Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

Γ. Κολέμπας: Υπάρχει η ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου

Ο Γιώργος Κολέμπας απαντά στο άρθρο του Περικλή Σφυρίδη «Ουτοπικοί Ρομαντισμοί», στα πλαίσια του δημόσιου διαλόγου στο tvxs, που από το 2010 ξεκίνησε εθελοντικά η Κρυσταλία Πατούλη, με βάση το ερώτημα "Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;", το οποίο απαντούν πρόσωπα των γραμμάτων, των επιστημών και των τεχνών.



Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012

Δεν θα αγοράζουν το γάλα των κτηνοτρόφων αν ξεκινήσει το έργο των Χρυσωρυχείων στη Ροδόπη

by antigoldgreece
«Προειδοποιούμε τους κτηνοτρόφους της περιοχής των Σαπών και της ευρύτερης περιοχής, ότι σε εκείνη την περίπτωση που εγκριθεί και ξεκινήσει το έργο του της εξόρυξης του Χρυσού, σταματάμε να αγοράζουμε το γάλα τους».
Αυτό τόνισε μιλώντας στην ΕΡΑ Κομοτηνής και την δημοσιογράφο Βάσω Μαχαίρα, ο διαχειριστής της εταιρείας Δουκίδης και Υιοί ΟΕ, Νίκος Δουκίδης.
«Μέχρι στιγμής εμείς δεν έχουμε ερωτηθεί για το θέμα, αλλά εκφράζουμε την αντίθεσή μας, καθώς κανένας στο εσωτερικό και εξωτερικό δεν θα αγοράζει ένα γάλα, που παράγεται σε μια περιοχή που γίνεται εξόρυξη χρυσού», υπογράμμισε ο κ. Δουκίδης, κρούοντας τους πρώτους κώδωνες κινδύνου για τη φήμη των προϊόντων της περιοχής μας, που θα τα συνοδεύει, αν ξεκινήσει η εξόρυξη.
Παράλληλα, κάλεσε τον κόσμο να ενημερώνεται για το θέμα και παρότρυνε τους κτηνοτρόφους να οργανωθούν για να αντιμετωπίσουν αυτό κι άλλα ζητήματα του κλάδου τους, όπως είναι οι χαμηλές τιμές του γάλακτος και του κρέατος, αλλά και οι αυξημένες τιμές στις ζωοτροφές. Μάλιστα προανήγγειλε αύξηση στις τιμές του πρόβειου και γίδινου γάλακτος για τους παραγωγούς.
Η εταιρεία Δουκίδης και Υοί έχει τυροκομείο στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής

Ο χρυσός Ρουμανίας και Ελλάδας στον Εξάντα

Χρυσός στα Χρόνια της Κρίσης - Α' Μέρος "Μαύρη Βίλβα", Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στις 23:00 στη ΝΕΤ
Συνεχίζοντας την θεματική για τον χρυσό που ανοίξαμε πέρυσι με "Το Άγγιγμα του Μίδα" στη Κολομβία, εξετάζουμε τώρα δύο περιπτώσεις στην Ευρώπη της οικονομικής κρίσης. 
Με τις τιμές του χρυσού να έχουν φτάσει σε ιστορικά ύψη, χώρες με οικονομικά προβλήματα όπως η Ρουμανία και η Ελλάδα, έχουν άμεση ανάγκη από την εκμετάλλευση του πολύτιμου μετάλλου.
Αν όμως αυτό σημαίνει την καταστροφή του περιβάλλοντος, των  τοπικών κοινοτήτων και της αρχαίας κληρονομιάς, ποιος θα αποφασίσει αν  αξίζει η θυσία;
Οι υπέρμαχοι, κυρίως οι εταιρείες χρυσού και οι κυβερνήσεις, υποστηρίζουν ότι η μεγάλης κλίμακας εξόρυξη, με ανοιχτά ορυχεία, θα φέρει ανάπτυξη, επενδύσεις και θέσεις εργασίας αποφέροντας σημαντικά έσοδα για το κράτος.
Αν όμως αυτό σημαίνει την καταστροφή του περιβάλλοντος, των τοπικών κοινοτήτων και της αρχαίας κληρονομιάς, ποιος θα αποφασίσει αν αξίζει η θυσία;
Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ αναλύει την υπόθεση της Ρόσια Μοντάνα στη Ρουμανία και λέγεται "Μαύρη Βίλβα". Θα μεταδοθεί από τη ΝΕΤ την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στις 23:00
Το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ που θα αναλύει την περίπτωση της Χαλκιδικής στην Ελλάδα, θα μεταδοθεί στις 28 Νοεμβρίου την ίδια ώρα.
Περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγες μέρες.

