Ο
περισσότερος κόσμος που δεν έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με το μηντιακό
σύστημα, αναρωτιέται για ποιο λόγο λυσομανούν τα κανάλια και οι
εφημερίδες κατά του σύριζας. Πολύ συχνά θα τους απαντήσουν πως πρόκειται
για ιδεολογική διαμάχη. Κάτι που σε γενικές γραμμές είναι αληθές, αν
δεν υπήρχε ο ελέφαντας στο σαλόνι. Που δεν είναι άλλος από το γεγονός
πως το μηντιακό σύστημα είναι ένας επαγγελματίας αγελαδάρης. Η αγελάδα
που αρμέγει είναι φυσικά το κράτος και οι πολίτες ξεχωριστά, αλλά δεν
την αρμέγει πάντα για προσωπική του χρήση. Πολύ συχνά διάφοροι που
θέλουν να αρμέξουν το κράτος ή τους πολίτες μέσω διάφορων καρτέλ
στρέφονται στα μήντια για να διαμορφώσουν κλίμα και να τους κάνουν τη
δουλειά. Με το αζημίωτο φυσικά.
Γι’
αυτό το αζημίωτο θα σας μιλήσω με 4 μικρά πινακάκια. Θα αρχίσουμε από
το περσινό αγαπημένο, που αφορά τα εταιρικά αποτελέσματα των εκδοτών για
το 2010.





χαμόγελά
τους. Στο σχολικό γνωρίσαμε ένα σύντροφο από την Μαδρίτη που ήταν στο
σχολείο για ένα μήνα κάνοντας μια εργασία. Σπούδαζε παιδαγωγική ή κάτι
σχετικό. Ένα ένα τα παιδιά άρχισαν να μας ρωτάνε «Από πού είστε;» και «Τι κάνετε εδώ;».
Αρχίσαμε την κουβέντα και πλησιάζοντας αργά προς το σχολείο, οι
αναμνήσεις μας έφευγαν και ανοίγονταν μπροστά μας κάτι άλλο, ανθρώπινο,
συντροφικό και ελεύθερο.
Είναι
πάντα συγκινητικό να ακούς εκπροσώπους διεθνών ιδρυμάτων να μιλούν με
ευαισθησία για τις φτωχές χώρες του Τρίτου Κόσμου και με αυθόρμητες
εκδηλώσεις ανθρωπιάς να δημοσιεύουν σε διεθνή ΜΜΕ ενδόμυχες σκέψεις τους
για τους πολίτες τους, υποστηρίζοντας με ειλικρίνεια πως συμπάσχουν
μαζί τους αλλά και ότι θα έκαναν τα πάντα για να τους βοηθήσουν.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα πρόσφατα παραδείγματα τέτοιου αλτρουισμού
καταγράφηκε από τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, πρώην
υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία μιλώντας σε
βρετανική εφημερίδα αποκάλυψε ότι η σκέψη της είναι διαρκώς στα παιδιά
του Νίγηρα και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. “Τα έχω μονίμως στο
μυαλό μου” είπε η Λαγκάρντ.

