Μια συζήτηση που πρέπει να γίνει: Ο αγώνας των καθηγητών από το Μάιο στο Σεπτέμβρη

της Συνέλευσης για τη διάχυση των αγώνων στην εκπαίδευση

Οι απολογισμοί της απεργίας των καθηγητών το Σεπτέμβρη του '13, έχουν ως αφετηρία τα υψηλά ποσοστά 1ης-2ης μέρας παραβλέποντας ότι η εξέλιξη και τελικά η άδοξη λήξη της μετά από 8 ημέρες, είναι άμεσα συσχετισμένη με την απεργία που δεν έγινε 4 μήνες πριν. Με το πραξικόπημα των προέδρων των ΕΛΜΕ το Μάιο, στο οποίο, ακύρωσαν την αποφασισμένη από τη βάση απεργία μέσα στις εξετάσεις. Αν θέλουμε η εκτίμηση να γίνει με το βλέμμα στους αγώνες που έχουμε μπροστά μας και να μην κάνουμε μία δημοσιογραφικού τύπου ανάλυση, οφείλουμε να δούμε τις δύο αυτές προσπάθειες στη διαλεκτική τους ενότητα.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ

Το καταστατικό της ΟΛΜΕ προκειμένου για προκήρυξη απεργίας, δίνει μεγάλη δύναμη στη βάση, σε αντίθεση με άλλες ομοσπονδίες και συνδικάτα. Το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της ΟΛΜΕ προκηρύσσει γύρο συνελεύσεων στις 88 τοπικές ΕΛΜΕ. Η συνέλευση της κάθε ΕΛΜΕ μπορεί να αποφασίσει οποιαδήποτε πρόταση των μελών της, χωρίς να δεσμεύεται από την εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ που ενδεχομένως να υπάρχει (στη συγκεκριμένη απεργία δεν υπήρχε εισήγηση αφού τα 11 μέλη του ΔΣ δεν συμφώνησαν). Ο πρόεδρος της κάθε ΕΛΜΕ δεσμεύεται, στη συνέλευση όλων των προέδρων, να υποστηρίξει-ψηφίσει τις αποφάσεις της δικής του ΕΛΜΕ και όχι την προσωπική του ή παραταξιακή του πρόταση. Για να παρθεί απόφαση απεργίας, πρώτον απαιτούνται 50% συν 1 πρόεδρος από τους παρόντες να υπερψηφίσουν και δεύτερον αυτοί που θα υπερψηφίσουν, να αντιπροσωπεύουν τα 2/3 των 43400 μελών (στοιχεία 2013). Οι ψήφοι των προέδρων δεν έχουν όλες το ίδιο βάρος. Για παράδειγμα η ψήφος προέδρου της ΕΛΜΕ Σερρών “μετράει” ως 11 ψήφοι γιατί η εν λόγω ΕΛΜΕ έχει 1128 μέλη (κάθε 100 μέλη είναι 1 ψήφος) ενώ η ψήφος της ΕΛΜΕ Καστοριάς “μετράει” ως 1 ψήφος γιατί έχει 127 μέλη.

στην υγειά σου άρχοντα

(παραληρηματικό ποστάκι χωρίς ειρμό, πρωτοτυπία κλπ κλπ)

Η λέξη λοιπόν είναι απελπισία. Αλλά αυτή είναι μια μονόχνοτη, υπεραπλουστευτική, εσωστρεφής οπτική του κόσμου. (Εσωστρεφής: να μια λέξη που μας έμαθε η πασοκαρία, τα χρόνια εκεί γύρω στο 2000, που το πρόβλημα των κυβερνήσεων συνοψιζόταν στο ότι ήταν πολύ εσωστρεφείς). Ας κοιτάξουμε λοιπόν για λίγο, όχι το δρόμο και τους διπλανούς μας, αλλά την περίφημη οθόνη που φωλιάζει στα σαλόνια όλης της χώρας. Εκεί, η λέξη δεν είναι απελπισία. Εκεί, η λέξη είναι ξεφτίλα.