πηγή: Εξάντας

Εκ μέρους της ολιγαρχίας ανακοινώνεται


Εμείς, η οικονομική, πολιτική και κοινωνική ελίτ αυτής της χώρας, πήραμε την απόφαση να απευθυνθούμε στην ελληνική κοινωνία, χωρίς τη διαμεσολάβηση των τηλεοπτικών (και μη) υπαλλήλων μας ώστε να καταστήσουμε σαφείς τις προθέσεις μας, αλλά και να υποδείξουμε στον κάθε έναν από εσάς την πρέπουσα συμπεριφορά απέναντι στην υπό διαμόρφωση νέα κατάσταση. Η ελληνική κυβέρνηση υπό την αρχηγία του Αντώνη του Σαμαρά σάς έχει ήδη ενημερώσει για την κατεύθυνση που είστε αναγκασμένοι εκ των πραγμάτων να ακολουθήσετε, μειώνοντας το βιοτικό σας επίπεδο τόσο ώστε η ελληνική αγορά να ανοίξει σε επενδυτές, που προς το παρόν απολαμβάνουν τον εργοδοτικό παράδεισο της Ινδίας, της Κίνας, της Ινδονησίας και άλλων αναπτυσσόμενων χωρών… Παράλληλα, η δημοκρατία οφείλει να αυτοπεριοριστεί, ώστε να αποφευχθούν κοινωνικές αναταράξεις που, όπως επανειλημμένως σας έχουμε προειδοποιήσει, μόνο ζημιά μπορούν να προκαλέσουν στη διεθνή εικόνα της χώρας, στον τουρισμό και την οικονομία της.

Με τον καιρό να 'ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς

για τους ακροβάτες της πόλης

Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δε κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου

Aυτός είναι ο πιό φτωχός και πιο έντιμος πρόεδρος χώρας στον πλανήτη! Υποκλινόμαστε όλοι!

Aυτός είναι ο πιό φτωχός και πιο έντιμος πρόεδρος χώρας στον πλανήτη! Υποκλινόμαστε όλοι!
Ο κύριος που βλέπετε στην φωτογραφία με το φτηνό ζακετάκι είναι ο Χοσέ Μουχίκα, πρόεδρος της Ουρουγουάης και πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος στα χρόνια της δικτατορίας!

Ο κ. Μουχίκα οδηγεί ένα παλιό Volkswagen, αξίας μόλις, 1.945δολαρίων και αποτελεί τη μοναδική «πολυτέλεια» που έχει επιτρέψει στον εαυτό του.

Ο 77χρονος πολιτικός, που δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη, απέκτησε πριν από λίγες ημέρες ακόμα έναν τίτλο τιμής, αυτόν του πιο φτωχού προέδρου στον κόσμο!

Το παρατσούκλι βγήκε μετά την αποκάλυψη ότι εάν και ο μηνιαίος μισθός του είναι 12.500 δολάρια εκείνος κρατάει μόνον 1.250 δολάρια για τα έξοδά του και το υπόλοιπο ποσό, το 90%, το επιστρέφει στο κράτος προκείμενου να ενισχυθούν τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.

Όπως ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «El Mundo», με τα 1.250 δολάρια το μήνα μπορεί να τα βγάλει πέρα. Και μπορεί γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι της Ουρουγουάης ζουν με πολύ λιγότερα.

Αυτή η είδηση που κάνει τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του κόσμου, δεν θα μπορούσε να μην μας βάλει σε σκέψεις σε σχέση με το πόσο τελικά, υπηρετούν τον λαό οι δικοί μας πολιτικοί... οι οποίοι..

