Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Παλιά και κλασσική η ατάκα που προσδίδουν στον “εθνάρχη” την εποχή που το ακροδεξιό παρακράτος τού ξέφυγε και φτάσαμε στη δολοφονία Λαμπράκη. Μπορεί εκείνος να το ‘σκασε με ψευδώνυμο για την Γαλλία, όμως οι σημερινοί απόγονοί του έχουν άλλη άποψη για το ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο.

Τα τέσσερα τελευταία χρόνια ο “κυρίαρχος λαός” εκλέγει “κυρίαρχες κυβερνήσεις” οι οποίες αντιγράφουν “κυρίαρχα νομοσχέδια” για να κυβερνήσουν. "Κυρίαρχα".

Κείμενα από το εξωτερικό, ή παλιοί νόμοι που χάθηκαν σε κάποιο συρτάρι, ανασύρονται κάθε φορά που η ανάγκη επιβάλλει “δραστικές τομές” και "διαρθρωτικές αλλάγές".

Τελευταίο παράδειγμα, το νομοσχέδιο της νέας ΕΡΤ ή αλλιώς ΝΕΡΙΤ, που κατέθεσε η κυβέρνηση την ώρα που για τη δουλειά αυτή διόρισε και “υφυπουργό” (!!!) για να μην πάει τίποτα στραβά.

«ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ»

«Ονομάζομαι Στέλιος Κυμπουρόπουλος και έχω την ηλικία των 28 χρονών (παρά λίγων ημερών). Είμαι ένας νέος ειδικευόμενος ψυχίατρος, είμαι ένας μεταπτυχιακός φοιτητής, είμαι ερευνητής, είμαι υποστηρικτής, και με κάθε τρόπο, προαγωγός των ανθρώπινων δικαιωμάτων… και τέλος είμαι ένας άνθρωπος με σοβαρή κινητική αναπηρία.

Παραπάνω περιγράφω εν συντομία τα όσα είμαι. Κανείς δε ξέρει όμως τα πόσα θέλω να γίνω, τα πόσα μπορώ να φτάσω, τα πόσα αξίζει να κάνω. Ούτε εγώ έχω κάποια απάντηση! Το μόνο που γνωρίζω είναι πως σε σύντομο χρονικό διάστημα δε θα μπορώ να είμαι τίποτα. Ένας άνθρωπος χωρίς όνειρα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς στόχους δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς ελπίδα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς αύριο δε ζει! Θέλω να ζω όμως σε μια Ελλάδα που έχει αξίες που μπορεί να βασίζεται στις δικές της δυνάμεις. Δεν έχει σημασία αν φάμε ακόμα μια ημέρα καλό φαγητό, όταν πολλοί συνάνθρωποί μας τρώνε ψίχουλα ή ό,τι βρουν σε συσσίτια και ανοιχτόκαρδους ανθρώπους… σύντομα εκεί θα καταλήξουμε οι περισσότεροι! Δεν έχει αξία αν δουλέψουμε μια μέρα περισσότερο, αφού είτε το 27% των συμπολιτών μας δε δουλεύει είτε και να δουλεύει κάποιος σήμερα, αύριο ο μισθός του δεν θα είναι αρκετός για τα καθημερινά απαραίτητα αγαθά. Και το ερώτημα γεννιέται: γιατί συμβαίνει αυτό;

Συναυλία του Καλλιτεχνικού Συνόλου "Η πόλις" στο Θέατρο Λόφου Κιλκίς (1913-2013)

Αν ήμασταν σαν την Αίγυπτο κ.Στουρνάρα…

Αν βγαίναμε από το Ευρώ θα ήμασταν σαν την Αίγυπτο υποστήριξε ο υπουργός οικονομικών Γ. Στουρνάρας.

