Φορολογικοί παράδεισοι: τα νέα νησιά των θησαυρών και οι πειρατές κεφαλαιοκράτες

του Φοίβου Σταύρου Μακρίδη*

 Μας είναι οικεία η εικόνα του παλιού πειρατή, που έχει συγκεντρωμένους τους θησαυρούς και τα λάφυρά του σε απομονωμένα νησιά, κρυμμένους σε σημεία που μόνο ο ίδιος γνωρίζει και θυμάται μέσω κωδικοποιημένων χαρτών. Η εικόνα του πειρα­τή κι οι θρύλοι γύρω από τη φιγούρα του εκπέμπουν μια γοητεία. Είναι αντισυμβατικός και ζει ελεύθερος, κυνηγημένος από όλες τις δυναστείες του κόσμου. Λεηλατεί πλού­σια εμπορεύματα και βασιλικά καράβια και καταφέρνει να συγκεντρώσει έναν αμύθητο πλούτο σε διάφορα «νησιά των θησαυρών».
Τα σύγχρονα «νησιά των θησαυρών», όμως, έχουν ελάχιστα κοινά με τα παλιά. Μάλιστα, δεν πρόκειται αποκλειστικά για νησιά, μιας και φορολογικός παράδεισος θεω­ρείται μια χώρα ή μια περιοχή που προσφέρει συγκεκριμένες υπηρεσίες στους κεφαλαι­ούχους, για να την προτιμήσουν, προκειμένου να γλιτώσουν τους εγχώριους φόρους της πατρίδας τους. Χώρες όπως η Ελβετία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, θεωρούνται κι αυτές φορολογικοί παράδεισοι, όπως και οι Μπαχάμες, οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, τα Νησιά Κέιμαν κ.ά.
Οι σύγχρονοι «πειρατές» δε θυμίζουν καθόλου την παραπάνω ωραιοποιημένη ει­κόνα των παλιών πειρατών. Δεν είναι οι αντισυμβατικοί κι οι κυνηγημένοι από το κα­θεστώς – είναι οι ίδιοι το καθεστώς! Στους φορολογικούς παραδείσους θα βρούμε να διατηρούν λογαριασμούς και να κρύβουν τα κεφάλαιά τους πολυεθνικές εταιρείες και οι θυγατρικές τους, υψηλόβαθμα στελέχη, τράπεζες και τραπεζίτες, πολιτικοί και υπουργοί ισχυρών και ανίσχυρων χωρών, δημοκρατικών και δικτατορικών καθεστώτων, γραφει­οκρατικά στελέχη κ.λπ. Είναι δηλαδή η οικονομική και πολιτική ελίτ του πλανήτη.

Τι κατέγραψε ο κοριός της σελοτ-ΕΥΠ

Έχουμε το αποκλειστικό υλικό που αποκάλυψε ο "κοριός του Μαξίμου".
(Ο Μάξιμος είνα όνομα, ουδεμία σχέση έχει με πρωθυπουργικά Μέγαρα)
 

Το "βαλιτσάκι της επιδοτούμενης οσφυοκαμψίας", όπως ονομάζεται, αποκαλύπτει πολλά και ενδιαφέροντα για την πορεία προς την εξουσία ενός άλλοτε ενθουσιώδους νέου που σκαρφάλωσε τα σκαλιά της ιεραρχίας με απροδόκητα και αμφιλεγόμενα μέσα..