Ένα blues, μια ιστορία (4. The Thrill Is Gone - Roy Hawkins 1951)

- Η πρώτη εκτέλεση

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

δεν ήμουν


Θα σε πετύχω τυχαία στο δρόμο. Καλησπέρα, τί κάνεις; Όλα καλά; Σκατά, τα ίδια, αντέχουμε. Θα περπατήσουμε μαζί.
Δεν ήμουν φτιαγμένος για αυτό, θα πεις.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να έρθω εδώ, να περπατήσω αυτούς τους δρόμους, να κοιτάξω αυτά τα πρόσωπα, να ζήσω αυτές τις μέρες.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να φοβάμαι μέσα στο τρένο, να απελπίζομαι στις κεντρικές λεωφόρους, να ελίσσομαι ανάμεσα στα πτώματα, να αποφεύγω τα απλωμένα χέρια, να παρατηρώ τα παραιτημένα πόδια.
Δεν ήμουν φτιαγμένος να ζήσω αυτά τα χρόνια, αυτές τις ουρές, αυτά τις αγωνίες, αυτές τις φτώχειες.
Δεν ήμουν φτιαγμένος για αυτό, θα πεις και θα σκέφτεσαι τις φωτογραφίες κάποιων διακοπών, τότε που ήμαστε όλοι είκοσι και τίποτα δεν μπορούσε να πάει στραβά. Τίποτα δεν έμπαινε ανάμεσα στον εαυτό και την επιθυμία.
 Θα πεις. Ήμουν φτιαγμένος για εκείνη την μακρινή παραλία με την παράταιρη καντίνα, τις παγωμένες μπύρες και την πίτα κάτω απ’ το αρμυρίκι. Για αυτοσχέδιες συναυλίες, μυστήριες γυναίκες, σπιτικά ποτά, αγέραστα καφενεία και νυχτερινές μπάρες. Ήμουν φτιαγμένος για πρωινές βόλτες και σακούλες γεμάτες βιβλία. Για βραδινά μπάνια και κοφτές ντρίπλες.

ερωτευτείτε


Ερωτευτείτε αυτόν που έγραψε: «Το αληθές απόβαρον ενός ανθρώπου ισούται με τις αγάπες, τον οίκτο και την αηδία που ένιωσε στη ζωή. Δύο μεγάλες αδικίες εγνώρισα: την φτώχια και την ερωτική καταφρόνια
Ερωτευτείτε τη διανόηση που δεν δέχεται να πρωταγωνιστήσει, που δεν βγαίνει το μεσημέρι στη ΝΕΤ, που δεν μπερδεύει την μετριοπάθεια με τις ίσες αποστάσεις και την εξαθλίωση με το αναπόφευκτο. Τη διανόηση που πολεμά το αναπόφευκτο, που παθιάζεται, που καίγεται από αγάπη και αγωνία, που βρίσκει τη θέση της όταν ανάβει η μάχη. Τη διανόηση που φτύνει τον κόρφο της όταν την αποκαλείς διανόηση.
Ερωτευτείτε τους τραγουδιστές που δεν πήγαν ποτέ στον Σπύρο Παπαδόπουλο, που δεν ήπιαν στην υγειά μας, που δεν γλέντησαν εκ μέρους μας ένα κάποιο Σάββατο. Ας πιούμε στην υγειά τους
Αυτούς που τραγούδησαν το τίποτα δεν πάει χαμένο φτύνοντας το πιο πικρό σφίξιμο της καρδιάς τους.
Αυτούς που κλαίνε ξαφνικά και δίχως λόγο.

Θες φορο-απαλλαγή; Γίνε εφοπλιστής!

Γράφει:ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 
Ο κ. Θόδωρος Βενιάμης είναι ο πρόεδρος της Ένωσης Εφοπλιστών.
Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στις 13/6/2010, λίγο μετά δηλαδή από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου, είχε δηλώσει για λογαριασμό των εφοπλιστών:
«Αισθανόμαστε καλά στην Ελλάδα»...