Τι ακριβώς εννοείτε κ. Στουρνάρα;

Ότι ο προηγούμενος αμερικανόδουλος ηγεμόνας της χώρας θα ήταν μέλος της σοσιαλιστικής διεθνούς;

Ότι σε κάθε μεγάλη συγκέντρωση η αστυνομία θα χρησιμοποιούσε τρομακτικές ποσότητες δακρυγόνων που θα προμηθεύονταν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ;

Ότι στα κρατητήρια της ασφάλειας θα βασανίζονταν άνθρωποι και ότι ο υπουργός δημόσιας τάξης θα απειλούσε με μηνύσεις τα ξένα μέσα ενημέρωσης που το αποκάλυπταν και θα απομάκρυνε τους δημοσιογράφους της κρατικής τηλεόρασης που το υπενθύμιζαν;

Ότι πολίτες της χώρας θα κρατούνταν σε φυλακές για 2.5 χρόνια, κατά παράβαση του συντάγματος χωρίς να έχουν καταδικαστεί για τίποτα;

Ότι το καθεστώς θα προσπαθούσε να καταλάβει το ραδιομέγαρο της χώρας προκειμένου να μην μεταδίδει ειδήσεις που δεν συμφωνούν με την κυρίαρχη προπαγάνδα;

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ – ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ

::: Πρωτοβουλία  για την άμεση αποφυλάκιση του πολιτικού κρατούμενου Κώστα Σακκά αναλαμβάνει η ΚΕΔΔΕ με το παρακάτω κείμενο. Μπορείτε να το διακινήσετε ή να το υπογράψετε συμπληρώντας τα στοιχεία σας στη φόρμα που ακολουθεί. 

Δευτέρα 8 Ιουλίου στις 7.30 μ.μ. πραγματοποιούμε δυναμική παράσταση διαμαρτυρίας και παραδίδουμε μαζικά το ψήφισμα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης (Μεσογείων 96). Καλούμε σωματεία εργαζομένων, μαζικούς φορείς, συλλογικότητες γειτονιάς, φοιτητικούς συλλόγους, γιατρούς, εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες, πανεπιστημιακούς, ποιητές, συγγραφείς, δημοσιογράφους και κάθε έναν που αρνείται το αυταρχικό μέλλον που είναι ήδη εδώ. «Όχι στο ελληνικό Γκουαντανάμο. Αποφυλάκιση τώρα του Κώστα Σακκά.»

DNA Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου

 

«Άμα δεν πληρούν τις προδιαγραφές, οι Ιερισσιώτες δίνουν τα παιδιά τους στο γύφτο.

Στα σχολεία της Ιερισσού, δίπλα στην εικόνα του Χριστούλη κρέμεται και η φωτογραφία του Οσάμα Μπιν Λάντεν, για να θυμούνται οι παλιοί και να γνωρίζουν οι νεότεροι.

Τα Ιερισσιωτόπουλα  μαθαίνουν από νωρίς να επιβιώνουν σε αντίξοες συνθήκες, κυνηγώντας αγριογούρουνα στις κορυφές του Κακάβου, τα λεγόμενα ‘γρούνια’.

Πίνουνε το Μέλανα Ζωμο, ένα ακαθόριστο και θολό μίγμα, η συνταγή του οποίου χάνεται στα βάθη των αιώνων, αλλά λέγεται πως παράγεται από το αίμα ενός μίζερου τονοειδούς που λυμαίνεται τον Ακάνθιο Κόλπο, το λεγόμενο ‘ουρκίνι’.

Ωσάν άλλη σύγχρονη Κρυπτεία εξάλλου, η ένοπλη Πολιτοφυλακή-Μουτζαχεντίν της Ιερισσού περιδιαβαίνει στους δρόμους του χωριού και, ένοπλη και ιππαστί,συντρίβει βιτρίνες καταστημάτων έννομων και φιλήσυχων επιχειρηματιών, προωθώντας το κύμα τρομοκρατίας που ανθίζει στην περιοχή.»

ΦΙΡΜΑΝΙ

(προς φαντασιόπληκτους μελλοντικούς νεόπλουτους λόγω μεταλλείων)
κάποιοι από τους κατοίκους των χωριών που περιλαμβάνονται στην υπό εξόρυξη μεταλλευτική περιοχή ονειρεύονται ότι θα λύσουν τα οικονομικά τους προβλήματα πουλώντας εδάφη στην εταιρεία.
καλό; ...το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;
ας διαβάσουν το παρακάτω.

ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΝ

  Αγαπητοί Μεγαλοπαναγιώτες, τα ψέμματα  τελείωσαν! Όλοι οι φόβοι και οι ανησυχίες μας θα γίνουν πραγματικότητα. Να τι εννοούν όταν λενε ότι θα γίνουμε  μικρό Παρίσι!

  Από χθες το πρωί, 4/7/2013 υπάλληλοι της αντιδημαρχίας Μεγάλης Παναγίας άρχισαν να κοινοποιούν στους  “φερόμενους ιδιοκτήτες” τα σχετικά  περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων  ιδιωτικών περιουσιών και εφαρμογής του περιβόητου μεταλλευτικού κώδικα από το νεοσουλτάνο της περιοχής ELDORADO GOLD.

  Πρώτα λοιπόν τα κτήματά μας και λείαν συντόμως και τα σπίτια μας.

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΙ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΝΤΟΠΙΤΕΣ

Ή ΤΩΡΑ,  Ή ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΑ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Σ’ ΑΛΛΗ ΠΑΡΑΛΙΑ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΥΓ. Και για να μη νομίζουμε ότι ζούμε σε μια οποιαδήποτε μπανανία, μας παρέχουν δικαίωμα ένστασης μέχρι τις 12 Ιουλίου 2013.

 

πηγή: Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγιάς

16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ – Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Αναλυτικό Πρόγραμμα

16ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ – Κοινωνικής Αλληλεγγύης

5,6 & 7 Ιούλη, 

Πρώην Στρατόπεδο Παύλου Μελά, Σταυρούπολη

Παύλος Παυλίδης & B-Movies - Θα 'ρθει μια μέρα (unofficial video)

το βρήκαμε εδώ: antigoldgreece

1.200.000 παιδιά

1,2 Million Children from Effie Pappa on Vimeo.

Περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πωλούνται κάθε χρόνο. Τα περισσότερα από αυτά καταλήγουν σκλάβοι στην αγορά του σεξ. Το "1,2 Million Children" είναι ένα μικρό animation που δημιουργήθηκε με την συνεργασία φοιτητών από το ΤΕΙ Αθηνών και θέμα του έχει το παράνομο εμπόριο παιδιών. Παρουσιάζει το trafficking μέσα από τη ματιά ενός παιδιού από την Αφρική που κυνηγά το όνειρο του για την ελευθερία αλλά καταλήγει να γίνει μέρος αυτής της θλιβερής στατιστικής.

 Φεστιβάλ και Διακρίσεις:
33th Drama International Film Festival
Balkanima '10
Anim'est '10
3.0 Animasyros
Olympia Int' Film Festival
Be There! Animation Film Festival
6th Animfest (2nd Animation Award)
EBGE (Special Merit)
Los Angeles Greek Film Festival (LAGFF '11)
Shanghai International Film Festival (SIFF '11)
Un film per la pace (2nd Best Short Award)
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Animation, Γραφιστικά: Έφη Παππά
Παραγωγοί: Έφη Παππά, Στέλιος Πολυχρονάκης
Μουσική: Μαριέττα Φαφούτη
Μήξη Ήχου: Στέλιος Κουπετόρης
Σχολή: Τ.Ε.Ι. Αθηνών, Εφαρμοσμένες Τέχνες και Γραφιστικά

πηγή: Tvxs

το βρήκαμε εδώ: Μαύρη Λίστα

Τα παιδιά με τα μαρκούτσια

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα "εμπνευσμένα" ρεπορτάζ των καναλιών! Ευτυχώς, δηλαδή, που βγαίνουν στον δρόμο οι περιλάλητες χαζοβιολίτσες και οι περισπούδαστοι "θέλω-να-γίνω-Λάρρυ-Κινγκ" κρετινούληδες και μας αποκαλύπτουν αλήθειες που δεν γνωρίζαμε.