Ορίστε λοιπόν τι άκουσε ο ειδικός ωτακουστής για λογαριασμό  της σελοτ-ΕΥΠ:


Ήταν, λοιπόν, κάποιος ενθουσιώδης πλουσιόπαις, τζακοαπόγονος, ο οποίος παιδιόθεν είχε μεγάλες βλέψεις για τον εαυτό του.
Παρότι ο εμφύλιος είχε τελειώσει -υποτίθεται- κάπου τρεις δεκαετίες, ο νέος μας συνέχιζε να είναι μόνος του σε εμπόλεμη κατάσταση...
Έφερε ιδέες διχαστικές και δεν ξεχνούσε τα εγκλήματα των εαμοκομμουνιστών κατά των κουκουλοφόρων, γερμανοτσολιάδων, δοσίλογων της κατοχής και γι'αυτό, παρά την αντίθετη παραταξιακή θέση, συμμετείχε μόνος του στη γιορτή μίσους του Μελιγαλά, στην οποία συμμετείχαν οι εναπομείναντες προδότες αλλά και οι απόγονοί τους, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται στα σπλάχνα της Χρυσής Αυγής, ως σαρξ εκ της σαρκός της.
Ο ενθουσιώδης νέος κατέθετε κάθε χρόνο στεφάνι για να τιμήσει τους κουκουλοφόρους γερμανοτσολιάδες που σφαγιάστηκαν απ' τους εαμοκομμουνιστές.
Αυτή η κίνηση θα προοιοκονομούσε και το πολιτικό του μέλλον.

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ Η ΣΗΜΑΙΑ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΧΟΡΗΓΟ

Μετά από 4 χρόνια η πολιτική ηγεσία αποφάσισε να ξαναβγούν τα στρατιωτικά οχήματα στους δρόμους ενόψει της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου. Πρόσχημα είναι η τόνωση του “πατριωτικού φρονήματος” και η επίδειξη στους γείτονες Τούρκους, σύμφωνα με κύκλους, αλλά ο λόγος είναι περισσότερο το άνοιγμα στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, που ως υπερσυντηρητικοί θέλουν περισσότερο χακί και…εθνική υπερηφάνεια.

Κάποιοι γκρινιάζουν πέρα από το προφανές και για την σπατάλη που προκύπτει από την λειτουργία των τανκς, των τεθωρακισμένων και των αεροσκαφών, μια σπατάλη που δεν έχει κανένα νόημα, ειδικά στην σημερινή εποχή που η εξοικονόμηση χρημάτων υποτίθεται ότι είναι…ευαγγέλιο για το κράτος.

1.500.000 ευρώ η "χρυσή¨ μπίζνα Παναγιώταρου (Βίντεο)

Εκτός απ’ την ροπή προς το έγκλημα κάποια απ’ τα πρωτοκλασάτα στελέχη της ναζιστικής συμμορίας, της χρυσής αυγής, είχαν «ταλέντο» και σε επιχειρηματικές μπίζνες κερδίζοντας τεράστια ποσά.
Και δεν μιλάμε για "προστασία" νταβατζιλίκι και εκβιασμούς που έχουμε δει σε άλλες περιπτώσεις.

 Εδώ μιλάμε για πιο λάιτ περίπτωση. Και αναφερόμαστε στον χρυσαυγίτη βουλευτή Ηλία Παναγιώταρο που είχε αναλάβει «ενδυματολόγος» και έμπορας για τις «στολές» των χρυσαυγιτών. Ούτε λίγο ούτε πολύ παντελώνιασε απ’ αυτή του την δραστηριότητα 1.500.000 ευρώ!!! 

Ούτε λόγος φυσικά για τιμολόγια και τα σχετικά....
Φυσικά όλα αυτά τα ρούχα ήταν «made in Pakistan».
Το βίντεο που παραθέτουμε τα λέει όλα.

 

 

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Όλα έτοιμα για τη μετάβαση στην ψηφιακή διαπλοκή

της Ματίνας Παπαχριστούδη

Από ‘δώ το είχαν, από ‘κεί το έφεραν, το πολιτικό σύστημα διαχείρισης κατάφερε το ακατόρθωτο.
 

Το «παράνομο», κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθεστώς των επί οκτώ χρόνια συνεχόμενων παρατάσεων της «προσωρινής νομιμότητας» των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών, σβήνει με μια απλή διάταξη έξι σειρών. 

