Η διαστροφή της ελεύθερης επιλογής

                                                                                        Aπό το 24grammata.com                                    

                                                                                        γράφει ο  Στέλιος Μοίρας1

Η δημοκρατία, ως ένας φαντασιακός θεσμός αλλά και ως μια ιστορική προσπάθεια παρουσιάζει πάντα την ροπή να καταλύεται, κι αυτό διότι μόλις αποκτήσει κάποια από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που της αποδίδονται, η φυσική συνέχεια είναι αυτά να φθαρούν, να διαστρεβλωθούν και τέλος να αμφισβητηθούν από τους ίδιους τους αντιπροσώπους της, πιο συχνά ακόμη και από τους υπερασπιστές της. Το κυρίαρχο στοιχείο της (τουλάχιστον αυτό για το οποίο κυρίως διαφημίζεται) είναι η ελευθερία του πολίτη να επιλέγει για την αντιπροσώπευση του, για τα δικαιώματα του, για την κοινωνική ισορροπία της κοινότητας και του κράτους(και όχι του Κράτους)  μέσα από θεσμούς όπως οι εκλογές ή η διαμαρτυρία και αν και τοποθετούμε τα παραπάνω σαν γενικεύσεις κατά βάθος ξέρουμε πώς αποτελούν τον πυρήνα αυτού για το οποίο ο άνθρωπος ανακάλυψε και συνεχίζει να φαντασιώνεται τη δημοκρατία: η ελευθερία.

Ο συγκεκριμένος όρος όπως κάθε άλλος μπορεί να έχει διττή σημασία, ταυτόχρονα μπορεί να αποτελεί επίφαση ακόμη και να χρησιμοποιείται καθαρά βερμπαλιστικά προς χάριν μιας ιδέας και της επιβολής αυτής σε ένα πλήθος. Ακριβώς εκεί κρύβεται η αδυναμία της ως όρος και η διαστροφή της. Οι λέξεις όμως είναι κάτι νεκρό συνήθως αν δεν αποδοθούν από κάποιο υποκείμενο και η διαστροφή την οποία θίξαμε ανήκει στο υποκείμενο και μόνο: τον άνθρωπο.

resist greece – βίντεο αλληλεγγύης από τη Τουρκία στη μνήμη του Παύλου Φύσσα[video]

Το βίντεο κυκλοφορεί εδώ και λίγη ώρα στο τουίτερ. Όπως έγραψε και ένας φίλος:  να ποιο συναίσθημα δεν θα νιώσουν ποτέ τα φασισταριά και οι εθνικιστές.

Δείτε το βίντεο:

Yunanistan’da şu anda direnmekte olan dostlarımız için hazırladığımız kısa bir video.
A short video for our friends in Greece who are resisting at the moment.

*Resimler internet kaynaklarından alınmıştır. / Photos were taken from internet sources.

**Müzikler Zülfü Livaneli ve Maria Farandouri’nin “I Mnimi Tou Neru” albumunden alınmıştır. /Songs were taken from “I Mnimi Tou Neru” album of Zulfu Livaneli and Maria Farandour

πηγή: risinggalaxy

Όλοι μου οι ήρωες φοράνε ακόμα μάσκες.

Μικρό ντοκιμαντέρ για το Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων  (ALF) και τα εργαστήρια πειραμάτων της Huntington Life Sciences.

http://vimeo.com/14601838

Πηγη: http://video-morfwsh.blogspot.gr/2013/06/blog-post_631.html

Δεν τσιμπάμε στον κάλπικο (αντι)φασισμό της αστικής πολιτικής

Αν δεν επρόκειτο για το φασισμό, θα χαρακτηρίζαμε γελοία κωμωδία τα όσα εκτυλίσσονται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από μαχαιροβγάλτη των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής. Υπουργοί, βουλευτές, δημοσιογράφοι, παράγοντες της αστικής ζωής, δικαστές και εισαγγελείς «πέφτουν από τα σύννεφα» με αυτά που μαθαίνουν για την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής!