Συνηθίσαμε πια…

Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι τα πράγματα συμβαίνουν έτσι από μόνα τους.
Συνηθίσαμε πια την άνιση οργάνωση του κόσμου που εξευτελίζει την ανθρώπινη ζωή και ανήκει στην αιώνια τάξη των ισχυρών.
Συνηθίσαμε πια ότι η αδικία είναι ένα πεπρωμένο που είμαστε υποχρεωμένοι ή να το δεχτούμε ή να το αποδεχτούμε.
Συνηθίσαμε πια να ακούμε τους ισχυρούς του πλανήτη να μας λένε ότι η αδικία είναι φυσικός νόμος.
Συνηθίσαμε πια να πιστεύουμε ότι οι κατώτεροι οφείλουν αιώνια υπακοή στους ανώτερους τους, οι γυναίκες οφείλουν απόλυτη υπακοή στους άνδρες, οι γεννημένοι κατώτεροι γεννήθηκαν για να υπηρετούν τους γεννημένους ανώτερους.

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΤΑ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Το άρθρο 162 του Ποινικού Κώδικα με τίτλο “Εξαπάτηση Εκλογέων” αναφέρει επ΄ ακριβώς τα εξής: «Όποιος με ψευδείς ειδήσεις ή συκοφαντικές διαδόσεις που ανάγονται στο πρόσωπο κάποιου υποψηφίου ή με άλλο τρόπο εξαπατά εκλογέα είτε για να μην ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, είτε για να μεταβάλλει το εκλογικό του φρόνημα σε κάποια από τις εκλογές που αναφέρονται στο άρθρο 161 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή».
Το παραπάνω άρθρο του Ποινικού Κώδικα, έδωσε την αφορμή στον πρώην Πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Β. Κόκκινο να γράψει άρθρο στην εφημερίδα “Αξία” στις αρχές του Οκτωβρίου 2011, με τίτλο “Η εξαπάτηση του λαού είναι τιμωρητέα”. Στο συγκεκριμένο άρθρο στον πρόλογό του αναφέρει o κ. Κόκκινος, όσα προβλέπει το άρθρο 162 και συνεχίζει: «Ο Πρωθυπουργός μας (Γεώργιος Παπανδρέου) υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό προεκλογικώς, κατά την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2009, ότι υπάρχουν χρήματα και θα δώσει αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ανώτερες του πληθωρισμού». Στη συνέχεια του άρθρου αναφέρεται μια σειρά αποφάσεων του τότε Πρωθυπουργού, που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα είχε υποσχεθεί πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 και εν τη πράξη στοιχειοθετούν το αδίκημα που ρητά αναφέρεται στο άρθρο 162 του Ποινικού Κώδικα, σημειώνοντας ιδιαιτέρως: «Θα έπρεπε, επομένως, σύμφωνα με το Σύνταγμα, τριάντα (30) βουλευτές της αντιπολιτεύσεως, αντί να φλυαρούν ασκόπως προς παραμυθίαν του πενομένου ελληνικού λαού, να ζητήσουν με έγγραφό τους την άσκηση της νομίμου ποινικής διώξεως κατά του υπαιτίου».  

Προσεχώς… [3-10-2012]


«Κανείς δεν μπορεί να νιώσει το ψυχικό βάρος που ένιωθα επί ένα χρόνο που έκρυβα  την λίστα. Τι σταυρό κουβαλούσα στους ώμους μου. Μόνο το ΠΑΣΟΚ τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο για να σώσει την χώρα. Ένιωθα μοναξιά και αν δεν είχα τον κάθε άνεργο στην καρδιά μου, δεν ξέρω που θα είχα καταλήξει.

Νομίζετε δεν θα ήταν εύκολο για μένα να δώσω την λίστα αμέσως στην δημοσιότητα; Δεν το έκανα όμως, γιατί ζύγισα το μέλλον της χώρας, τις θυσίες του λαού μας, την αγωνία του συνταξιούχου, του συνεπή φορολογούμενου. Πονάω και πονούσα κάθε μέρα όταν έβλεπα στο συρτάρι μου την λίστα με τους συμπατριώτες μας καταθέτες. Πονάω και τώρα και μάλλον θα πονάω και αύριο. Το θέμα βέβαια, δεν είμαι εγώ, αλλά η απόδοση δικαιοσύνης και ισονομίας. Αξίες που το ΠΑΣΟΚ υπηρετεί με συνέπεια χρόνια τώρα.
Η Λίστα αυτή είναι η συλλογική διαχρονία, η πατριωτική συμπύκνωση, το όλον του επιχειρείν,  ιερή κιβωτός, των απαράγραπτων δικαίων, του τόπου και του λαού μας.  Πολλοί θα τολμήσουν να πουν πως θέλησα να καλύψω κάτι. Να κρύψω κάτι.  Μα πως είναι δυνατόν να το λένε σε εμένα που έβαλα πλάτη,  για να βγούμε στο ξέφωτο, όταν κανένας άλλος δεν το έκανε και  ανέλαβα το βαρύ πολιτικό κόστος της ανόρθωσης της πατρίδας μας.
Θέλω να ξέρετε ότι δεν ήταν εύκολο για μένα. Αλλά η ιστορική συγκυρία, δεν επιζητά το εύκολο, το πρόσκαιρο, το προσωρινό. Ναι δεν ήταν εύκολο για μένα, αλλά δεν με αφορούν τα εύκολα. Πιστέψτε με δεν είμαι εδώ για τα εύκολα. Η ιστορία θα μας κρίνει. Και θα μας κρίνει αυστηρά».