Χάρη σ' αυτά τα ακούραστα παιδιά με τα μαρκούτσια στα χέρια, τα οποία ξεροσταλιάζουν ακούραστα ανά τας ρύμας και τα αγυιάς των πόλεων, προκειμένου να ανιχνεύσουν και να καταγράψουν την κοινή γνώμη, μαθαίνουμε να οργιζόμαστε με όσα οργίζεται ο μέσος έλληνας, εκπαιδευόμαστε να συμφωνούμε με όσα πρεσβεύει ο μέσος έλληνας και προετοιμαζόμαστε να αντιδράσουμε σε όσα μας βρουν κατά τον τρόπο που θα αντιδρούσε ο μέσος έλληνας. Μόνο που αυτό που καταγράφεται ως "μέσος έλληνας" είναι ένας τεράστιο "μέσο τίποτε".

Μπορεί να ακούγομαι ως αιρετικός αλλά το ομολογώ ευθαρσώς: χέστηκα για την γνώμη τού μέσου έλληνα! Όπως ακριβώς χέστηκα για την γνώμη που έχει οποιοσδήποτε μη ειδικός ή μη σχετικός πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα. Όπως ακριβώς χέστηκε ο κάθε δάσκαλος για το πώς νομίζουν οι μαθητές του πώς γράφεται ο συμπερασματικός σύνδεσμος "τοίνυν". Όπως ακριβώς χέστηκε ο κάθε γιατρός για το πώς πιστεύουν οι γείτονές μου ότι θα μου περάσει ο πονόλαιμος. Ως εκ τούτου, δεν βλέπω κανέναν ιδιαίτερο λόγο να αναμεταδίδονται τέτοια "ρεπορτάζ". Ο μόνος λόγος ύπαρξης τέτοιων αηδιών είναι προφανής: οι απαντήσεις τού κόσμου φιλτράρονται και τελικά προβάλλονται μόνον εκείνες που συμφωνούν προς το μήνυμα που θέλει να προωθήσει είτε ο ρεπόρτερ είτε τα αφεντικά του.

Έχει όνομα: τη λένε Βαρβάρα Αργυρίου. Και ήταν η μητέρα μου

 

Του γιου της Πέτρου Αργυρίου 

 

(Η μητέρα μου Βαρβάρα Αργυρίου, με την λατρεμένη της κορούλα, Καλοκαίρι 2012)

Δεν κρατάω πλέον λογαριασμό για τις αυτοκτονίες της κρίσης. Είμαι όμως απόλυτα βέβαιος ότι από χθες είναι +1. Και είμαι τόσο βέβαιος, γιατί αυτό το +1 που προστέθηκε στα μαθηματικά του θανάτου ήταν… η μητέρα μου.

Από τους γονείς μου αποσυνδέθηκα συναισθηματικά πολύ νωρίς γιατί εκείνοι υποστήριζαν το σύστημα και με προετοίμαζαν για αυτό όπως κάναν όλοι οι νοικοκυραίοι της εποχής.

Στα εφηβικά μου μάτια, η συναισθηματική μου απομάκρυνση από τους γονείς μου ήταν μια τιτάνια μάχη κατά του συστήματος που γνώριζα από τα μικρά μου πόσο στρεβλό και διεφθαρμένο ήταν χωρίς να χρειάζομαι κάποια δηλητηριώδη πολιτική κατήχηση για να με προγραμματίσει.

Φυσικά, όσο δίκιο και αν είχα, είχα άδικο. Γιατί οι γονείς μου, όπως εκατομμύρια άλλοι γονείς, ήταν απλοί και αφελείς άνθρωποι που παγιδεύτηκαν από την γαλαντόμο τοκογλυφία του συστήματος της εποχής τους.

Σφάλμα θανάσιμο για αυτούς και τη γενιά μου και όσες άλλες γενιές απομένουν να ρθουν, αλλά σφάλμα που οφειλόταν στην άγνοια.