Έχουμε κουραστεί να διαβάζουμε και να ακούμε ότι για τα όσα συμβαίνουν σήμερα (Τί συμβαίνει σήμερα: ΠΑΣΟΚΝΔ: έξαρση της βίας – έτσι γενικά και αόριστα), φταίει η πλατεία Συντάγματος, οι αγανακτισμένοι, η κουλτούρα της ανομίας (ότι δηλαδή οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πως λέγεται ο Krugman, μελετούν Durkheim). Έχουμε κουραστεί να ακούμε πως ανομία είναι το διπλοπαρκάρισμα, ότι δεν κόψαμε απόδειξη ή ότι μιλήσαμε στον ενικό στο όργανο. Και όλα αυτά μάλιστα εμπίπτουν στην κουλτούρα της αριστεράς, της μεταπολίτευσης κλπ.

δύο ελληνικές σημαίες, μία προτομή, δύο κούπες με στάμπα φασιστικής οργάνωσης, ο τρυφερός δημοσιογράφος και ένας καλός κύριος από τη Γούβα

17 λάθη, βούτυρο στο ψωμί του φασίστα

Ανάμεσα σε συνταγές μαγειρικής και φωτογραφίες με οπίσθια απλώνονται αυτές τις μέρες στις οθόνες μας βαθυστόχαστες αναλύσεις για το ναζισμό, το φασισμό, τη Χρυσή Αυγή και τις συλλήψεις στελεχών της.

Του Γιάννη Μπογιόπουλου

Πολλές από αυτές είναι τόσο ρηχές που οι συνταγές δίπλα τους φαντάζουν εμβριθείς και τα οπίσθια περισσότερο καλογραμμένα. Απόψεις αστόχαστες σε ένα χυλό που μέσα του ανακατεύονται, σαν να είναι ισότιμα συστατικά, το αίμα και οι τρίχες.
Ακόμα χειρότερα, ικανή ποσότητα από αυτά τα τραγικά και ανιστόρητα λάθη δεν είναι καν λάθη αλλά μια προπαγάνδα, μια ηθική και νοητική μηχανή του κιμά, με σκοπούς αλλότριους από την αντιμετώπιση του φασισμού.

Λάθος 1ο: “Φασισμός είναι… (συμπληρώστε)”.
Εδώ κάθε “comme il faut” σχολιογράφος βάζει ότι ενοχλεί την πολιτική / κοινωνική / αισθητική του θεωρία. Από την απεργία έως την τσίχλα στο πεζοδρόμιο. Ε, όχι! Ο φασισμός είναι ένα συγκεκριμένο αηδιαστικό πολιτικό μοντέλο, που βασίζεται σε ασύστολη κι αντιεπιστημονική ψευδολογία, διακρίνεται από θανατηφόρα εξουσιολαγνεία και έχει ένα μόνο κοινωνικό αποτέλεσμα: την ισοπέδωση του λαού προς όφελος ολίγων. Αυτό το λάθος, όταν δεν προέρχεται από πολιτική άγνοια (ή άνοια) είναι εσκεμμένη αλητεία. Οταν για παράδειγμα εξισώνονται τα τάγματα εφόδου με τη διαμαρτυρία.

ΕΜΠ - ΑΚΟΥΜΠΑΜΕ ΣΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ!

38 χιλιοστά…

by jonnybandroul

38 χιλιοστά…

Το τραγούδι που ξεπέρασε τα όρια της punk μουσικής και έγινε διαχρονικό σύμβολο των θυμάτων της κρατικής καταστολής…..

Ακούστηκε και θα ακούγεται όσο υπάρχουν καταπιεστές και καταπιεσμένοι…

Όσο θα υπάρχει κάθε μορφής εξουσία…. 

Μπορεί να γράφτηκε για τον Μιχάλη που πέθανε από σφαίρα μπάτσου, αλλά περιέχει το όνομα του καθενός που αισθάνθηκε την κρατική καταστολή πάνω του, σε κάθε της μορφή.

Θα μπορούσε να να έχει το δικό σου όνομα…

Σταματίνα… Ιάκωβος… Μιχάλης… Αλέξης… και πόσοι άλλοι που χάθηκαν στον κυκεώνα της κρατικής και παρακρατικής καταστολής…

Και τώρα προστέθηκε το όνομα του Παύλου….