Απόσπασμα από προσεχή ομιλία Βενιζέλου... (σε ζωντανή μετάδοση, από τα γραφεία της Ιπποκράτους)

Για την κλοπή,
Θύμιος Κ.

πηγή: Ελληνοφρένεια

Κατερίνα Γώγου

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ στις 3 Οκτωβρίου 1993. Ξεκίνησε από μικρή καριέρα στην ηθοποιία αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση. Τα ποιήματα της είναι γνωστά για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό χαρακτήρα τους καθώς και τις αναρχικές ιδέες που πρόβαλε. Είχε μια κόρη, την Μυρτώ.
Εργάστηκε από μικρή ηλικία σε παιδικούς θεατρικούς θιάσους και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φιλμς. Σπούδασε στην δραματική σχολή του Τάκη Μουζενίδη και στην σχολή χορού Πράτσικα, Ζουρούδη και Βαρούτη. Πρωτοεμφανίστηκε με το θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, το 1961, στο έργο των Ευαγγελίδη - Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό». Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ασχολήθηκε με την ποίηση, εγκαταλείποντας τον κινηματογράφο. Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε με τίτλο "Τρια κλικ αριστερά".

πηγή (και για άλλα στοιχεία της ζωής της): wikipedia



"Παραγγελιά" (1980) η ταινία

τα ποιήματα (από το Eagainst.com) εδώ

βιογραφία και άλλα στοιχεία (από το Eagainst.com) εδώ

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Κινηματική ανασκόπηση: μια γενική εικόνα

Οι κινητοποιήσεις και οι πορείες  διαμαρτυρίας, στα πλαίσια της γενικής απεργίας της 26ης Σεπτεμβρίου είναι πια παρελθόν. Για μια ακόμη φορά, εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών σε όλη τη χώρα, αψήφησαν την πολύπλευρη τρομοκρατία του καθεστώτος, επιλέγοντας το δρόμο της άρνησης στην εξαθλίωση, με αποτέλεσμα να βιώσουν για ακόμη μια φορά την στυγνή  κρατική καταστολή. Κοντολογίς, τα χθεσινά γεγονότα, αποτελούν μια ακόμη επανάληψη των όλων όσων συμβαίνουν στις απεργίες και πορείες διαμαρτυρίας που κατά καιρούς, απεργίες που  οργανώνουν τα μεγάλα συνδικάτα της χώρας. Εμείς, έχοντας αποκομίσει μια συνολική εικόνα των όσων συνέβησαν το τελευταίο χρονικό διάστημα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, θα προσπαθήσουμε και πάλι να δούμε με μια πιο κριτική ματιά όλα αυτά που διαδραματίζονται γύρω μας, με γνώμονα τον επιθυμητό κοινωνικό μετασχηματισμό, προς μια κατεύθυνση εγκαθίδρυσης αμεσοδημοκρατικών κοινωνικών δομών, ικανών να προωθήσουν την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ισότητα.

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Ρέντσο Νοβατόρε, «Μαύρες παντιέρες»



I.

Μαύρα λάβαρα στον άνεμο
βαμμένα με αίμα και ήλιο.
Μαύρα λάβαρα στον ήλιο
ουρλιαχτό δόξας στον άνεμο!