Με επίκληση των fast track διαδικασιών που απαιτούνται για να «σβήσει» το αναλογικό τηλεοπτικό σήμα, οπωσδήποτε ώς τον Οκτώβριο του 2014.
Τα ιδιωτικά κανάλια του εκδοτικού κατεστημένου, τα οποία γιγαντώθηκαν και διαπλέχτηκαν με τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και των διαχειριστών του –τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. – με ένα απίστευτο πλέγμα δεκάδων νομοθετικών ρυθμίσεων από το 1989 και δώθε, αθωώνονται για όλες τις «παρατυπίες» του τηλεοπτικού παρελθόντος τους. Αθώα και «νόμιμα» με το άρθρο 43 στο πολυνομοσχέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, παίρνουν το πράσινο φως για να εισέλθουν στην ψηφιακή εποχή της διαπλοκής.

Στην ουσία, η υποχρέωση χορήγησης τηλεοπτικών αδειών στις τηλεοπτικές εταιρίες των εκδοτικών συγκροτημάτων, το βασικό δηλαδή πόλο της διαπλοκής στην Ελλάδα, καταργείται οριστικά. 

Η σύζυγος του Γερμενή, απασχολεί στην επιχείρησή της μόνο αλλοδαπούς, και χρώστα 470.000 ευρώ στο ΙΚΑ

 

Ο Χρυσαυγίτης Γερμενής

 

“ Κατά το ΙΚΑ η επιχείρηση απασχολεί μόνο αλλοδαπούς , 15 συνολικά, αλλά εδώ και καιρό έχει ξεχάσει να πληρώσει τις εισφορές ”

Τρίτη, 01 Οκτωβρίου 2013 14:28

Μια πολύ ενδιαφέρουσα αποκάλυψη για την επιχείρηση της συζύγου του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Γιώργο Γερμενή (γνωστό και με το φαιδρό «Καιάδας») κάνει σήμερα η εφημερίδα «Τα Νέα».

Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, σύμφωνα με έγγραφο του ΙΚΑ η σύζυγος του χρυσαυγίτη βουλευτή, Ευγενία Χρήστου διαθέτει με τον πατέρα της ονόματι Χρήστου Ανδρέα, οικογενειακή επιχείρηση αρτοσκευασμάτων. Κατά το ΙΚΑ η επιχείρηση απασχολεί μόνο αλλοδαπούς , 15 συνολικά, αλλά εδώ και καιρό έχει ξεχάσει να πληρώσει τις εισφορές.

Αυτή η παράλειψη έχει ανεβάσει το ποσό της οφειλής στα 470.00 ευρώ. Η οικογενειακή επιχείρηση διαθέτει τέσσερα αρτοποιεία-δυο στην περιοχή της Αθήνας, ένα στον Πειραιά και ένα στον Νέο Κόσμου, επί της οδού Βουλιαγμένης. Στην επιχείρηση εργαζόταν και ο Γερμενής.

πηγή: periodista

τι κάνει το οργανωμένο έγκλημα τα λεφτά του;

  
Και η εκκλησία ξεπλένει - μόνο το παλιοβατικανό άραγε;

Ο γενικός “ισότιμος” συνομιλητής και εταίρος του postmodern καπιταλιστικού κράτους ΔΕΝ θα ήταν πια η εργατική τάξη και οι εν-νοήσεις της εργασίας, αλλά οι μαφίες και οι εν-νοήσεις του εγκλήματος: αυτό ισχυριζόμαστε σε άλλο κείμενο αυτού εδώ του τεύχους, και μπορεί να το θεωρείτε (σαν αναγνώστες / αναγνώστριες) ένα είδος υπερβολής, που συγχωρείται μόνο και μόνο επειδή σαν “περιθωριακοί” είμαστε και “ανεύθυνοι”... Δεν είναι έτσι. Όσοι / όσες καταφέρουν και ζήσουν τις επόμενες δεκαετίες, στην ελλάδα και όχι μόνο, θα δουν την ακρίβεια του ισχυρισμού μας ξανά και ξανά μπροστά τους - εάν, φυσικά, αντέχουν να αντικρύζουν την πραγματικότητα χωρίς ωραιοποιήσεις.
Για την ιστορία λοιπόν, μεταφέρουμε εδώ μεταφρασμένο ολόκληρο [1] το άρθρο του Roberto Saviano [2] όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην αμερικανική καθεστωτική εφημερίδα New York Times στις 25 Αυγούστου 2012, μεταφρασμένο απ’ τα ιταλικά. Οι τονισμοί είναι δικοί μας.

ΚΑΒΑΤΖΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

Όχι, φυσικά και δεν πρόκειται για «καταιγίδα» αποκαλύψεων σχετικά με τη «Χρυσή Αυγή». Πρόκειται περί καθαρής καβάτζας. Ένα απόθεμα που έμπαινε στην άκρη για να χρησιμοποιηθεί αργότερα. Όποτε και όπως βολέψει. Αυτή τη φορά γίνεται μία ακόμη χρήση αυτής της ιδιότυπης γιάφκας όπου φυλάσσεται το υλικό για τη «Χρυσή Αυγή».

Η κυβέρνηση υποκρίνεται την έκπληκτη με τις «αποκαλύψεις». «Αποκαλύψεις» και στοιχεία που ήταν γνωστά εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο. Το αστείο και συνάμα θλιβερό είναι ότι η ΝΔ των ρατσιστικών παραληρημάτων, ο πρωθυπουργός των πογκρόμ και οι σύμβουλοί του που έθρεψαν με δικαιολογίες την ύπαρξη της «Χρυσής Αυγής» είναι αυτοί που τώρα αναλαμβάνουν να μας σώσουν από τη «Χρυσή Αυγή».

ο νόμος είναι ίδιος για όλους ...τους άλλους (2)

Ο Νίκος Δένδιας είναι αναρχικός

Την πρόθεση του να "ξηλώσει όλους τους υποστηρικτές της χρυσής αυγής από την αστυνομία" εξέφρασε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Λίγες ώρες πριν, ο υπουργός παρέδιδε -χαριστικά- στις εισαγγελικές αρχές 32 δικογραφίες μελών της χρυσής αυγής, με σκοπό την ανάδειξη των πράξεων τους ως αποτέλεσμα οργανωμένης εγκληματικής ομάδας.

Επιπροσθέτως, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι η αστυνομία θα παύσει πλέον να φρουρεί τους βουλευτές της χρυσής αυγής.

Ο Νίκος Δένδιας κατά βάθος είναι αναρχικός. Αποφάσισε να απαλλάξει την κοινωνία από το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αστυνομίας. Ιδίως από τις ειδικές δυνάμεις της, που η μόνη τους προσφορά στον πολίτη ήταν να σακατεύουν και να βασανίζουν.

Πηγαίνουν οι αδερφές στα Village Cinemas;

Tα τελευταία χρόνια η κρίση (οικονομική και αξιοπιστίας) των παραδοσιακών ΜΜΕ -έντυπων και ηλεκτρονικών- έχει ευνοήσει την ανάπτυξη εμπορικών ενημερωτικών portals στο διαδίκτυο που στόχο έχουν να εκμεταλλευθούν (εμπορικά και πολιτικά) την παρακμή καναλιών και εφημερίδων, εκμεταλλευόμενα την ραγδαία διάδοση της χρήσης Ίντερνετ, η οποία δεν περιορίζεται πλέον στις νεότερες ηλικίες όπως παλιότερα.  Έχοντας ξεπεράσει πλέον το εμβρυικό στάδιο των τρωκτικών, η ενημέρωση στο διαδίκτυο πλέον βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εμπορικά portals με οργανωτική δομή παραπλήσια  των παραδοσιακών ΜΜΕ: Ιδιοκτησία-Διεύθυνση-Δημοσιογράφοι-Εργαζόμενοι-Εμπορικό Τμήμα. Ως αποτέλεσμα, η παθογένεια των παραδοσιακών ΜΜΕ μεταφέρεται σιγά σιγά και στην οθόνη του υπολογιστή μας, με διαπλοκές, απόκτηση πολιτικής επιρροής, εμπορικούς πολέμους, αλλά και η παλιά καλή στυγνή εκμετάλλευση εργαζομένων στο βωμό του κέρδους. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στη υπόθεση Τσοχατζόπουλου αποκαλύφθηκε ότι η “επικοινωνιακή επίθεση” η οποία προτάθηκε στον  πρώην υπουργό με στόχο να βελτιώσει -με το αζημίωτο- την εικόνα του, περιελάμβανε σε μεγάλο μέρος προβολή του από ενημερωτικά sites.