Μπορεί να μην ήταν χέρι μπάτσου που του έριξε την μαχαιριά αλλά το ίδιο κράτος όπλισε και το χέρι των μπάτσων και των φασιστών…..

Ούλοι εμείς εφέντη

Ούλοι εμείς εφέντη

Οταν ο εμφύλιος πόλεμος τελειώνει, μια μικρή αντάρτικη ομάδα ερμηνεύει την απόφαση «το όπλο παρά πόδα» της κομματικής γραμμής με το δικό της τρόπο, δίνοντας το έναυσμα για μια περιπέτεια που θα λήξει μετά από έξι χρόνια. H ζωή των ανταρτών στη ρουτίνα τους, αλλά και στις κρίσιμες καταστάσεις, η αλληλεγγύη, αλλά και οι αντιθέσεις που δημιουργούνται μεταξύ τους, η σχέση τους με τον πληθυσμό του νησιού και με έναν πολιτισμό που διατηρεί τη δύναμή του να λειτουργεί αυτόβουλα, πέρα από τις επιταγές της εξουσίας και τις πολιτικές ζυγαριές των καιρών, συνθέτουν το χρονικό της ταινίας.
 

Πρόκειται για ταινία που βασίστηκε σε πραγματική ιστορία.1949 -- 1955: Η πορεία της οκταμελούς ομάδας ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στην Ικαρία.
Για να προστατευθούν από την αυθαιρεσία της χωροφυλακής και του στρατού οι οργανωμένοι κομμουνιστές Ικαριώτες και οι συμπαθούντες συμπατριώτες τους φτιάχνουν καταφύγια στα βουνά.Το κοινό αίσθημα στο νησί διαγράφεται σαφώς να υποστηρίζει τους αντάρτες. Κι αυτοί, εξακολουθούν να παραμένουν κρυμμένοι, να αρνούνται την παράδοση ενώ προσπαθούν να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Επιβίωσαν για 6 χρόνια λόγω της στήριξης του τοπικού πληθυσμού. Άλλοι άφηναν τα ζώα τους αμολητά για να τα βρούν και να τα αρμέξουν οι αντάρτες, άλλοι έκρυβαν φαγητά και προμήθειες σε κρυψώνες για να τα βρούν, κλπ Στόχος των χωροφυλάκων δεν ήταν μόνο οι αντάρτες, αλλά και ο τοπικός πληθυσμός, γιατί ήξεραν ότι τους βοήθαγαν.

128 ημέρες στα μπλόκα | 128 days at the roadblocks (επαναδημοσίευση)

128 ημέρες στα μπλόκα | 128 days at the roadblocks


Το ντοκιμαντέρ “128 Ημέρες Στα Μπλόκα” ξεκίνησε να γυρίζεται λίγες εβδομάδες μετά την εισβολή των ΜΑΤ στον λόφο του Οβριοκάστρου και στην ευρύτερη περιοχή γύρω απ’ την πόλη της Κερατέας, ολοκληρώθηκε στις αρχές Ιανουαρίου του 2013.
Όσον αφορά τη θεματολογία του, το ντοκιμαντέρ δεν αποσκοπεί σε μια “αντικειμενική” παρουσίαση των γεγονότων που εξελίχθηκαν τις 128 ημέρες που κράτησε η κατοχή της περιοχής απ’ τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ούτε όμως και σε μια γραμμική αναπαράστασή τους. Αν’ αυτού, επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τις εξελίξεις μέσα απ’ τα μάτια των αγωνιζόμενων κατοίκων και να προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε το βίωμά τους, χωρίς ωστόσο να ξεχνάμε τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες εξελίχθηκε ο αγώνας τους.

 

 

128 ημέρες στα μπλόκα | 128 days at the roadblocks from freedoc on Vimeo.