Οι συνεπείς αντιφασίστες, βέβαια, ξέρουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχει ούτε ψήγμα νέας είδησης στα όσα βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας και διατυμπανίζονται από τα ΜΜΕ, που –κατά τη γνώριμη συνήθειά τους– έχουν ήδη «ξεχειλώσει» το θέμα, για να προκαλέσουν την κούραση και τη βαρεμάρα των τηλεθεατών και ακροατών τους. Ολα αυτά έχουν αποκαλυφθεί και καταγγελθεί εδώ και χρόνια και ιδιαίτερα την τελευταία τριετία που η νεοναζιστική συμμορία άρχισε να σημειώνει εκλογική άνοδο και διεύρυνση της κοινωνικής της επιρροής. Ολα, μηδενός εξαιρουμένου. Το μόνο νέο είναι πως έχουμε νεκρό Ελληνα, γιατί νεκρούς μετανάστες είχαμε ήδη, όπως και τραυματίες, μετανάστες και Ελληνες.

Κακοήθες μελάνωμα

Όταν αερίζουν το θάλαμο, βγαίνουν όλοι οι ασθενείς έξω. Γεμίζει τότε ο διάδρομος του 8ου ορόφου. Τους περισσότερους τους τοποθετούν με τα τροχοφόρα κρεβάτια τους κολλητά στον τοίχο. Οι υπόλοιποι κουβαλούν ό,τι έχει ο καθένας. Άλλος το στατό με τους ορούς, άλλος μια καρέκλα και κάποιοι «τυχεροί» - στο διάλειμμα της θεραπείας τους - μόνο τις πεταλούδες στο μπράτσο και τις μαυρισμένες φλέβες τους.
Η αλήθεια είναι πως οι θάλαμοι των ογκολογικών έχουν μια ιδιοτροπία: όσα παράθυρα κι αν ανοίξεις, όσο ρεύμα κι αν δημιουργήσεις, η μυρωδιά της αρρώστιας στρέφεται με μια παλιρροϊκή κίνηση προς τα μέσα. Το κτίριο ρουφά με απληστία οσμές από ούρα, κόπρανα, φάρμακα. Κολλάνε πάνω στους τοίχους, χώνονται στις αλουμινένιες απολήξεις των κρεβατιών, καλύπτουν ως σκόνη τα αναδιπλούμενα τραπέζια, μπαίνουν στους πόρους των σεντονιών, γονιμοποιούν τα συνθετικά βαμβάκια μέσα στις μαξιλαροθήκες, γίνονται ανεπαίσθητες μεμβράνες πάνω στα διαφημιστικά τηλεοράσεων και ασθενοφόρων και στις γυαλιστερές εικονίτσες αγίων που κρέμονται από παντού.
 Έτσι, όσοι περνάμε από τέτοια δωμάτια, με τον καιρό αποκτάμε μιαν επιπλέον αίσθηση• μια παραπληρωματική όσφρηση και γεύση που βγαίνει στα στεγνά φιλιά μας άλλες ώρες. Προσπαθούμε να την αποξύσουμε με σφουγγάρια, βούρτσες, στλεγγίδες, με τα ίδια μας τα νύχια κάτω από τις ντουζιέρες. Μάταια. Προσπαθούμε να την επικαλύψουμε με αρώματα κι «ηδονικά μυρωδικά». Μάταια. Μαθαίνουμε τελικά να ζούμε μαζί της. Είναι ο «ντορός» μας. Με αυτόν αναγνωρίζουμε τους ομοίους μας.
Την είδα στο διάδρομο-μια τέτοια μέρα. Μπορεί και να τη μύρισα. Καθόταν σε ένα πεζούλι ανάμεσα σε κάτι γλάστρες με βασιλικό. Φορούσε ένα κατακίτρινο φουστάνι με μικρά μπλε λουλουδάκια. Τα χέρια της ανάστροφα ακουμπισμένα στα πόδια της. Γελούσε και παλλόταν το στήθος. Τα δάχτυλά της ανασήκωναν ελαφρά το φουστάνι. Μια υπόσχεση ηδονής. Σε κάποιον. Ανά διαστήματα, έφτιαχνε λίγο την κατάμαυρη φράντζα που έπεφτε στο μάγουλό της. Κάπνιζε αργά, βαθειά. Αφήνοντας ένα λεπτό κόκκινο σημάδι στο φίλτρο. Από τα χείλη της. Κάποιες στιγμές την έπιανα να κοκκινίζει. Σα να ‘ξερε πόσο ποθητή ήταν και να ντρεπόταν.