Από τις εξεγερμένες πλατείες

του Σταύρου Σταυρίδη

Στη Βραζιλία ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους μετά την απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία. Το σύνθημά τους αποκαλυπτικό: «Δεν πρόκειται για τα 20 λεπτά». Στην πλατεία Ταξίμ και στην πλατεία Ταχρίρ, στη Βαρκελώνη και στο Σύνταγμα, στις μητροπόλεις του κόσμου, πλήθη εισέβαλαν στο προσκήνιο της ιστορίας ζητώντας δικαιοσύνη, δημοκρατία, ελευθερία. Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Ποιοι είμαστε όλοι αυτοί; Ισως η κρίση ενός καθεστώτος που έχει κάνει κινητήρια δύναμή του την καταστροφή της ζωής και της φύσης να γεννά φρίκη, απογοήτευση και υποταγή. Γεννά όμως και εξεγέρσεις, γεννά και μικρές και μεγάλες στιγμές ανυπακοής. Οπου και να κοιτάξει κανείς σήμερα, δύο πράγματα διαπιστώνει: ο κόσμος δεν ξεγελιέται εύκολα με υποσχέσεις προσωπικής επιτυχίας, ο κόσμος δεν πιστεύει εύκολα στο ψέμα της κοινωνικής ευημερίας. Οι από πάνω, οι ισχυροί, οι garcas -όπως τους λένε στο Μπουένος Αϊρες, από το ελληνικό «ολιγάρχες» (oligarcas)-, θωρακίζονται γιατί φοβούνται. Τι φοβούνται;

Την ανεξέλεγκτη δύναμη των από κάτω. Μια δύναμη που δεν είναι βέβαιο πώς θα εκφραστεί, από ποιους θα εκφραστεί, αν θα μπορέσει να καναλιζαριστεί στις αρχές μιας κοινωνίας της εκμετάλλευσης των πολλών από τους λίγους. Τη δημιουργικότητα των από κάτω. Αυτήν που γεννά μέσα στους καπνούς των δακρυγόνων στο Σύνταγμα έναν κυκλικό χορό στους ήχους μιας κρητικής λύρας και στην Ταξίμ ένα τάνγκο με ζευγάρια που φορούν αντιασφυξιογόνες μάσκες. Τις εμπειρίες ελευθερίας που ζουν οι από κάτω. Την αίσθηση ενθουσιασμού και ήρεμης απόλαυσης σε μια συναυλία μπροστά στην κατειλημμένη ΕΡΤ, την αίσθηση απελευθέρωσης που δοκίμασαν οι γυναίκες στις πλατείες της «αραβικής άνοιξης».

Δεν είμαι ρινόκερος!

 Του Νίκου Μπογιόπουλου - "Unfollow"

Υπάρχει κάτι χειρότερο και πιο επικίνδυνο από τη δυστυχία. Να συνηθίσεις τη δυστυχία. Υπάρχει κάτι χειρότερο, έγραψε ο Καμύ στην Πανούκλα, από την πανούκλα. Να συνηθίσεις την πανούκλα.

Υπάρχει απειλή μεγαλύτερη ακόμα κι από την τραγωδία που βιώνουμε. Η απειλή, ο ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος, είναι ό,τι ζούμε να μας κάνουν να το συνηθίσουμε. Να μας μάθουν να ζούμε υποκύπτοντας και αποδεχόμενοι πως όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας είναι «κανονικά»...

Ότι είναι «κανονικό» να πετάνε «μαύρο» στην ΕΡΤ. Ότι είναι «κανονικό» να έχουν γεμίσει τα πάρκα και οι πλατείες με άστεγους. Ότι είναι «κανονικό» να ψάχνεις δουλειά για 300 και 500 ευρώ το μήνα. Ότι είναι «κανονικό» να ψάχνουν άνθρωποι φαγητό στα σκουπίδια και στα σισίτια. Ότι είναι «κανονικό» να ξεπουλιούνται τα πάντα, ακόμα και ο τοίχος της Καισαριανής! Ότι είναι «κανονικό» να κυκλοφορούν ανάμεσα μας παριστάνοντας τους «σωτήρες» αυτοί που γέμισαν με πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά τις στατιστικές της ασιτίας.