Ένα από τα sites αυτά, είναι και το Νewsbomb.gr.  Portal του Ομίλου DPG Digital Media, ιδιοκτησίας του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτη της Κ.Α.Ε Παναθηναϊκός, γιο του φαρμακοβιομήχανου Παύλου Γιαννακόπουλου και διευθυντή τον Κώστα Χαρδαβέλλα. Το γεγονός ότι το site έχει χρησιμοποιηθεί ουκ ολίγες φορές για επίθεση στην πολιτική της κυβέρνησης στο χώρο του φαρμάκου, στον πόλεμο Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού (Αγγελόπουλοι) ή στον ενδοπαναθηναϊκό πόλεμο (Αλαφούζος), καταρρίπτει τους μύθους που προβάλλονται κατά κόρον περί “εναλλακτικής και αδέσμευτης ενημέρωσης”.  Έστω και αν το μέσο που χρησιμοποιείται είναι μοντέρνο, δεν παύει να αποτελεί μια επιχείρηση που χρησιμοποιείται για “παραδοσιακούς” σκοπούς των αφεντικών τους: Kέρδος. Ενδεικτικό ένα mail που διέρευσε μετά από την απόλυση 3 εργαζομένων από το portal. Σ΄ αυτό, ο CEO της εταιρίας ανακοινώνει την καθυστέρηση καταβολής των μισθών και καθιστά συνολικά υπεύθυνους τους εργαζόμενους του ομίλου για τα κακά οικονομικά αποτελέσματα του. Σε χαρακτηριστικό απόσπασμα διαβάζουμε:  Με αφορμή αυτή την επικοινωνία, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η επίτευξη των στόχων του ομίλου είναι ευθύνη όλων μας. Η ανεύρεση εσόδων, η συγκράτηση των εξόδων και η βελτίωση της ποιότητας της δουλειάς μας θα εξασφαλίσει και θα εγγυηθεί την μελλοντική πορεία του Ομίλου.

Ενημέρωση της κόντρας

Στο χτεσινό μας σημείωμα είδαμε ένα απλοποιημένο παράδειγμα "συναίνεσης και συνεργασίας" της αστικής εξουσίας με το εκδοτικό κατεστημένο, όπου ένας εκδότης πατρονάρει την κυβερνητική προπαγάνδα και παίρνει ως αντάλλαγμα μια δουλίτσα. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν γι' αυτήν την δουλίτσα υπάρχουν κι άλλοι ενδιαφερόμενοι. Τί να κάνει η φουκαριάρα η κυβέρνηση σε τέτοια περίπτωση; Ποιανού την καρδιά να φτιάξει και ποιανού να χαλάσει;