τι κάνει το οργανωμένο έγκλημα τα λεφτά του;

  
Και η εκκλησία ξεπλένει - μόνο το παλιοβατικανό άραγε;

Ο γενικός “ισότιμος” συνομιλητής και εταίρος του postmodern καπιταλιστικού κράτους ΔΕΝ θα ήταν πια η εργατική τάξη και οι εν-νοήσεις της εργασίας, αλλά οι μαφίες και οι εν-νοήσεις του εγκλήματος: αυτό ισχυριζόμαστε σε άλλο κείμενο αυτού εδώ του τεύχους, και μπορεί να το θεωρείτε (σαν αναγνώστες / αναγνώστριες) ένα είδος υπερβολής, που συγχωρείται μόνο και μόνο επειδή σαν “περιθωριακοί” είμαστε και “ανεύθυνοι”... Δεν είναι έτσι. Όσοι / όσες καταφέρουν και ζήσουν τις επόμενες δεκαετίες, στην ελλάδα και όχι μόνο, θα δουν την ακρίβεια του ισχυρισμού μας ξανά και ξανά μπροστά τους - εάν, φυσικά, αντέχουν να αντικρύζουν την πραγματικότητα χωρίς ωραιοποιήσεις.
Για την ιστορία λοιπόν, μεταφέρουμε εδώ μεταφρασμένο ολόκληρο [1] το άρθρο του Roberto Saviano [2] όπως αυτό δημοσιεύτηκε στην αμερικανική καθεστωτική εφημερίδα New York Times στις 25 Αυγούστου 2012, μεταφρασμένο απ’ τα ιταλικά. Οι τονισμοί είναι δικοί μας.

Και τώρα οι μαθητές στο προσκήνιο... Φουντώνουν οι καταλήψεις σχολείων

Πάνω από 250 σχολεία βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε κατάληψη απο του μαθητές οι οποίοι στηρίζουν τις κινητοποιήσεις των καθηγητών τους και αντιτίθενται στις διάλυση της δημόσιας παιδείας. Εάν η κατάληψη ξεπεράσει το τριήμερο, για κάθε επιπλέον ημέρα θα παρατείνεται το διδακτικό έτος αντίστοιχα ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας.

Πάνω από 70 σχολεία είναι υπό κατάληψη στην Αττική ενώ ενδεικτικά, 20 είναι σε Κρήτη, 44 σε Θεσσαλονίκη, 8 Ιωάννινα, 20 σε Λάρισα, 22 σε Πάτρα.

 

Σχολεία σε κατάληψη και στη Μεσσηνία (10), στην Κόρινθο (2), στην Τρίπολη (2), στη Ζάκυνθο

 

Διαβάστε περισσότερα: alfavita.gr

 

 

Σήμερα οι μαθητές του 1ου ΓΕΛ Δραπετσώνας έκαναν μοίρασμα κειμένου προς τους γονείς

"Εμείς είμαστε, τα παιδιά σου..."

Που βλέπουμε την κυβέρνηση να κλείνει σχολεία , να διώχνει  τους συμμαθητές μας , να τους στέλνει  να δουλέψουν  με 9 ευρώ μικτά την μέρα στα μηχανουργεία ,να απολύει τους καθηγητές μας , να μας στοιβάζει σαν τσουβάλια σε αποπνιχτικές αίθουσες.

Που βλέπουμε εσένα , τον γονιό μας , να χάνεις την δουλειά σου , να σου κόβουν τον μισθό σου και να σε οδηγούν –μαζί και μας ,τα παιδιά σου- στην φτώχεια και στην εξαθλίωση.

Που σε αναγκάζουν τώρα , για να αποκτήσουμε μόρφωση , να βάλεις πάλι βαθειά το χέρι ,στην σχεδόν άδεια σου τσέπη ,για να ακριβοπληρώσεις στα φροντιστήρια το δικαίωμα μας στην μόρφωση.

 

Εμείς , μαμά , μπαμπά , βγήκαμε στον δρόμο , κάνουμε κατάληψη στο σχολείο ,συμπαραστεκόμαστε στους καθηγητές μας για να τους σταματήσουμε!!!

Μόνοι μας όμως;;;; Δεν μπορούμε….

Δεν είμαστε μικροί , είμαστε λίγοι….

Κι ας έχουμε την νιότη μας και τα όνειρα μας οδηγό.

