δεν ξύπνησε μέσα στο σύστημα το «δημοκρατικό αίσθημα», περί κίνησης αυτοσυντήρησης πρόκειται. Να σώσουν τα τομάρια τους προσπαθούν και να αποκαταστήσουν το τσαλακωμένο προφίλ τους. 

Σιγά μη νοιάστηκαν για τη δολοφονία ενός αντιφασίστα ή τις εκτελέσεις και τους βασανισμούς δεκάδων μεταναστών. Απλά τους ξέφυγε από τον έλεγχο το τέρας που δημιούργησαν και άρχισε να αυτονομείται συνιστώντας απειλή για την κυριαρχία τους.

Η Αριστερά που θέλουμε

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά με την ανακήρυξη του A. Τσίπρα ως υποψηφίου της για την θέση του Προέδρου της Κομισιόν, ανακοίνωσε μεταξύ άλλων ότι “φιλοδοξεί να στείλει μήνυμα πως η στρατηγική της λιτότητας μπορεί να ηττηθεί”.

Λιτότητα, εντός του χρηματοοικονομικού συστήματος, όπως όλοι γνωρίζουμε και βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, σημαίνει συρρίκνωση της οικονομίας, των εισοδημάτων, περιορισμός των οικονομικών πόρων, του χρήματος που κυκλοφορεί, γεγονός που οδηγεί στην μείωση της κατανάλωσης.

Αυτή την πολιτική φιλοδοξεί, όπως υποστηρίζει, να ανατρέψει η Αριστερά, η ελληνική, η ευρωπαϊκή, η παγκόσμια.

Τα πολιτικά ζητήματα που ανακύπτουν είναι δύο:

Emma Goldman: Διανοούμενοι Προλετάριοι

     To άρθρο στα Αγγλικά
 
Η προλεταριοποίηση στην εποχή μας εκτείνεται πολύ πέραν της χειρωνακτικής εργασίας. Στην πραγματικότητα όλοι όσοι δουλεύουν για τα προς το ζην, είτε με τα χέρια είτε με το μυαλό, όλοι όσοι πρέπει να πουλήσουν τις δεξιότητες, τη γνώση τους, την εμπειρία και τις ικανότητές τους, είναι προλετάριοι. Από αυτή την άποψη όλοι, με εξαίρεση, μία πολύ μικρή τάξη, έχουν προλεταριοποιηθεί.
Ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός διατηρείται μέσω της χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας. Ως αντάλλαγμα, οι προλετάριοι διανοούμενοι, όπως και οι ανθρακωρύχοι και οι υπάλληλοι καταστημάτων, τα βγάζουν πέρα δύσκολα και μέσα στην ανασφάλεια, και εξαρτώνται από τα αφεντικά τους περισσότερο απ’ ό,τι οι χειρώνακτες.

Τι κατέγραψε ο κοριός της σελοτ-ΕΥΠ

Έχουμε το αποκλειστικό υλικό που αποκάλυψε ο "κοριός του Μαξίμου".
(Ο Μάξιμος είνα όνομα, ουδεμία σχέση έχει με πρωθυπουργικά Μέγαρα)
 

Το "βαλιτσάκι της επιδοτούμενης οσφυοκαμψίας", όπως ονομάζεται, αποκαλύπτει πολλά και ενδιαφέροντα για την πορεία προς την εξουσία ενός άλλοτε ενθουσιώδους νέου που σκαρφάλωσε τα σκαλιά της ιεραρχίας με απροδόκητα και αμφιλεγόμενα μέσα..

Ορίστε λοιπόν τι άκουσε ο ειδικός ωτακουστής για λογαριασμό  της σελοτ-ΕΥΠ:


