Ενημέρωση της κόντρας

Στο χτεσινό μας σημείωμα είδαμε ένα απλοποιημένο παράδειγμα "συναίνεσης και συνεργασίας" της αστικής εξουσίας με το εκδοτικό κατεστημένο, όπου ένας εκδότης πατρονάρει την κυβερνητική προπαγάνδα και παίρνει ως αντάλλαγμα μια δουλίτσα. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν γι' αυτήν την δουλίτσα υπάρχουν κι άλλοι ενδιαφερόμενοι. Τί να κάνει η φουκαριάρα η κυβέρνηση σε τέτοια περίπτωση; Ποιανού την καρδιά να φτιάξει και ποιανού να χαλάσει;

Ως γνωστόν, το Βαρδινογιανναίικο δραστηριοποιείται και στον χώρο των εκδόσεων και της ενημέρωσης, όπως όλοι οι σοβαροί επιχειρηματίες. Όσον αφορά την τηλεόραση, είχε τα ποσοστά του στο Μέγκα αλλά είχε εξασφαλίσει και τον έλεγχο του Σταρ, για καβάντζα. Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση (συμμορφούμενη προς τις ευρωενωσιακές εντολές) ιδιωτικοποίησε την ενέργεια κι έβγαλε την ΔΕΗ στο σφυρί, ο Βαρδής εκδήλωσε το ενδιαφέρον του να επεκτείνει τις δουλειές του και σ' αυτόν τον κλάδο. Έλα όμως που τις ίδιες ορέξεις είχαν (και έχουν, βεβαίως) κι άλλοι μεγαλολεφτάδες, ξένοι και ντόπιοι (Μυτιληναίος, Κοπελούζοι, Μπόμπολας κλπ)! Άντε τώρα να μοιράσεις σ' όλους αυτούς την ίδια πίτα... Η κυβέρνηση προσπάθησε να ενώσει τα διεστώτα. Κατ' αρχάς, ξεφορτώθηκε τον Μπόμπολα, δίνοντάς του τα λιγνιτωρυχεία της Βεύης. Κατόπιν, ώθησε τον Μυτιληναίο να συνεργαστεί με τους Κοπελούζους. Τέλος, ζήτησε από τον Βαρδινογιάννη να πάει πάσο και να περιμένει την επόμενη δουλίτσα. Λογικά πράγματα, θα έλεγε κανείς. Όμως, ο Βαρδής δεν έχει μάθει στην απόρριψη. Έτσι, αρνήθηκε το πάσο.

Ας τους φιμώσουμε!

Στις Η.Π.Α. υπάρχουν τα λόμπυ. Εκεί, όποιος θέλει να προωθήσει τα επιχειρηματικά συμφέροντά του, είτε ενημερώνοντας είτε πιέζοντας είτε -γιατί όχι;- εκβιάζοντας το πολιτικό προσωπικό κάθε βαθμίδας, στήνει ένα λόμπυ, χαλάει μερικά εκατομμύρια (ή και μερικές δεκάδες εκατομμύρια) δολλάρια και κάνει την δουλειά του. Μάλιστα δε, το σύστημα εκεί είναι τόσο προχώ ώστε όλα αυτά τα εκατομμύρια θεωρούνται "επαγγελματικές δαπάνες" και εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη των επιχειρήσεων.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Τι λόμπυ και μαλακίες; Εδώ, όποιος θέλει να κάνει μπίζνες φουντάτες, αρκεί να αποκτήσει κάποιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης (εφημερίδα, κανάλι κλπ) και να το μετατρέψει σε Μέσο Μαζικού Εκμαυλισμού. Θέλετε παράδειγμα και, μάλιστα, πρόσφατο; Πάρτε τον Μπόμπολα. Αν ο Μπόμπολας δεν είχε το "Έθνος" ή δεν συμμετείχε στο "Μέγκα", θα έπαιρνε ποτέ με άμεση ανάθεση (παρακαλώ!) την εκμετάλλευση των λιγνιτωρυχείων στην Βεύη τής Φλώρινας; Όχι, βέβαια.