Μαμά , μπαμπά τι θα κάνεις;;;;

Θα τους αφήσεις να τσακίσουν την ζωή μας και τα όνειρα μας χωρίς να μιλήσεις; Χωρίς να αντισταθείς;;

Θα κάτσεις μοιρολατρικά να κατηγορείς τους καθηγητές μας που δίνουν τον αγώνα για δημόσια , δωρεάν και ποιοτική παιδεία;

Θα βρίσκεις δικαιολογίες για να μην αντιδράσεις;;;

Μαμά , μπαμπά , μην νομίζεις ότι δεν σε καταλαβαίνουμε.

Δεν αντέχουμε να σε βλέπουμε να μην μπορείς να κοιμηθείς τα βράδια από το βάρος των προβλημάτων.

Δεν μπορούμε να σε βλέπουμε να ζεις μέσα στο άγχος και την αβεβαιότητα. 

Έλα μαζί μας!!!

Όλοι μαζί , μπορούμε να τους νικήσουμε !!!

Μπορούμε να τους κάνουμε να πάψουν να κλέβουν την ζωή μας και την ελπίδα μας !!!!

Όλοι μαζί μπορούμε να ξανακερδίσουμε τα όνειρα μας και να διώξουμε το μαύρο σύννεφο που σκέπασαν την ζωή μας !!!!

Έλα μαζί μας !!!!!  

                 

Θέλουμε να σε δούμε να ξαναχαμογελάς 

                  

                         Οι μαθητές του 1ου ΓΕΛ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Διαβάστε περισσότερα: alfavita.gr

Όχι κύριε, δεν είμαστε μπουρδέλο...

το βρήκαμε εδώ: Σίβυλλα

Ένα προβληματάκι μεγάλο

Νίκος Δένδιας: Για τη Χρυσή Αυγή και την αστυνομία από το UNFOLLOW του περσινού Δεκεμβρίου:

 «... εάν υπάρχει συστημική διασύνδεση (μεταξύ ΕΛ.ΑΣ και Χρυσής Αυγής) τότε υπάρχει ένα προβληματάκι μεγάλο. Και όχι μόνο για έναν πολιτικό προϊστάμενο, υπάρχει μάλλον, θα έλεγα, ένα προβληματάκι για τη δημοκρατία» 

«Η απάντησή μου είναι κάθετα όχι. Δεν υπάρχει συστημική διασύνδεση»

ΚΑΒΑΤΖΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

Όχι, φυσικά και δεν πρόκειται για «καταιγίδα» αποκαλύψεων σχετικά με τη «Χρυσή Αυγή». Πρόκειται περί καθαρής καβάτζας. Ένα απόθεμα που έμπαινε στην άκρη για να χρησιμοποιηθεί αργότερα. Όποτε και όπως βολέψει. Αυτή τη φορά γίνεται μία ακόμη χρήση αυτής της ιδιότυπης γιάφκας όπου φυλάσσεται το υλικό για τη «Χρυσή Αυγή».

Η κυβέρνηση υποκρίνεται την έκπληκτη με τις «αποκαλύψεις». «Αποκαλύψεις» και στοιχεία που ήταν γνωστά εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο. Το αστείο και συνάμα θλιβερό είναι ότι η ΝΔ των ρατσιστικών παραληρημάτων, ο πρωθυπουργός των πογκρόμ και οι σύμβουλοί του που έθρεψαν με δικαιολογίες την ύπαρξη της «Χρυσής Αυγής» είναι αυτοί που τώρα αναλαμβάνουν να μας σώσουν από τη «Χρυσή Αυγή».

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ: Μαμά, κοίτα

Μαμά, κοίτα, μπήκα στη σειρά, με βάλαν δηλαδή στη σειρά, δεν ήταν αυτοβούλως που σήκωσα τα χέρια, που παρατάχθηκα και που ακούμπησα τον ώμο του μπροστινού μου, σαν να’ θελα «Κουράγιο» να του πω, «είμαι στο πλάι σου κι αυτό θα το περάσουμε μαζί», που παραδόθηκα σε άλλου κρίση και για δική του χρήση, εσύ με έφερες εδώ, θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα. Μου είπαν θα με αγιάσουν, θα με διαβάσουν, θα με ξορκίσουν και θα τρομάξουν. Θα νιώθω σαν δαιμονισμένος, μία φορά έστω τον χρόνο και να το βάλω καλά στο κεφάλι μου πως οι εξορκισμοί θέλουν κι αυτοί μία καλή τον χρόνο επανάληψη.Αυτό θα κρατήσει χρόνια, μόνο που μέσα μου κακό πνεύμα δεν έχω, έχω όμως ανήσυχο.