Τα σύντομα της εβδομάδας 24-30/6/2013

"Κύριε Σαμαρά, αντί να γίνετε Χατζιδάκις, γίνατε Παπαδόπουλος. Αντί να βγάλετε τα ζιζάνια και να αφήσετε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν τώρα που είναι χειμώνας στην καρδιά της χώρας, εσείς αποφασίσατε, διατάξατε, παίξατε τον εθνικό ύμνο και κατεβάσατε τα ρολά. Τι κρίμα που η πατρίδα κοιμάται…" Έτσι τελειώνει το κείμενο της Λίνας Διβάνη. Στο κείμενο μεταξύ άλλων κατακεραυνώνει και τους συνδικαλιστές της ΕΡΤ και ιδιαίτερα τον Καλφαγιάννη. Αυτό για τον Γιώργο Μουρούτη ήταν αρκετό για να το προωθήσει. Ίσως να μην το διάβασε, ίσως και να μην το κατάλαβε. Οι ομάδες αλήθειας της ΝΔ_ άλλωστε έχουν αποδείξει πως δεν πολυδιαβάζουν αλλά και όταν το κάνουν δεν πολυκαταλαβαίνουν τι διαβάζουν. Όπως έχω ξαναπεί, καταλαβαίνεις πως εννοούν την αξιοκρατία όταν κοιτάξεις ποιούς έχουν επικεφαλείς στο δικό τους "μαγαζί".

---

Την Πέμπτη 27 Ιουνίου ο Γιώργος Παπαζαχαρίου είχε καλεσμένους στο ραδιοφωνικό studio της ΕΡΑ την Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και τον Αυγουστίνο Ζενάκο από το περιοδικό UNFOLLOW σε μια τρίωρη συζήτηση που αξίζει να ακούσετε. -εδώ

Ο τζογαδόρος, ο Κινγκ Κονγκ, η αστρολόγος και ο εραστής της

«Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της μεταφυσικής».
Αντρέ Μαρλό

 

Ω κοινόν αυτάδελφον Ισμήνης κάρα, από τα κακά που ο Δίας μου έριξε στο κεφάλι, το χείριστο είναι ότι μου αρνήθηκε την αδελφή του την Τύχη. Διότι τον τζόγο πολλοί εμίσησαν, την τύχη όμως κανείς.
Το μόνο πράγμα που έχω κερδίσει στη ζωή μου ήταν δυο κατσαρόλες –μια μεγάλη και μια μικρή- τις οποίες, παρεμπιπτόντως, δεν είχα καμία ανάγκη, αφού αξία δεν έχει η εξωτερική εμφάνιση, αλλά το περιεχόμενο.
Γνωρίζοντας ότι είμαι κακότυχος και έχοντας για αδελφό κάποιον σαν τον Γκαστόνε, ποτέ δεν μπήκα στον πειρασμό να τζογάρω.
Όμως η κρίση γεννάει ανορθολογισμό, έτσι τις προάλλες μου κατέβηκε μια παράξενη ιδέα: Να χρησιμοποιήσω τη μαθηματική θεωρία της τοπολογίας -τους βασικούς κανόνες, αφού δεν είμαι μαθηματικός- για να αυξήσω τις πιθανότητες μου στα τυχερά παιχνίδια.
Έκατσα δυο ώρες να ομαδοποιώ τα αποτελέσματα του ΚΙΝΟ και μετά πήγα στο πρακτορείο, βέβαιος ότι η μεγαλοφυΐα μου θα με βοηθούσε να περάσω το καλοκαίρι κάτω από φοινικόδεντρα και μπανανιές.
Στοιχημάτισα δύο ευρώ. Κέρδισα τρία. Πήρα τα κέρδη μου και αγόρασα ενάμιση κιλό μπανάνες.

To προσωρινό τόξο

Στην όμορφη χώρα μας, οι προσωρινές διαταγές του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν λένε να εφαρμοστούν και οι προσωρινές κρατήσεις των «κατηγορουμένων για αναρχία και τρομοκρατία» δεν λένε να λήξουν. Στον όμορφο κόσμο μας, παράνομη δεν είναι η Αμερικάνικη και η Βρετανική Κυβέρνηση και οι ποικιλώνυμες υπηρεσίες τους που παρακολουθούν ό,τι κινείται κι ό,τι μένει ακίνητο, παράνομος είναι ο Έντουαρντ Σνόουντεν που αποκαλύπτει τις παρακολουθήσεις. Στην όμορφη χώρα μας ως τμήμα του όμορφου παγκοσμιοποιημένου χρηματοπιστωτικού κόσμου μας, υπάρχουν μερικά ομόλογα που πληρώνονται ακόμη στο 100% και ο αρμόδιος υπουργός δίνει ως εξήγηση, τι άλλο, παρά το ότι «Η Ελληνική Δημοκρατία πληρώνει σύμφωνα με το νόμο». 