Ως γνωστόν, το Βαρδινογιανναίικο δραστηριοποιείται και στον χώρο των εκδόσεων και της ενημέρωσης, όπως όλοι οι σοβαροί επιχειρηματίες. Όσον αφορά την τηλεόραση, είχε τα ποσοστά του στο Μέγκα αλλά είχε εξασφαλίσει και τον έλεγχο του Σταρ, για καβάντζα. Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση (συμμορφούμενη προς τις ευρωενωσιακές εντολές) ιδιωτικοποίησε την ενέργεια κι έβγαλε την ΔΕΗ στο σφυρί, ο Βαρδής εκδήλωσε το ενδιαφέρον του να επεκτείνει τις δουλειές του και σ' αυτόν τον κλάδο. Έλα όμως που τις ίδιες ορέξεις είχαν (και έχουν, βεβαίως) κι άλλοι μεγαλολεφτάδες, ξένοι και ντόπιοι (Μυτιληναίος, Κοπελούζοι, Μπόμπολας κλπ)! Άντε τώρα να μοιράσεις σ' όλους αυτούς την ίδια πίτα... Η κυβέρνηση προσπάθησε να ενώσει τα διεστώτα. Κατ' αρχάς, ξεφορτώθηκε τον Μπόμπολα, δίνοντάς του τα λιγνιτωρυχεία της Βεύης. Κατόπιν, ώθησε τον Μυτιληναίο να συνεργαστεί με τους Κοπελούζους. Τέλος, ζήτησε από τον Βαρδινογιάννη να πάει πάσο και να περιμένει την επόμενη δουλίτσα. Λογικά πράγματα, θα έλεγε κανείς. Όμως, ο Βαρδής δεν έχει μάθει στην απόρριψη. Έτσι, αρνήθηκε το πάσο.

Ας τους φιμώσουμε!

Στις Η.Π.Α. υπάρχουν τα λόμπυ. Εκεί, όποιος θέλει να προωθήσει τα επιχειρηματικά συμφέροντά του, είτε ενημερώνοντας είτε πιέζοντας είτε -γιατί όχι;- εκβιάζοντας το πολιτικό προσωπικό κάθε βαθμίδας, στήνει ένα λόμπυ, χαλάει μερικά εκατομμύρια (ή και μερικές δεκάδες εκατομμύρια) δολλάρια και κάνει την δουλειά του. Μάλιστα δε, το σύστημα εκεί είναι τόσο προχώ ώστε όλα αυτά τα εκατομμύρια θεωρούνται "επαγγελματικές δαπάνες" και εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη των επιχειρήσεων.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Τι λόμπυ και μαλακίες; Εδώ, όποιος θέλει να κάνει μπίζνες φουντάτες, αρκεί να αποκτήσει κάποιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης (εφημερίδα, κανάλι κλπ) και να το μετατρέψει σε Μέσο Μαζικού Εκμαυλισμού. Θέλετε παράδειγμα και, μάλιστα, πρόσφατο; Πάρτε τον Μπόμπολα. Αν ο Μπόμπολας δεν είχε το "Έθνος" ή δεν συμμετείχε στο "Μέγκα", θα έπαιρνε ποτέ με άμεση ανάθεση (παρακαλώ!) την εκμετάλλευση των λιγνιτωρυχείων στην Βεύη τής Φλώρινας; Όχι, βέβαια.

Ελλάδα – Συρία: Όχι άλλο σώσιμο

Στρατιωτικές και οικονομικές επεμβάσεις με πρόσχημα την προστασία του πληθυσμού.

Το 2001, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις ισοπέδωναν το Αφγανιστάν, το Πεντάγωνο σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το ανθρωπιστικό του προφίλ διέταξε τα βομβαρδιστικά να ρίχνουν τρόφιμα και φυστικοβούτυρο σε κατοίκους περιοχών που δοκιμάζονταν από την πείνα. Η κίνηση ήταν επιεικώς γελοία, αλλά, όπως απέδειξε εκείνες τις ημέρες η διάσημη συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι, ήταν και επικίνδυνη: Εκατοντάδες παιδιά που έτρεχαν να μαζέψουν τα κιβώτια έπεφταν σε ναρκοπέδια βρίσκοντας τραγικό θάνατο.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, μια άλλη ιστορία, που αγγίζει τα όρια του αστικού μύθου, έλεγε ότι, κατά τη διάρκεια ρίψης ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ένα κοντέινερ διέλυσε σπίτια σε ένα απομακρυσμένο χωριό.