Κι αυτό μου είπαν πρέπει να διώξω. Να κάνω ένα φου και να τα σβήσω όλα τα κεριά στο νου μου και να ζηλέψω μοναχά αυτό που έχουν να μου δώσουν. Μαμά, κοίτα, στο τέλος θα τα καταφέρουν.

Κλήσεις copy-paste σε απολογία για 27 άτομα, με κατηγορητήριο το μισό ποινικό κώδικα

Κλήσεις σε απολογία για βαρύτατες κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες μοίραζε σήμερα η αστυνομία σε Ιερισσό και Μεγάλη Παναγία. Ένα από αυτά τα χαρτιά που έλαβαν 27 (τουλάχιστον) συμπολίτες μας σας παρουσιάζουμε.

Μέχρι σήμερα:

Αυτήν την εικόνα πρέπει να την δει όλος ο κόσμος

Ενώ περιοδικά και τηλεόραση μας ενημερώνουν για τηο βίο και τους έρωτες ηθοποιών, ποδοσφαιριστών και άλλων διασημοτήτων, ο Αρχηγός της φυλής Kayapo ακούει τα χειρότερα νέα της ζωής του:

Η κα Dilma, η πρόεδρος της Βραζιλίας, έχει μόλις δώσει την έγκρισή της για την κατασκευή ενός τεράστιου υδροηλεκτρικού φράγματος (του τρίτου μεγαλύτερου στον κόσμο).

Αυτό είναι η θανατική ποινή για όλες τις φυλές που ζούν στις όχθες του ποταμού διότι το φράγμα θα κατακλύσει όχι λιγότερο από 988.421 στρέμματα του δάσους. Περισσότεροι από 40.000 ντόπιοι θα πρέπει να βρουν άλλο τόπο στον οποίο θα είναι σε θέση να επιβιώσουν. Η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η αποψίλωση των δασών και η εξαφάνιση πολλών ειδών φυτών και ζώων θα είναι ένα τετελεσμένο γεγονός.

Γνωρίζουμε ότι μια απλή εικόνα είναι το ισοδύναμο χιλίων λέξεων, δείχνει το τίμημα που πρέπει να καταβληθεί για την «ποιότητα ζωής» των λεγόμενων «σύγχρονων ανέσεών» μας. Δεν υπάρχει χώρος στον κόσμο πια για εκείνους που ζουν διαφορετικά. Τα πάντα πρέπει να ισοπεδωθούν, ο καθένας, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης πρέπει να χάσει και την ταυτότητα και τον τρόπο ζωής του.

Αν αυτό σας εξοργίζει, σας καλώ και σας παρακαλώ θερμά να «μοιραστείτε» αυτό το μήνυμα με όλους σας τους φίλους, συγγενείς και γνωστούς.

Σας ευχαριστώ στο όνομα της ζωής, της φύσης και της βιοποικιλότητας.

Το παρόν εστάλη στο email του Ramnousia από αναγνώστη

Πηγή: Αυτήν την εικόνα πρέπει να την δει όλος ο κόσμος - RAMNOUSIA

Η Μονσάντο αγοράζει την Αφρική την στιγμή που η Κένυα ανακαλύπτει το μεγαλύτερο κοίτασμα νερού!

Εξαιρετική σύμπτωση, δεν βρίσκετε; Πριν από λίγες ημέρες, η Κένυα ανακοίνωσε την ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος νερού στην Αφρική. Ικανό από μόνο του σύμφωνα με το BBC, να καλύψει τις ανάγκες ολόκληρης της χώρας, για τα επόμενα 70 χρόνια!