πηγή: video-morfwsh

Φεγγαράκι μου λαμπρό

Το σχολείο εξασφαλίσει στον πληθυσμό την απαραίτητη πνευματική στειρότητα ώστε να θριαμβεύσει σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής ο μικροαστικός ιδεαλισμός. Η θεάρεστη ιδιωτική τερατογένεση μικροσυμφερόντων διεκδικεί πεισματικά χώρο έκφρασης. Τοποθετείται στον πυρήνα του θεάματος. Μέσα στις άπειρες μεταμορφώσεις και στους δυνατούς πόνους ενός οδυνηρού τοκετού χτίζεται η παραμορφωμένη συνείδηση του κόσμου. Μια τεράστια αρένα καταναγκασμών ξεχειλίζει μέσα στον αδυσώπητο ωκεανό νόμων και ηθικών κανόνων. Η νοσταλγία εδώ έχει την τιμητική της. Η εικόνα είναι ο φρουρός κάθε αυταπάτης . Ο δαιμονισμένος ιεροκήρυκας θα πουλήσει επιθυμίες στους πιστούς. Ο θεός απ’ το θόλο του σκηνογραφεί τη φοβισμένη ματιά του πιστού. Μα ο θεός είναι ένας χάρτινος δράκος που αρπάζει φωτιά. Και η σμίκρυνση της αγάπης που προσφέρει είναι ιδεολόγημα και όχι ουσία. Καρικατούρα και όχι γαρούφαλλο ελπίδας στο πέτο ενός επίδοξου γυμνιστή. Ενός προφήτη αρνητή των προφητών και της σαβούρας κάθε θρησκόληπτης φαντασίωσης. Η αγάπη είναι το άνθος του κακού όταν τη φοράει κορόνα ο μονάρχης. Όταν έχει μια επίπεδη φυλετική χροιά κι ένα πικρόχολο λόγο για τις ιερές ερωτικές συλλαβές. Αυτές που ταΐζουν τους ήρωες και τους δαιμονισμένους. Αυτές που κάνουν το μισαλλόδοξο λόγο συντρίμμια και μπάζα της ανθρώπινης χωματερής των συμβόλων. Η αλήθεια δεν κάνει κουμπαριές με τους φονιάδες κι ούτε χρειάζεται τη Δευτέρα παρουσία για ν’ ανθίσει. Η αλήθεια είναι το βλέμμα κάθε ερωτικής διεκδίκησης ζωτικού χώρου. Γιατί, αλήθεια είναι ότι περιέχει ζωή. Ότι βρίσκεται έξω απ’ τη φασιστική πορεία της μικροαστικής ζωής. Τα φαντάσματα που ξερνούν ταχτοποίηση και πρωινή προσευχή και παραγγέλματα τρομάρας.

πηγή: αδέσποτος σκύλος

ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ ΚΑΙ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Δύο άκρα συνήθως ονομάζουμε συνήθως και όχι στην οργουελική καθομιλουμένη, δύο πλευρές με αντιμαχόμενα συμφέροντα, δύο πλευρές που εκπροσωπούν διαφορετικούς κόσμους, οπτικές και φιλοσοφία. Στην Ελλάδα τα νεοφιλελεύθερα think tanks έσπευσαν να προπαγανδίσουν πως Αριστερά και Δεξιά είναι το ίδιο πράγμα, ότι οι πρακτικές τους ταυτίζονται.

Μέχρι τώρα οι επιθέσεις των μπράβων και των ναζιστών έμπαιναν στην ζυγαριά με τις καταλήψεις και τις μάχες των κατοίκων στις Σκουριές, εξισώνοντας την ωμή βία και την κυνική πείνα του κεφαλαίου για περισσότερο κέρδος εις βάρος της ποιότητας ζωής, με την αντι-βία ανθρώπων που απλά αντιδρούν όταν απειλούνται, είτε ως άτομα, είτε ως ομάδες.

Η οικογενειακή προέλευση του Καιάδα .. και ο "Ριζοσπάστης"

 Του Γιώργου Αλεξάτου

Διώκεται σήμερα, όπως διωκόταν και ο κομμουνιστής παππούς του τη δεκαετία του '60, που αγόραζε κρυφά "Ριζοσπάστη", είπε ο Γιώργος Γερμενής, αυτός με το τραγούδι για τον "γαμημένο Ιησού Χριστό", που το άκουσαν οι χήρες των χωροφυλάκων και των δικαστών και δώσ' του ψήφο του Καιάδα!...