Ο νέος κοινωνικός συνδικαλισμός: Ένα νέο μοντέλο ένωσης για μια νέα παγκόσμια τάξη

του Peter Waterman

Εισαγωγή: Ένας μετασχηματισμένος συνδικαλισμός για έναν μετασχηματισμένο κόσμο

Η έννοια ενός νέου κοινωνικού συνδικαλισμού είναι σχεδιασμένη για να είναι σχετική με και κατάλληλη για το σύγχρονο κόσμο μας. Πρόκειται για έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται όλο και περισσότερο από τη δραματική επέκταση και τις εξίσου δραματικές μεταμορφώσεις των καπιταλιστικών, στρατιωτικών, κρατικών, ιμπεριαλιστικών, τεχνικών και πατριαρχικών μορφών και εξουσιών. Χαρακτηρίζεται, κατά συνέπεια, από την εμφάνιση αυτών που αποκαλώ νέα εναλλακτικά κοινωνικά κινήματα (φεμινιστικά, αντιμιλιταριστικά, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οικολογικά, κ.λπ.), παράλληλα με παλιά κινήματα όπως εκείνα της θρησκείας, του έθνους ή της εργασίας.

σχετικά με τη Συρία

κάποια άρθρα που μας κέντρισαν το ενδιαφέρον:

Ιμπεριαλιστική υποκρισία με δημοκρατικό μανδύα 

Δυο σκέψεις για την Συρία

 6 απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις για τη Συρία

 

νέα από τη ΒΙΟ.ΜΕ

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

Την Τετάρτη 4/9 θα πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη συνέλευση της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αγώνα των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Θεολογική σχολή Θεσσαλονίκης στις 17.00, λόγω της εκδήλωσης που θα διεξαχθεί στις 20.00 στον ίδιο χώρο, με ομιλητές και εργάτες από τη ΒΙΟ.ΜΕ.

 

                                                                     --------------------

Εκδήλωση στο φεστιβάλ άμεσης δημοκρατίας (Θεσσαλονίκη)

Ο αγώνας για την υπεράσπιση και την αυτοθέσμιση των κοινών
Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013 στις 20:00
Ομιλητές απο: τo αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Βιο.Με., την κατειλημμένη ΕΡΤ, την Κίνηση 136 για το νερό, το Ανοιχτό Δίκτυο άμεσης διάθεσης προϊόντων

 

                                                                     ------------------------

 

Πανελλαδική συνάντηση την Κυριακή 8 Σεπτέμβρη στο εργοστάσιο της Βιο.Με.

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ

Καλεί όλα τα σωματεία βάσης , τις επιτροπές για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα ,

 κάθε ανεξάρτητο εργαζόμενο που καταλαβαίνει την αναγκαιότητα για κάτι διαφορετικό  ,

και ότι κινηματικό υπάρχει και παλεύει σήμερα .

Σε μια οργανωμένη μάζωξη στον χώρο του εργοστασίου της ΒΙΟ. ΜΕ. Για να ανταλλάξουμε

 τις απόψεις μας και να οργανώσουμε τους αγώνες μας από εδώ  και πέρα.

Την Κυριακή 08/09/2013 και ώρα 11:00 στην ΒΙΟ.ΜΕ. Λαέρτου 21,23,25 περιοχή ΙΚΕΑ

λεωφορεία Νο 2,3,8 στάση Σ.Α.Σ.Θ

 

                                                                  ----------------------------

 

Ανακοίνωση για τη διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ

Το σωματείο εργατοϋπαλλήλων της βιομηχανικής μεταλλευτικής, στην συνέλευση του αποφάσισε την συμμετοχή σε  ανεξάρτητη συγκέντρωση και πορεία στην Δ.Ε.Θ.

Και καλεί τα σωματεία βάσης και κάθε εργαζόμενο, άνεργο , σπουδαστή, (που δεν βρίσκει έκφραση από την συνδικαλιστικό-πολιτική γραφειοκρατία) στην καμάρα την 07/09/2013 στης 17:30 για ενώσουμε τις φωνές μας και να τους φωνάξουμε πως, φτάνει πια!!! 

Έχουμε δύναμη και πρέπει να την δείξουμε, έχουμε αξιοπρέπεια και πρέπει να πάρουμε στα δικά μας χέρια τα πάντα, χωρίς να υποχωρούμε , έχουμε ζωές και πρέπει να ζήσουμε!!

ΣΩΜΑΤΕΊΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΟ.ΜΕ.

 

 

πηγή: Σωματείο εργατοϋπαλλήλων Βιο.Με.

 

Σημειώσεις για τη θεωρία των άκρων

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ τους ελληνικούς ουρανούς: η δημοκρατία της Βαϊμάρης. Οι «υπεύθυνες» πολιτικές δυνάμεις, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι μνημονεύουν τη «μοίρα» της, θέλοντας να εφιστήσουν τη δημόσια προσοχή στον «κίνδυνο των άκρων». Μερικοί απ’ αυτούς ξεσκονίζουν μέχρι και τα βιβλία του Κ. Σμίτ.
Δεν πρόκειται όμως να μιλήσουμε για τη Βαϊμάρη. Εδώ άλλωστε είναι Βαλκάνια: ένα μέρος με τη δική του σχετική παράδοση. Και δεν ξεχνάμε ποτέ ότι εκτός από τη «θεωρία των δύο άκρων», εχθρός είναι και ο ιστορικισμός.