Να μην συνηθίσουμε στην ύβρη

Σε αντίθεση με την έννοια που η νεότερη και μετα-αρχαϊκή ανθρωπότητα αποδίδει στην λέξη ύβρη, ως ασέβεια προς οτιδήποτε πρεσβεύει κάποια κοινή αξία ή ταύτιση με κάθε είδους ενέργεια που θίγει την τιμή, το αξίωμα και την αξιοπρέπεια κάποιου, για τον αρχαιοελληνικό κόσμο η ὕβρις έχει αυστηρά πολιτικό χαρακτήρα. Η ὕβρις αποτελεί συστατικό στοιχείο του πολιτικού συστήματος των Αθηνών και η σημασία της μεταφέρεται μέσα από έναν εξίσου πολιτικό θεσμό, την Τραγωδία. (Δεν  είναι τυχαίο άλλωστε ότι με την πτώση του δημοκρατικού πολιτεύματος το 401 π.Χ. αμέσως μετά δηλαδή το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, επήλθε και ο θάνατος της τραγωδίας, αλλά και της φιλοσοφίας. Έκτοτε οι πολιτικές ‘ύβρεις’ που διεπράχθησαν από τα Μακεδονικά βασίλεια και τις διάφορες πολιτικές ελίτ συνεχίζουν μέχρι σήμερα μέσω των φιλελεύθερων ολιγαρχιών να συμβάλλουν στην κοινωνική υποδούλωση και στον σφετερισμό κάθε προσπάθειας της ανθρώπινης χειραφέτησης). Η ὕβρις αναφέρεται στην λυσσαλέα επιθυμία της παράβασης (Καστοριάδης 2006, σ.177) αλλά πάνω απ’ όλα στην υπερβολή του δήμου και την παραφροσύνη (Καστοριάδης 2008, σ.111), στην παραβίαση των ορίων (Καστοριάδης 2008, σ.210) και στην αδυναμία του να αυτοπεριορίζεται, βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί η δημοκρατία, ως πολίτευμα και καθεστώς αυτονομίας. Συνεπώς, για τον Καστοριάδη (2008, σ.193) η δημοκρατία είναι συνεχώς εκτεθειμένη σε θεωρητικούς κινδύνους, ένα καθεστώς που μπορεί να οδηγήσει σε θανάσιμα λάθη. Η πτώση της Αθήνας είναι ταυτόχρονα το αποτέλεσμα και η αιτία της ύβρεως που κυρίευσε τον δῇμον – λόγω της αδυναμίας του αθηναϊκού λαού να αυτοπεριοριστεί – οδηγώντας την δημοκρατία στην καταστροφή της. Ο ίδιος (1999, σ.22-23) γράφει χαρακτηριστικά: «το χάος το έχουμε και μέσα μας με τη μορφή της ύβρεως, δηλαδή της άγνοιας ή της αδυναμίας αναγνωρίσεως των ορίων των πράξεων μας. Διότι αν τα όρια ήταν σαφή και αναγνωρίσιμα εκ των προτέρων, δεν θα υπήρχε ύβρις, θα υπήρχε απλώς παράβαση ή αμάρτημα, έννοιες χωρίς κανένα βάθος».

Νέες διώξεις σε κατοίκους της Χαλκιδικής;

Κλήσεις για να απολογηθούν στην ασφάλεια, δέχονται από το πρωί κάτοικοι της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης, για γεγονότα που έλβαν χώρα την περίοδο μεταξύ των αρχών Μαίου και της 25ης Αυγούστου. Οι κλήσεις παραδόθηκαν σε 27 άτομα, 4 από τα οποία είναι κάτοικοι Θεσσαλονίκης, ενω αφορούν τις κατηγορίες της βαριάς σωματικής βλάβης, της οπλοκατοχής κ.α
Παράλληλα όλοι οι κληθέντες ως ύποπτοι σε αυτό το στάδιο, εν δυνάμει αντιμετωπίζουν την κατηγορία της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση.

πηγή: alterthess

Δύο άκρα και δύο σταθμά

Η πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, από νεοναζιστική ρατσιστική συμμορία, έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο επιθέσεων θρασύδειλων σε μετανάστες, άστεγους, οροθετικούς, εξαρτημένους, διαδηλωτές, σκεπτόμενους και ενεργούς πολίτες αυτής της χώρας.

Η Κυβέρνηση θυμήθηκε ξαφνικά το πρόβλημα του νεοναζισμού και διαρρηγνύει τα ιμάτιά της καταδικάζοντας τη ρατσιστική βία και επαναφέροντας τη θεωρία των δύο άκρων. Στην επιχειρηματολογία της, στο ένα άκρο βρίσκονται οι νεοναζί και στο άλλο … οι Σκουριές. Οι Σκουριές ως παράδειγμα βίας, ισοδύναμο με τα μαχαιρώματα και τις δολοφονίες.

Τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, σε εντεταλμένη υπηρεσία, αναπαράγουν με εμετικό τρόπο την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης. Η βία των νεοναζιστών δίπλα στη βία στις Σκουριές. Ξανά και ξανά.