1. "Ριζοσπάστη" κανένας δεν αγόραζε τη δεκαετία του '60, γιατί είχε απαγορευτεί ήδη από το 1947 και από τις αρχές της δεκαετίας του '50 έπαψε να βγαίνει και ως παράνομος. Επανακυκλοφόρησε και πάλι παράνομα το 1968 από την ΚΟΑ του ΚΚΕ, ενώ το ΚΚΕ εσ. έβγαλε τον "Ριζοσπάστη-Μαχητή".

2. Ποιος παππούς και ποιος "Ριζοσπάστης"; Ο Βασίλης Γερμενής ήταν επικεφαλής της Πατριωτικής Οργάνωσης Κεφαλονιάς, της διαβόητης ΠΟΚ, στην περιοχή της Ερίσου (από Άσο μέχρι Φισκάρδο), που συνεργαζόταν με τους Γερμανούς κατά του ΕΑΜ. Είχε μακελέψει κόσμο και κοσμάκη ο παππούς κατά την Κατοχή και τα αμέσως επόμενα χρόνια. Εξαργύρωσε τις εθνικές του υπηρεσίες με άδεια πρακτορείου εφημερίδων.

Άξιος και ο γιος του και πατέρας του Καιάδα, ο Σπύρος Γερμενής, παρακρατικός επί καραμανλοκρατίας και καταδότης επί Χούντας. Υποψήφιος πέρσι στην Κεφαλονιά με τη φασιστοσυμμορία...

 

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Το μυαλό δεν φυλακίζεται

φωτο από: e-ataxia.wikispaces.com

Το Μέτωπο Αγώνα Εναντία στα Μεταλλεία σε Κρούσια και Πάικο σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης στους τέσσερις αγωνιστές της Χαλκιδικής που κρατούνται στις φυλακές Διαβατών, αποφάσισε να προχωρήσει σε δωρεά βιβλίων για τη βιβλιοθήκη της φυλακής.

Όποιος επιθυμεί να δωρίσει κάποιο βιβλίο μπορεί να επικοινωνήσει στο τηλέφωνο 6944152183 μέχρι και την Παρασκευή 18/10/2013. Τα βιβλία μπορεί να είναι και μεταχειρισμένα, αρκεί να είναι σε καλή κατάσταση. Αφού μαζευτούν τα βιβλία, αντιπροσωπεία θα επισκεφτεί τις φυλακές και θα ζητήσει να έχει συνάντηση με τους  τέσσερις φυλακισμένους της Χαλκιδικής.

Απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση τους, δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στον δίκαιο αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, διαμαρτυρόμαστε για την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων.

Μέτωπο Αγώνα Εναντία στα Μεταλλεία σε Κρούσια και Πάικο

13/10 18:00 Επανάληψη της συναυλίας από την ΕΡΤ3

Σε επανάληψη την Κυριακή 13 Οκτωβρίου στις 18:00 θα μεταδοθεί η μεγαλειώδης συναυλία για μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ που καλύφθηκε τηλεοπτικά από τους εργαζόμενους της Ερτ3.

“Συναυλία για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ”
Σάββατο 5 Οκτωβρίου, 19:00
πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά

Συμμετέχουν:
Αλκίνοος Ιωαννίδης, Μελίνα Κανά, Σωκράτης Μάλαμας, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Χαϊνηδες, Παύλος Παυλίδης και B-Movies
Η συναυλία μεταδόθηκε ζωντανά από τους εργαζόμενους στην ΕΤ3.

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

πηγή: antigoldgreece

(σχόλιο antinewskilkis: είναι μια ευκαιρία για να διαπιστώσετε πόση αλήθεια σας λένε τα MEGAκάναλα, που μιλουσαν για 2.000 άτομα).

Μύνημα συμπαράσταστης από τη Ναόμι Κλάιν

” Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε, στις αρχές του καλοκαιριού πέρασα λίγο καιρό στην Ιερισσό, όπου έμαθα όσα περισσότερα μπορούσα για τον αγώνα σας ενάντια στην Eldorado Gold. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ισχυρές δυνάμεις, τόσο στη χώρα σας όσο και στη δική μου, κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να σας φέρουν σε μια κατάσταση σοκ και φόβου, ακριβώς επειδή γνωρίζουν ότι υπό αυτές τις συνθήκες θα μπορέσουν να υπονομεύσουν τη δημοκρατική βούληση των πολιτών και να προωθήσουν τα σχέδιά τους. Πράγματι, στην κοινότητά σας εισέβαλαν κυριολεκτικά  τα στρατεύματα του σοκ, τρομοκρατώντας τα παιδιά σας και κλέβοντας τον ύπνο και την ασφάλεια από όλους εσάς. Αυτές οι αποτρόπαιες τακτικές συνεχίζουν μέχρι σήμερα.