Δύσκολα μπορείς να βρεις καταλληλότερες εικόνες για να περιγράψεις τις καταστροφικές συνέπειες αυτού που οι δυτικές κοινωνίες έμαθαν να αποκαλούν «ανθρωπιστική διάσωση».

Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες

Του Κώστα Βαξεβάνη


Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες, προφανώς θα τα είχαν σώσει. Δεν θα έμπαινε κανένα θέμα πλειστηριασμού. Πόσο ηθικό είναι,αναρωτιούνται μερικοί, να επιβραβεύεται ένας μπατακτσής ή τζαμπατζής (για να ικανοποιήσουμε και την διανοητική αναζήτηση της κυρίας Διβάνη) ο οποίος δεν πλήρωνε το δάνειό του; Όσο ηθικό είναι να διασώζονται οι Τράπεζες είναι η απάντηση.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι ελληνικές Τράπεζες, ανακεφαλαιοποιήθηκαν, δηλαδή επιδοτήθηκαν με τα χρήματά μας τα οποία μπαίνουν στο ελληνικό χρέος για να διασωθούν.Να μην καταρρεύσουν ήταν η επίσημη απάντηση. Και η απάντηση συνέχιζε,πως αν κατέρρεαν,θα κατέρρεε και η Οικονομία στο σύνολό της.

Δηλαδή σε μία Οικονομία της αγοράς, όπου ο βασικός κανόνας είναι πως επιβιώνει όποιος μπορεί και απαγορεύεται η κρατική παρέμβαση, το ελληνικό κράτος, παρενέβη και επιδότησε τις Τράπεζες, αντί να αφήσει να λειτουργήσουν οι νόμοι της αυτορρύθμισης και της αγοράς. Με δικά μας χρήματα.

Sacco e Vanzetti – H ταινία (με ελλην. υπότ.)

“Here’s to you, Nicola and Bart/Rest forever here in our hearts
The last and final moment is yours/That agony is your triumph”

Η Ταινία

 Sacco e Vanzetti: Έτος παραγωγής: 1971,

Σκηνοθεσία: Giuliano Montaldo,

Μουσική: Ennio Morricone

Παίζουν: Gian Maria Volonté, Riccardo Cucciolla, Cyril Cusack

Στις 15 Απριλίου του 1920, δυο άντρες ληστεύουν και δολοφονούν τον ταμία και έναν φρουρό του εργοστασίου κατασκευής παπουτσιών Slatter and Morrill, αποσπώντας $15.776.
Τρεις εβδομάδες αργότερα οι ιταλοί μετανάστες και διακεκριμένοι αναρχικοί Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti, κατηγορούνται και συλλαμβάνονται για το έγκλημα, παρά τις σχεδόν ανύπαρκτες αποδείξεις εναντίον τους. Μετά από μια δίκη επτά εβδομάδων, οι Sacco και Vanzetti κρίνονται ένοχοι, με περιστασιακές ενδείξεις, για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο. Επτά χρόνια αργότερα, μετά από πολυπληθείς εφέσεις και την τεράστια δημόσια κατακραυγή, εκτελούνται αμφότεροι για τα «εγκλήματά τους».

Η Γιορτή των Δουλεμπόρων

Στα τέλη Αυγούστου του 1791, πραγματοποιήθηκε εξέγερση στο Σάντο Ντομίνγκο (σημερινή Αϊτή και Δομινικανή Δημοκρατία). Η εξέγερση των σκλάβων στην περιοχή, αποδυνάμωσε το αποικιακό σύστημα στην Καραϊβική, δίνοντας στο νησί την ανεξαρτησία του. Θεωρείται ότι αυτό το γεγονός σηματοδότησε την αρχή της κατάργησης του συστήματος της δουλείας, του δουλεμπορίου και την αποικιοκρατίας.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Υπενθύμιση του Δουλεμπορίου και της Κατάργησής του, γιορτάστηκε για πρώτη φορά –υπό την αιγίδα των Η.Ε.- στην Αϊτή, στις 23 Αυγούστου του 1998 και στη Σενεγάλη στις 23 Αυγούστου του 1999. 