Μόνο που, κύριοι της Κυβέρνησης και των τηλεδικείων, η βία στις Σκουριές είναι δική σας βία, όχι δική μας. Είναι η βία, που εσείς αναγνωρίζετε ως τη μόνη νόμιμη, και την ασκείτε χωρίς μέτρο, αιδώ και ηθική, αδιακρίτως επί δικαίων και αδίκων. Μια αυθαίρετη, αδικαιολόγητη και επικίνδυνη βία που δεν υπόκειται σε κανενός είδους έλεγχο.

Ελεύθερα, ψηλά, πολύ ψηλά πετώ κι όλοι ζηλεύουν τα περήφανα και αδέσμευτα φτερά μου...

Έγινε ο κόσμος μια μεγάλη φυλακή
κι εγώ ψάχνω έναν τρόπο τα δεσμά να σπάσω.
Έχω ένα μέρος που με περιμένει εκεί,
σε μια πολύ ψηλή κορφή πρέπει να φτάσω.
Γι’ αυτό απλώνω ξανά πολύ ψηλά τα δυο μου χέρια,
για να κλέψω λίγο φως από τα λαμπερά αστέρια.
Δεν αντέχω εδώ κάτω και κοντεύει να με πνίξει
των ανθρώπων η μιζέρια τόσο, όσο κι η θλίψη.
Δεν αντέχω άλλο κι όλοι αυτοί δε μου ταιριάξαν,
πήρα τ’άλλο μονοπάτι κι όχι αυτό που μου χαράξαν.
Ήταν δύσβατο, σκληρό και με παγίδες πολλές,
αγάπες σκάρτες και φίλοι φαρμακερές οχιές.
Είχε τέρατα με παράξενες στολές
που παραμονεύαν πάντοτε κρυφά μεσ’ στις σκιές,
Μην κοντοσταθείς αν πρόκειται ακολουθήσεις,
τα δόντια σφίξε γερά και μη δακρύσεις.
Εγώ το πήγα και το έφτασα στο τέρμα
κι όπως γράφουν στα βιβλία οι παλιοί σοφοί,
όταν θα φτάσει ο ήλιος στο τελευταίο γέρμα,
θα βάλουνε φωτιά από ψηλά οι αετοί.

Για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Και για αυτές τις αγάπες  τις παλιές θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Κι όσοι μ’ απείλησαν με πύρινα δεσμά θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μη φοβηθώ.
Να’ρθούνε να με βρουν στην κορυφή ψηλά, τους περιμένω και
σιγά μη φοβηθώ.

Μου είπαν να μην κάνω όνειρα τρελά,
να μην τολμήσω να κοιτάξω τα αστέρια,
μα εγώ ποτέ μου δεν τους πήρα σοβαρά,
πήρα τον κόσμο ολόκληρο στα δυο μου χέρια.
Θέλουνε τώρα να μου φτιάξουν μια φωλιά,
που εκεί πάνω της το φόβο, την ασχήμια
κι ένα κλάμα γοερό και μια αλυσίδα βαριά,
κουβαλάει την κατάρα των θεών και τη βλασφήμια.
Δε θα δακρύσω μια και δε θα φοβηθώ.
Δε θα αφήσω να μου κλέψουν τα όνειρα μου,
ελεύθερα, ψηλά, πολύ ψηλά πετώ
κι όλοι ζηλεύουν τα περήφανα και αδέσμευτα φτερά μου.
Και περιμένω κι άλλα αδέρφια για να ‘ρθουν
σ’ αυτήν την κορυφή που όλους περιμένει,
αρκεί να μη δακρύσουν και να μη φοβηθούν
σ’ αυτήν την έξυπνη απάτη, την καλοστημένη.

Για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Και για αυτές τις αγάπες  τις παλιές θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μην κλάψω.
Κι όσοι μ’ απείλησαν με πύρινα δεσμά θέλω να ξέρουν ότι
σιγά μη φοβηθώ.
Να’ρθούνε να με βρουν στην κορυφή ψηλά, τους περιμένω και
σιγά μη φοβηθώ.