Παρ’ όλα αυτά, αυτό που είναι αξιοθαύμαστο στην κοινότητά σας, και ο λόγος που εσείς έχετε γίνει ένα σύμβολο ελπίδας για τον υπόλοιπο κόσμο, είναι ότι αυτές οι τακτικές του σοκ δεν λειτούργησαν, αλλά έχουν φέρει μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα. Επανειλημμένα έχετε αποδείξει ότι είστε ανθεκτικοί στο σοκ. Όσο περισσότερο προσπαθούν να σας τρομάξουν, να σας αποπροσανατολίσουν, να σας τρομοκρατήσουν, τόσο περισσότερο εσείς συμπεριφέρεστε άφοβα.

 Αρνείστε να κρυφτείτε στα σπίτια σας, αρνείστε να υποχωρήσετε. Αντίθετα, συγκεντρώνεστε δημόσια με όλο και περισσότερη δημιουργικότητα, αψηφώντας τις απειλές.

Ανήμποροι να κινήσουν θεούς, κινούν … δαίμονες!

 

Ο νόμος 210/1973 (γνωστός και ως “Μεταλλευτικός Κώδικας”), στο Άρθρο 143 καθορίζει σαφώς πως: “Δικαίωμα αναζητήσεως, ερεύνης και εκμεταλλεύσεως των αμέσως επομένων μεταλλευτικών ορυκτών κέκτηται μόνον το Δημόσιον: … γ) Των ορυκτών υλών των περιεχουσών εις εκμεταλλευσίμους ποσότητας ραδιενεργά στοιχεία.” Άρα δεν έχει το δικαίωμα να αναζητήσει, ερευνήσει και εκμεταλλευτεί καμία ιδιωτική εταιρία τέτοιου είδους ορυκτά (όπως για παράδειγμα το ουράνιο.)

Σε νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ με τον τίτλο “Ρυθμίσεις θεμάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και άλλες διατάξεις” κατατέθηκε τροπολογία που προσπαθεί με νομικίστικο τρόπο να προσπεράσει το εμπόδιο αυτό: “σε περίπτωση που ένας εκ των συμμεταλλειοκτητών είναι το Ελληνικό Δημόσιο, ανεξαρτήτως του ποσοστού συμμεταλλειοκτησίας που κατέχει, και με την προϋπόθεση ότι το κοινό μεταλλείο βρίσκεται ενός δημόσιου μεταλλευτικού χώρου ή έχει έστω κι ένα κοινό όριο με δημόσιο μεταλλευτικό χώρο, τότε η διοίκηση και η εν γένει εκμετάλλευση του κοινού μεταλλείου διενεργείται, για το σύνολο των συμμεταλλειοκτητών, αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο.”

1.500.000 ευρώ η "χρυσή¨ μπίζνα Παναγιώταρου (Βίντεο)

Εκτός απ’ την ροπή προς το έγκλημα κάποια απ’ τα πρωτοκλασάτα στελέχη της ναζιστικής συμμορίας, της χρυσής αυγής, είχαν «ταλέντο» και σε επιχειρηματικές μπίζνες κερδίζοντας τεράστια ποσά.
Και δεν μιλάμε για "προστασία" νταβατζιλίκι και εκβιασμούς που έχουμε δει σε άλλες περιπτώσεις.

 Εδώ μιλάμε για πιο λάιτ περίπτωση. Και αναφερόμαστε στον χρυσαυγίτη βουλευτή Ηλία Παναγιώταρο που είχε αναλάβει «ενδυματολόγος» και έμπορας για τις «στολές» των χρυσαυγιτών. Ούτε λίγο ούτε πολύ παντελώνιασε απ’ αυτή του την δραστηριότητα 1.500.000 ευρώ!!! 