Ήταν, λοιπόν, κάποιος ενθουσιώδης πλουσιόπαις, τζακοαπόγονος, ο οποίος παιδιόθεν είχε μεγάλες βλέψεις για τον εαυτό του.
Παρότι ο εμφύλιος είχε τελειώσει -υποτίθεται- κάπου τρεις δεκαετίες, ο νέος μας συνέχιζε να είναι μόνος του σε εμπόλεμη κατάσταση...
Έφερε ιδέες διχαστικές και δεν ξεχνούσε τα εγκλήματα των εαμοκομμουνιστών κατά των κουκουλοφόρων, γερμανοτσολιάδων, δοσίλογων της κατοχής και γι'αυτό, παρά την αντίθετη παραταξιακή θέση, συμμετείχε μόνος του στη γιορτή μίσους του Μελιγαλά, στην οποία συμμετείχαν οι εναπομείναντες προδότες αλλά και οι απόγονοί τους, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται στα σπλάχνα της Χρυσής Αυγής, ως σαρξ εκ της σαρκός της.
Ο ενθουσιώδης νέος κατέθετε κάθε χρόνο στεφάνι για να τιμήσει τους κουκουλοφόρους γερμανοτσολιάδες που σφαγιάστηκαν απ' τους εαμοκομμουνιστές.
Αυτή η κίνηση θα προοιοκονομούσε και το πολιτικό του μέλλον.

Αναμορφωθείτε δημοκρατικά. Βλέπετε Ανατροπή.

Με προβλημάτισε πολύ η χθεσινή κουβέντα που είχε ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κατρούγκαλος στην εκπομπή Ανατροπή του Γιάννη Κ. Πρετεντέρη (βίντεο) με σφοδρούς οπαδούς της αστικής δημοκρατίας, πολλοί εκ των οποίων μάλιστα ανήκουν στο χώρο της κεντροαριστεράς, ή έστω έχουν δώσει (ενίοτε με την πολύτιμη βοήθεια μπράβων, κατά τα φαινόμενα) σπουδαίες μάχες κατά του φοιτητικού αληταριού που επιμένει να διεκδικεί το δικαίωμα της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων για ζητήματα παιδείας. Όπως πολύ σωστά υπογράμμισε η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, πίσω από τη φαινομενική ψυχραιμία του καθηγητή κρύβεται μία αήθης συμπεριφορά.  Επειδή όμως δε θα ήθελα ποτέ να εισπράξω παρόμοιους χαρακτηρισμούς από ένα τόσο προοδευτικό πνεύμα, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας τα συμπεράσματά μου από την πολύ διδακτική συζήτηση που παρακολούθησα. Ελπίζω να αποτελέσουν πηγή γόνιμου προβληματισμού και για εσάς:

Ούλοι εμείς εφέντη

Ούλοι εμείς εφέντη

Οταν ο εμφύλιος πόλεμος τελειώνει, μια μικρή αντάρτικη ομάδα ερμηνεύει την απόφαση «το όπλο παρά πόδα» της κομματικής γραμμής με το δικό της τρόπο, δίνοντας το έναυσμα για μια περιπέτεια που θα λήξει μετά από έξι χρόνια. H ζωή των ανταρτών στη ρουτίνα τους, αλλά και στις κρίσιμες καταστάσεις, η αλληλεγγύη, αλλά και οι αντιθέσεις που δημιουργούνται μεταξύ τους, η σχέση τους με τον πληθυσμό του νησιού και με έναν πολιτισμό που διατηρεί τη δύναμή του να λειτουργεί αυτόβουλα, πέρα από τις επιταγές της εξουσίας και τις πολιτικές ζυγαριές των καιρών, συνθέτουν το χρονικό της ταινίας.
 

Πρόκειται για ταινία που βασίστηκε σε πραγματική ιστορία.1949 -- 1955: Η πορεία της οκταμελούς ομάδας ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στην Ικαρία.
Για να προστατευθούν από την αυθαιρεσία της χωροφυλακής και του στρατού οι οργανωμένοι κομμουνιστές Ικαριώτες και οι συμπαθούντες συμπατριώτες τους φτιάχνουν καταφύγια στα βουνά.Το κοινό αίσθημα στο νησί διαγράφεται σαφώς να υποστηρίζει τους αντάρτες. Κι αυτοί, εξακολουθούν να παραμένουν κρυμμένοι, να αρνούνται την παράδοση ενώ προσπαθούν να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Επιβίωσαν για 6 χρόνια λόγω της στήριξης του τοπικού πληθυσμού. Άλλοι άφηναν τα ζώα τους αμολητά για να τα βρούν και να τα αρμέξουν οι αντάρτες, άλλοι έκρυβαν φαγητά και προμήθειες σε κρυψώνες για να τα βρούν, κλπ Στόχος των χωροφυλάκων δεν ήταν μόνο οι αντάρτες, αλλά και ο τοπικός πληθυσμός, γιατί ήξεραν ότι τους βοήθαγαν.

ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΚΑΙ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Δύο άκρα συνήθως ονομάζουμε συνήθως και όχι στην οργουελική καθομιλουμένη, δύο πλευρές με αντιμαχόμενα συμφέροντα, δύο πλευρές που εκπροσωπούν διαφορετικούς κόσμους, οπτικές και φιλοσοφία. Στην Ελλάδα τα νεοφιλελεύθερα think tanks έσπευσαν να προπαγανδίσουν πως Αριστερά και Δεξιά είναι το ίδιο πράγμα, ότι οι πρακτικές τους ταυτίζονται.

Μέχρι τώρα οι επιθέσεις των μπράβων και των ναζιστών έμπαιναν στην ζυγαριά με τις καταλήψεις και τις μάχες των κατοίκων στις Σκουριές, εξισώνοντας την ωμή βία και την κυνική πείνα του κεφαλαίου για περισσότερο κέρδος εις βάρος της ποιότητας ζωής, με την αντι-βία ανθρώπων που απλά αντιδρούν όταν απειλούνται, είτε ως άτομα, είτε ως ομάδες.

The Politics of Knives – video

απο το crisis-scape.net

The Politics of Knives from Ross Domoney on Vimeo.

Produced by Ross Domoney, Klara Jaya Brekke and Dimitris Dalakoglou.
Filmed and edited by Ross Domoney.
Script edited by Klara Jaya Brekke.
Music by Giorgos Triantafillou.
Special thanks to Lena Theodoropoulou and Yiannis Chri.

Η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή δραστηριοποιείται στον ελλαδικό χώρο από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Καθ’όλα αυτά τα χρόνια, η Χρυσή Αυγή επιτίθεται σε μετανάστες, αντι-φασίστες, ομοφυλόφιλους – συχνά με την ανοχή ή ακόμα και τη συνεργασία μέρους της ελληνικής αστυνομίας. 
Πρόσφατα, η χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής αυξήθηκε κατακόρυφα και ανεξήγητα, η δημοσιοποίηση των δράσεών της στα κυρίαρχα ΜΜΕ επίσης (ανεξάρτητα από το εάν αυτές οι δράσεις ήταν πραγματικές ή φανταστικές), ενώ εγκαινίασε πάνω από 50 γραφεία σε Αθηναϊκές γειτονιές και ελληνικές πόλεις.


Η φαινομενικά εκρηκτική άνοδος και η είσοδος της ΧΑ στο πολιτικό σκηνικό της χώρας συνέβη σε μια κρίσιμη συγκυρία, εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία επηρέασε ιδιαίτερα την Ελλάδα, ξεκινώντας περίπου από το 2008/09 και έπειτα. Στις εθνικές εκλογές του 2009, η ΧΑ απέσπασε μόλις το 0.2% των ψήφων, ενώ το 2012 το ποσοστό της εκτινάχθηκε στο 7% περίπου. Η εκλογική επιτυχία της ΧΑ συνοδεύτηκε από την προώθηση και καθιέρωση αντι-μεταναστευτικών νομοθετημάτων από τον κυβερνητικό συνασπισμό της χώρας, αστυνομικές επιχειρήσεις οι οποίες στόχευαν συγκεκριμένα στους αντι-φασίστες ακτιβιστές στην Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις, καθώς και την άνοδο των ρατσιστικών επιθέσεων στη χώρα.


Στις 17 Σεπτέμβρη, ένα καθ’ομολογία μέλος της ΧΑ, ο Γιώργος Ρουπακιάς, μαχαίρωσε και σκότωσε τον αντι-φασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα (Killah-P). Στον απόηχο της δολοφονίας, ο επικεφαλής της ΧΑ, Νίκος Μιχαλολιάκος, καθώς και βουλευτές και μέλη της οργάνωσης έχουν συλληφθεί και αντιμετωπίζουν κατηγορίες. Μόλις τώρα, μετά την επί δεκαετίες παρουσία της ΧΑ στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, οι διασυνδέσεις της με τις δυνάμεις ασφαλείας και με το πολιτικό κατεστημένο έρχονται στο φως.