το βρήκαμε εδώ: Θερσίτης

Θα κλείσω το παράθυρο

Τον κρατούσε όλο το βράδυ αγκαλιά. Μην τυχόν κινηθεί και τον ξυπνήσει. Να ξεκουραστεί εκεί. Να μην περάσει ούτε ένα δευτερόλεπτο μακριά της. Να τον κρατήσει λίγο ακόμα. Να μην ακούει τους χτύπους του ρολογιού. Να τον ακούσει να αναπνέει. Να τον χαϊδέψει απαλά κάτω από τη μπλούζα. Να τον ησυχάσει. Να του ψιθυρίσει ένα όνειρο. Να του μιλήσει σιγανά για ένα παιδί. Να ακούει την καρδιά του. Να κολυμπάνε σε βαθιά θάλασσα. Να μην φτάνουν οι ήχοι του δρόμου και οι σειρήνες. Να μην ακουμπάνε τα δάχτυλα τους στο έδαφος. Να βουτάνε με μια ανάσα. Να μην ακούνε τις φωνές. Να μην αλυχτάνε τα σκυλιά. Να σταματήσει η νύχτα. Να μην ακούει τις σκέψεις της. Να μη φοβάται άλλο. Να περάσει τα δάχτυλά του μέσα από τα μαλλιά της. Να την αγγίξει τυχαία. Να ακουμπά το κεφάλι του στο στήθος της. Να μην τον ξαναδεί να αγωνιά για κανέναν. Να τον βλέπει να χαμογελάει. Να δει τη σκιά του στην πόρτα. Να του ζεστάνει τα χέρια. Να του σιδερώσει το πουκάμισο. Να του φιλήσει τα χείλια. Να περάσει τα δαχτυλά της από το λακάκι στο λαιμό του. Να την κρατήσει απ’τη μέση. Να νιώσει την ανάσα του στο προσωπό της. Να του πει ένα μυστικό. Να τσακωθούνε για ψήλου πήδημα. Να της κρατήσει μούτρα. Να του τηλεφωνήσει ντροπαλά. Να πάνε στη συναυλία.  Να τον νιώσει δίπλα της. Να πιούνε κρασί. Να γελά ζαλισμένη. Να κοιμηθεί μεθυσμένος. Να μην ξημερώσει η επόμενη μέρα. Να μην υπάρχει σκοτάδι. Να μην φύγει. Να σταματήσει τον χρόνο. Να τον κλείσει στα χέρια της. Να γίνουν τα χέρια της τοίχος. Να γίνει το κορμί της ασπίδα. Να γίνει το κορμί της φωτιά. Να γίνει ύαινα. Να τους καταπιεί. Να μην τον δούνε. Να μην τον ξέρουν. Να μην τολμήσουν. Να μην τον πλησιάσει κανείς.

Τον κρατούσε όλο το βράδυ αγκαλιά. Στο πεζοδρόμιο. Ακίνητη. Μην της τον πάρουν.

πηγή: jaquou

Να προσέχετε αυτές τις ημέρες στον δρόμο, πέφτουν δημοσιογράφοι από τα σύννεφα

Πηγή: Τσέκερης Άγγελος|Κυρίτσης Γιώργος - "Αυγή"

Απαντήθηκε το μυστήριο. Ήταν παλιός αριστερός ο δράστης, και έτσι εξηγούνται όλα.
Γιατί χρυσαυγίτης και να σφάξει άνθρωπο δεν δικαιολογείται.
Εδώ ετοιμάζονται να συγκυβερνήσουν με τον Σαμαρά και θα πέσουνε τόσο χαμηλά;
Με τι μούτρα θα κοιτάξουνε μετά τον Κεφαλογιάννη, που στήριζε την ασυλία του Κασιδιάρη;
Ή τον Κεδίκογλου, που στήριξε την ασυλία του Καιάδα.
Ή τον Θέμο Αναστασιάδη που τους έκανε ολόκληρες αγιογραφίες στο "Πρώτο Θέμα" για το πώς βοηθάνε τις γιαγιάδες στα ΑΤΜ.
Και έβγαλε και τον Καιάδα στην εκπομπή του στον Αντέννα. Κρίμα...

Και οι άλλοι 50 του τάγματος εφόδου προφανώς πρώην αριστεροί είναι.
Αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ, γιατί δεν τους έχει ενοχλήσει κανένας.
Από την άλλη τον χαρτζιλικώνανε, τι να κάνει ο άνθρωπος, να μην εξυπηρετήσει;
Και τον «Αρκτούρο» τον χαρτζιλικώνανε βέβαια, αλλά δεν βγήκε να σφάξει αριστερούς.

Τους άλλους στον Μελιγαλά που τους βαρέσανε δεν τους κόψαμε για ράπερς. Μάλλον τους χρωστάγανε λεφτά.