Ούτε λόγος φυσικά για τιμολόγια και τα σχετικά....
Φυσικά όλα αυτά τα ρούχα ήταν «made in Pakistan».
Το βίντεο που παραθέτουμε τα λέει όλα.

 

 

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

The Politics of Knives – video

απο το crisis-scape.net

The Politics of Knives from Ross Domoney on Vimeo.

Produced by Ross Domoney, Klara Jaya Brekke and Dimitris Dalakoglou.
Filmed and edited by Ross Domoney.
Script edited by Klara Jaya Brekke.
Music by Giorgos Triantafillou.
Special thanks to Lena Theodoropoulou and Yiannis Chri.

Η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή δραστηριοποιείται στον ελλαδικό χώρο από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Καθ’όλα αυτά τα χρόνια, η Χρυσή Αυγή επιτίθεται σε μετανάστες, αντι-φασίστες, ομοφυλόφιλους – συχνά με την ανοχή ή ακόμα και τη συνεργασία μέρους της ελληνικής αστυνομίας. 
Πρόσφατα, η χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής αυξήθηκε κατακόρυφα και ανεξήγητα, η δημοσιοποίηση των δράσεών της στα κυρίαρχα ΜΜΕ επίσης (ανεξάρτητα από το εάν αυτές οι δράσεις ήταν πραγματικές ή φανταστικές), ενώ εγκαινίασε πάνω από 50 γραφεία σε Αθηναϊκές γειτονιές και ελληνικές πόλεις.


Η φαινομενικά εκρηκτική άνοδος και η είσοδος της ΧΑ στο πολιτικό σκηνικό της χώρας συνέβη σε μια κρίσιμη συγκυρία, εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία επηρέασε ιδιαίτερα την Ελλάδα, ξεκινώντας περίπου από το 2008/09 και έπειτα. Στις εθνικές εκλογές του 2009, η ΧΑ απέσπασε μόλις το 0.2% των ψήφων, ενώ το 2012 το ποσοστό της εκτινάχθηκε στο 7% περίπου. Η εκλογική επιτυχία της ΧΑ συνοδεύτηκε από την προώθηση και καθιέρωση αντι-μεταναστευτικών νομοθετημάτων από τον κυβερνητικό συνασπισμό της χώρας, αστυνομικές επιχειρήσεις οι οποίες στόχευαν συγκεκριμένα στους αντι-φασίστες ακτιβιστές στην Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις, καθώς και την άνοδο των ρατσιστικών επιθέσεων στη χώρα.


Στις 17 Σεπτέμβρη, ένα καθ’ομολογία μέλος της ΧΑ, ο Γιώργος Ρουπακιάς, μαχαίρωσε και σκότωσε τον αντι-φασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα (Killah-P). Στον απόηχο της δολοφονίας, ο επικεφαλής της ΧΑ, Νίκος Μιχαλολιάκος, καθώς και βουλευτές και μέλη της οργάνωσης έχουν συλληφθεί και αντιμετωπίζουν κατηγορίες. Μόλις τώρα, μετά την επί δεκαετίες παρουσία της ΧΑ στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, οι διασυνδέσεις της με τις δυνάμεις ασφαλείας και με το πολιτικό κατεστημένο έρχονται στο φως.

Αναδημοσίευση Μανικάκος

πηγή: //ΠαραλληλοΓράφος//

9/10 στις 20.00 στο Μικρόπολις: εκδήλωση - συζήτηση με θέμα: "κοινωνικοί αγώνες στο εδώλιο: καταστολή των "άκρων" στην Ευρώπη σήμερα"

Την Τετάρτη 9/10 στις 20.00 στο Μικρόπολις θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση -
συζήτηση με θέμα: "κοινωνικοί αγώνες στο εδώλιο: καταστολή των "άκρων"
στην Ευρώπη σήμερα"

 

 Από τον γερμανικό αντιτρομοκρατικό στις δίκες του Κορυδαλλού, από το
κίνημα ενάντια στα πυρηνικά στον αγώνα της Χαλκιδικής ενάντια στο χρυσό,
ακτιβιστές και νομικοί ξετυλίγουν το κουβάρι του αστυνομικού –
δικαστικού συμπλέγματος, φωτίζουν αθέατες όψεις της καταστολής και
αναλύουν το νομικό σχεδιασμό των ευρωπαϊκών κρατών ενάντια στα κινήματα. Η
εφαρμογή της θεωρίας των δύο άκρων στη χώρα που τη γέννησε, η εξαγωγή
νομικής «τεχνολογίας» στην Ελλάδα και αλλού , και βέβαια η συλλογική
οργάνωση της νομικής βοήθειας ενάντια στις κατασταλτικές προκλήσεις.