Χρειάζεται να επιστρέψουμε στις ρίζες. Να πιούμε νερό απ’ τις αρχαίες πηγές!…

Προς τα γαλάζια ζωντανά

Δυστυχώς δε μ’ αφήνουν να τα γράψω στα ανελεύθερα (ακρο) δεξιά site, όπου εκεί φιλελεύθερα μπορείς μόνο να γλύφεις τον αρχηγό και τους παρατρεχάμενους βρικόλακες. Τα γράφω λοιπόν εδώ, μια και δεν μου έκαναν ΠΟΤΕ λογοκρισία. Ακόμη κι όταν δεν συμφωνούν μαζί μου.

Ώστε γαλάζιο γίδι θα σου έπαιρναν το σπίτι οι κομμουνιστές ε; Ψήφιζες τόσο καιρό δεξιά, για να έχεις «ιδιοκτησία» έτσι; Έλα όμως που λογάριαζες χωρίς το Σαμαρά.
Τελικά το σπίτι σου, ναι το δικό σου σπίτι, αυτό που ξοδεύτηκες μια ζωή για να το φτιάξεις, που χρεώθηκες στην Τράπεζα, το νόμιμο τοκογλύφο, θα στο πάρει. Κι όχι μόνο, θα πληρώσεις τώρα ενοίκιο γι αυτό. Δεν με πιστεύεις;

Γκουρμέ Ανθρωποφάγοι


Του Αλέξη Καζαντζίδη από το intellectum

Όταν τα παλιότερα χρόνια υπέφερε κανείς, υπέφερε κατά μόνας αλλά τον βοηθούσε και ο όποιος περίγυρος.  Σήμερα η δυστυχία κι η εξαθλίωση έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία του θεάματος. Είμαστε σε ζωντανή σύνδεση με τη δυστυχία του άλλου, μα ελάχιστα (;) μπορούμε να τον βοηθήσουμε.
Ο σινιέ όρος «ανθρωπιστικές τραγωδίες» είναι άλλωστε  το ακαδημαϊκό προκάλυμμα της επέλασης του «πολιτισμένου κόσμου» που τοκίζει τις δυστυχίες. Η ελεημοσύνη έρχεται να σπαράξει και το τελευταίο χιλιοστό αξιοπρέπειας. Χωρίς αξιοπρέπεια δεν μπορεί κάποιος να βγει απ’ την δική του τραγωδία και να ορθοποδήσει. Θα παραμένει πάντα υποχείριο του ελεήμονα  που αυτάρεσκα σκουπίζει το χνώτο της ζητιανιάς απ’ τον καθρέφτη της καλοζωίας του.

Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου


Του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
Θεωρούνε ταπεινό
Να μιλάς για το φαΐ
Ο λόγος; Έχουνε κι όλας φάει
Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
Χωρίς να’χουνε δοκιμάσει κρέας της προκοπής
Πώς ν’αναρωτηθούν πού’θε έρχονται
Και πού πηγαίνουν
Είναι τα όμορφα δειλινά τόσο αποκαμωμένοι
Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
Δεν τά’χουν ακόμα δει
Όταν σημαίνει η ώρα τους
Αν δεν νοιαστούν οι ταπεινοί
Γι’αυτό που είναι ταπεινό
Ποτέ δεν θα υψωθούν

H περιφορά της εικόνας και του σκηνώματος του γεροντά Παστίτσιου

Ρεπορτάζ και βίντεο από το ιστολόγιον της σκήτης των Eνθεμάτων και άλλο βίντεο
Η εικόνα του Γέροντα δια πάσα χρήσην, προσκύνημα και αναπαραγωγή

Απολυτίκια του Παστιτσίου (συντεθέντα υπό της ευσεβούς Αικατερίνης)
Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν
Οι δε εκζητούντες τον Κύριον
Ουκ ελαττωθήσονται παντός παστιτσίου.
Ως των πεινασμένων ελευθερωτής,
και των πτωχών υπερασπιστής,
ασθενούντων ιατρός,
προγαστόρων υπέρμαχος, Κιμαδοφόρε,
Μπεσαλομάρτυς Παστίτσιε,
πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ,
σωθήναι τας κοιλίας ημών.
Ζυμαρικά ή Τέφρα
πηγή: antistachef

 

Για 'μάς