Νερό με το ATM

Siemens, General Electric και Goldman Sachs εισέρχονται στο νέο πόλεμο του νερού. Τα συμφέροντα και οι καταστροφικές επιπτώσεις των ιδιωτικοποιήσεων.

Σε κάποιο χωριό της Ινδίας ένα παιδί περιμένει αυτή τη στιγμή υπομονετικά μπροστά σε ένα μηχάνημα που θυμίζει αρκετά τα ATM μιας τράπεζας. Με τη διάφορα ότι το μηχάνημα δεν δίνει χρήματα αλλά παίρνει λεφτά για να δώσει μικρές ποσότητες νερού. Για το βρετανικό περιοδικό Economist η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί ένα θαύμα της ιδιωτικής πρωτοβουλία, η οποία προσφέρει πόσιμο νερό σε περιοχές που για χρόνια αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα ύδρευσης.
Για δεκάδες οργανώσεις και ερευνητές όμως είναι μια εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη όπου το νερό θα έχει πάψει οριστικά να αποτελεί δημόσιο αγαθό και η τελευταία σταγόνα του θα ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικών.

Oι νταβατζήδες δημοσίων έργων και καναλάρχες!

πηγή: Σίβυλλα

(προσθήκη antinewskilkis: μια επικαιροποίηση για να μην ξεχνιόμαστε)

Ένα παραμύθι για μεγάλους

του Κώστα Βαξεβάνη

Τελικώς όλο το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, στηρίζεται στο δόγμα Μητσοτάκη. Σε αυτό το “ποιός θα θυμάται τι έγινε σε 10 χρόνια;”. Ξεχνάμε σε λιγότερα από 10 χρόνια. Δύο έως τρία είναι αρκετά για να ξεχάσουμε τι έγινε, ποιός το έκανε και με ποιά επιχειρήματα το έκανε.

Σήμερα, στα μονόστηλα του Τύπου, υπάρχει μια διαμαρτυρία των φορέων της Βόρειας Ελλάδας, για την κατάργηση δρομολογίων της Ολυμπιακής προς Θεσσαλονίκη. Απ ό,τι φαίνεται, θα υπάρξει κατάργηση δρομολογίων και προς το Ηράκλειο το επόμενο διάστημα. Ας θυμηθούμε λοιπόν, παρά τον κυνισμό του σοφού σε πολλά Επίτιμου, τί έγινε με την Ολυμπιακή, η οποία πέταγε σε όλο τον κόσμο, ένωνε την Ελλάδα με την Ομογένεια και εξυπηρετούσε και κοινωνικές, εκτός από οικονομικές, ανάγκες κάποιων επιχειρηματιών.

Οι θυρωροί των πολυεθνικών

Οι επιχειρηματίες της πάλαι ποτέ «ισχυρής Ελλάδας», από τον Μυτιληναίο και τον Βγενόπουλο μέχρι και τον κραταιό Μπόμπολα, μετατρέπονται σταδιακά σε «ορντινάτσες» των ξένων κολοσσών που θέλουν να εξαγοράσουν όλη τη χώρα.

Πόσο διαφορετικός πρέπει να φάνταζε ο παγωμένος αέρας της Μόσχας στον Τζέφρι Σακς. Η προηγούμενη μεγάλη αποστολή, για το αγαπημένο παιδί του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1985, τον είχε φέρει αντιμέτωπο με τη μολυσμένη ατμόσφαιρα και την έλλειψη οξυγόνου στην Λα Παζ της Βολιβίας. Τότε όμως τα είχε καταφέρει. Εφάρμοσε σε πειραματικό επίπεδο τη θεραπεία σοκ την οποία αργότερα θα δοκίμαζε το ΔΝΤ σε όλο τον κόσμο: Μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε συνδυασμό με απάνθρωπα μέτρα «δημοσιονομικής προσαρμογής» που μετριούνται σε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.