 

Νομιμότητα, αγάπη μου. Οι προσωρινές διαταγές πιθανότητα θα εφαρμοστούν κάποια στιγμή, προς το προσωρινό παρόν πάντως είναι ενθαρρυντικό να παραμένει στις οθόνες αυτό το αποτύπωμα του τσαμπουκαλή παύλα μπαχαλάκια Πρωθυπουργού μας, καθώς κάθε μέρα που το μαύρο διατηρείται δίνει κι ένα μήνυμα συντριβής της αμαρτωλής μεταπολίτευσης. Όσον αφορά τις προσωρινές κρατήσεις τώρα, ο Κώστας Σακκάς έχει ήδη συμπληρώσει δυόμιση χρόνια προσωρινά κρατούμενος και βαδίζει πλέον ολοταχώς για το ανεπανάληπτο ρεκόρ που θα συνιστά η προσωρινή τριετία.

ΧΑΡΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ (Ελα, ομολογησε το, μη ντρεπεσαι, δε φοβηθηκες λιγο μη πεσουν;)

(Πως λεγεται αυτος που ενω τον εκτελουν, 
περιμενει τις εκλογες για να τους κλασει μια μαντρα;)


 "Κραυγαζει ο σκλαβος
νομιζει πως ξερει τι επιθυμει
κραυγαζει ο σκλαβος
νομιζει πως εχει κατι να πει
Κραυγαζει ο σκλαβος
ακουει μα δε θελει να αφουγκραστει
Κραυγαζει ο σκλαβος
συντριφτηκε απ'την υποταγη"


(Eλευθερια προ της Ισοτητας=ελευθερια για τα υπερκερδη τους
                                                 και ισοτητα στη φτωχια μας)


http://erodotos.wordpress.com/2011/08/21/krisi-kapitalismos-2011/

Οι πιο λεπτομερείς χάρτες των βυθών στην οθόνη σας

Χάρτες των βυθών του πλανήτη μας σε υψηλή ανάλυση διαθέτει δωρεάν σε όλους η ΝΟΑΑ. Σε αυτούς καταγράφονται όχι μόνο οι βυθομετρικές διαφορές, αλλά και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κάθε βυθού και η μορφολογία τους.

Ένα χρήσιμο εργαλείο γνώσης, για εκείνους που... δεν τα ξέρουν όλα.

Δείτε εδώ τον παγκόσμιο χάρτη: http://maps.ngdc.noaa.gov/viewers/bathymetry/

πηγή: Πιερ Κοσμίδης

Οι θυρωροί των πολυεθνικών

Οι επιχειρηματίες της πάλαι ποτέ «ισχυρής Ελλάδας», από τον Μυτιληναίο και τον Βγενόπουλο μέχρι και τον κραταιό Μπόμπολα, μετατρέπονται σταδιακά σε «ορντινάτσες» των ξένων κολοσσών που θέλουν να εξαγοράσουν όλη τη χώρα.

Πόσο διαφορετικός πρέπει να φάνταζε ο παγωμένος αέρας της Μόσχας στον Τζέφρι Σακς. Η προηγούμενη μεγάλη αποστολή, για το αγαπημένο παιδί του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1985, τον είχε φέρει αντιμέτωπο με τη μολυσμένη ατμόσφαιρα και την έλλειψη οξυγόνου στην Λα Παζ της Βολιβίας. Τότε όμως τα είχε καταφέρει. Εφάρμοσε σε πειραματικό επίπεδο τη θεραπεία σοκ την οποία αργότερα θα δοκίμαζε το ΔΝΤ σε όλο τον κόσμο: Μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε συνδυασμό με απάνθρωπα μέτρα «δημοσιονομικής προσαρμογής» που μετριούνται σε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.