Η εκδήλωση διοργανώνεται από τους: Πρωτοβουλία Νομικών για την
Ελευθερία,Rote Hilfe, Ausser Kontrolle, 129 e.V

περισσότερες πληροφορίες στο παρακάτω link
https://www.facebook.com/AKthess

 

πηγή: Μικρόπολις

Το μάτι του λαού

Ο λαός δεν είναι και τόσο καλός όσο τον παρουσιάζει η κυρίαρχη τάξη. Ο λαός δεν είναι ένα καρβέλι ψωμί. Έχει μπαγαπόντηδες και λωποδύτες. Είναι η ραχοκοκαλιά του πλούτου. Ο λαός είναι εχθρός του λαού. Ο λαός είναι κουρασμένος δε διεκδικεί. Ένα ελάχιστο κομμάτι του λαού σκέφτεται και πράττει. Θυσιάζεται πολλές φορές για την ευημερία του μεγάλου κομματιού που ξύνει τ’ αρχίδια του.

Η πολυκατοικία του τρόμου

Η «Εφ.Συν.» μπήκε σε κτίριο στην Ομόνοια, όπου χρυσαυγίτες σημαδεύουν τις πόρτες διαμερισμάτων μεταναστών με τον κέλτικο σταυρό των ναζί και της Κου Κλουξ Κλαν. Τα βράδια επιτίθενται και ξυλοκοπούν ανηλεώς τους ενοίκους υπό την καθοδήγηση υποψήφιας βουλευτού του μορφώματος.

Οσο και αν πασχίζει η Χ.Α. να αποκηρύξει τον ναζισμό για να αποφύγει το βαρύ κατηγορητήριο, η πρακτική της και τα σύμβολα που χρησιμοποιεί την προδίδουν. Η «Εφ.Συν.» βρέθηκε στη φωλιά του φιδιού. Μπήκε σε πολυκατοικία όπου μένει υποψήφια βουλευτής της οργάνωσης και παρουσιάζει τις ανατριχιαστικές εικόνες που αντίκρισε.

Όλα έτοιμα για τη μετάβαση στην ψηφιακή διαπλοκή

της Ματίνας Παπαχριστούδη

Από ‘δώ το είχαν, από ‘κεί το έφεραν, το πολιτικό σύστημα διαχείρισης κατάφερε το ακατόρθωτο.
 

Το «παράνομο», κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθεστώς των επί οκτώ χρόνια συνεχόμενων παρατάσεων της «προσωρινής νομιμότητας» των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών, σβήνει με μια απλή διάταξη έξι σειρών. 

Με επίκληση των fast track διαδικασιών που απαιτούνται για να «σβήσει» το αναλογικό τηλεοπτικό σήμα, οπωσδήποτε ώς τον Οκτώβριο του 2014.
Τα ιδιωτικά κανάλια του εκδοτικού κατεστημένου, τα οποία γιγαντώθηκαν και διαπλέχτηκαν με τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και των διαχειριστών του –τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. – με ένα απίστευτο πλέγμα δεκάδων νομοθετικών ρυθμίσεων από το 1989 και δώθε, αθωώνονται για όλες τις «παρατυπίες» του τηλεοπτικού παρελθόντος τους. Αθώα και «νόμιμα» με το άρθρο 43 στο πολυνομοσχέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, παίρνουν το πράσινο φως για να εισέλθουν στην ψηφιακή εποχή της διαπλοκής.

Στην ουσία, η υποχρέωση χορήγησης τηλεοπτικών αδειών στις τηλεοπτικές εταιρίες των εκδοτικών συγκροτημάτων, το βασικό δηλαδή πόλο της διαπλοκής στην Ελλάδα, καταργείται οριστικά.