Αναδημοσίευση Μανικάκος

πηγή: //ΠαραλληλοΓράφος//

Συνταγματικό τόξο

Η θεωρία των δύο άκρων απασχολεί τη χώρα από τη στιγμή που ξέσπασε η οικονομική κρίση, η οποία δεν είναι καθόλου οικονομική, αλλά συνειδησιακή.

Κάτι που συμβαίνει μόνο όταν ξαφνικά ανακαλύπτεις ποιος πραγματικά είσαι κι αφού πρώτα ψηλαφίσεις τα όρια που κάποτε μοιάζαν απροσάρμοστα στον δικό σου τρόπο ζωής.

Τα τάγματα του “συνταγματικού τόξου” προσπαθούν να προστατέψουν τον εαυτό τους την ώρα που επιχειρούν να πείσουν τον κόσμο πως ότι κάνουν, το κάνουν για το δικό τους καλό.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΡΙΘΜΟΣ ΖΝΧ (ΖΩΗ ΝΑ ‘ΧΟΥΜΕ)

Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις με τους δανειστές, για την έκδοση ομολόγου διάρκειας 50 ετών, το οποίο θα αντικαταστήσει επί της ουσίας το δεύτερο πακέτο στήριξης ύψους 130 δισ. ευρώ. Αυτό θεωρείται μέγιστη επιτυχία από την κυβέρνηση και ιδιαίτερα από τον Γ. Στουρνάρα.
Θα δοθεί, μάλιστα, μάχη για να «κερδίσουμε» αυτό το «θείο δώρο» από τον μπάρμπα μας στις Βρυξέλλες, γι’ αυτό και ήδη βαφτίστηκε «ομόλογο σωτηρίας». Αυτό το ομόλογο, λέει, θα έχει μικρότερο επιτόκιο και θα οδηγήσει «σε μεγάλη μείωση του χρέους». Από όλα αυτά μπορώ με άνεση να συμφωνήσω μόνο σε ένα. Στο «ομόλογο σωτηρίας». Σωτηρία αποκλειστικά για τη σημερινή κυβέρνηση, όμως. Για τη χώρα είναι ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι που λείπει από το παζλ του τέλους της.

Κάτι λείπει από το “κάδρο”

 Νίκος Μπογιόπουλος

Παρατήρηση πρώτη: To 1923 εκδηλώθηκε στο Μόναχο το λεγόμενο«πραξικόπημα της μπυραρίας». Ο Χίτλερ συνελήφθη αλλά παρότι οι νόμοι της (αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαϊμάρης προέβλεπαν ακόμα και την ποινή του θανάτου για το έγκλημά του, έμεινε στη φυλακή – σε υπερπολυτελές κελί – μόλις 8 μήνες, πλήρωσε 500 μάρκα πρόστιμο, και αφέθηκε ελεύθερος. Δέκα χρόνια αργότερα και αφού είχε αξιοποιήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες της(αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαιμάρης, ο Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος.
Αν η ιστορική γνώση παρέχει στοιχειώδη πολιτική επίγνωση, τότε το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι: η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία κάθε άλλο παρά αποτελεί αδιαπέραστη ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον φασισμό.
Μήπως υπερβάλουμε;
Αντί άλλης απόδειξης ας ανατρέξουμε (και) στα καθ’ ημάς: Πριν φτάσουμε στην «4η Αυγούστου» και στην κήρυξη της φασιστικής μεταξικής δικτατορίας είχε προηγηθεί η 16η Απρίλη του 1936. Τότε τα δυο μεγάλα κόμματα, το Λαϊκό κόμμα (σ.σ.: σαν να λέμε η «Νέα Δημοκρατία» της εποχής…) και το κόμμα των Φιλελευθέρων (σ.σ.: σαν να λέμε το «ΠΑΣΟΚ» της εποχής…),συνέπραξαν. Εφαρμόζοντας όλους τους τύπους της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας διόρισαν πρωθυπουργό τον φασίστα Μεταξά που δεν διέθετε στη Βουλή παρά μόλις 7 βουλευτές. Κάπως έτσι οικοδομήθηκε το κράτος της «4ης Αυγούστου» που ο ίδιος ο Μεταξάς το περιγράφει στα ημερολόγιά του ως εξής:
«Η Ελλάδα έγινε ένα Κράτος αντικομμουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό…».