1.

Ένα καθεστώς σαν το ελληνικό που διανύει παρατεταμένη περίοδο κρίσης της πολιτικής/κοινοβουλευτικής του αντιπροσώπευσης και ταυτόχρονα πρέπει να διαχειριστεί μια μεγάλη καπιταλιστική κρίση, αλλάζει επειγόντως “παράδειγμα”. Την ιστορική στιγμή που τα μεγάφωνα της εξουσίας δείχνουν κολλημένα στο ίδιο πάντα μοτίβο, εκείνο της “σωτηρίας της χώρας” (άσχετα από την εκάστοτε ειδική αφορμή), στο δεύτερο πλάνο τα πάντα μετασχηματίζονται με τρομερή ταχύτητα.

2.

Τα μονότονα ιδεολογικά μοτίβα των εξουσιών καθόλου δεν παγώνουν τον ιστορικό χρόνο σ' αυτή την άκρη της βαλκανικής χερσονήσου. Αντίθετα, η ιστορία πιάνει ασύλληπτες ταχύτητες, τέτοιες που βρίσκονται έξω από την πρότερη κοινωνική εμπειρία των περισσότερων υπηκόων. Παλιότερα το λέγανε Blitzkrieg, αστραπιαίο πόλεμο: ενώ ο καπιταλιστικός ορίζοντας ξανασχεδιάζεται εκ θεμελίων, οι κοινωνικές συνειδήσεις ασθμαίνουν και αδρανοποιούνται μπροστά στον ιλλιγιώδη ρυθμό αυτής της μεταβολής. Ή, ακόμα χειρότερα, την χειροκροτούν χωρίς να καταλαβαίνουν: για πολλούς άλλωστε φτάνει μόνο η μέθη της ταχύτητας. Αυτός όμως δεν είναι παρά ένας κρίσιμος αντιπερισπασμός. Πίσω απ' τη βιτρίνα, το μοντέλο διακυβέρνησης σκληραίνει και γίνεται άκαμπτο, σταματώντας επί της ουσίας να παριστάνει ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση.

Η Κομμούνα της Θεσσαλονίκης (1342-1350), του Κώστα Λάμπου

«Δεν έχει σημασία που ο πατριωτισμός είναι τόσο συχνά καταφύγιο για αχρείους. Η διαφωνία, η εξέγερση και ένας γενικός χαλασμός του κόσμου παραμένουν τα πραγματικά καθήκοντα των πατριωτών». Μπάρμπαρα Έρενράιχ

Στο ύστερο Βυζάντιο παρατηρείται μια σταδιακή μετακίνηση της εξουσίας από τον αυτοκράτορα προς τους μεγαλοφεουδάρχες, οι οποίοι συνδύαζαν την υποστήριξή τους προς τον αυτοκράτορα με αντάλλαγμα την παραχώρηση μεγάλων εκτάσεων κρατικής γης, πράγμα που άλλαξε ριζικά τις σχέσεις ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης της γης, οπότε και "ο οικονομικός δεσμός κράτους και χωρικών αντικαθίσταται από το δεσμό γαιοκτήμονα και χωρικών", με συνέπεια οι γαιοκτήμονες "να στερούν από τους φτωχούς ακόμα και τον Ήλιο"[3].

Το Βυζάντιο, δομημένο όπως είναι πάνω στον σκοταδισμό της λεγόμενης ορθοδοξίας, της πιο σκληρής δουλοπαροικίας ασιατικού τύπου[4] και της απόλυτης πνευματικής στειρότητας, σπαράσσεται από «βυζαντινά πραξικοπήματα», θρησκευτικές συγκρούσεις μεταξύ «ορθόδοξων» και αιρετικών, μεταξύ «ησυχαστών» και «ζηλωτών», μεταξύ αυτοκρατορικών και αντιαυτοκρατορικών.

i cannibals

                     

   Όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει……

Είχα επιτύχει σε διαγωνισμό ΑΣΕΠ το 2009 και λόγω της τρόικας ,ο διορισμός μου μπήκε στο συρτάρι. Τώρα μαθαίνω ότι ξεκίνησαν οι απολύσεις στο δημόσιο. Επιτέλους ανοίγει ο δρόμος της πρόσληψης μου. Καιρός ήταν να γυρίσει ο τροχός να γα…\

Προχτές στη δουλειά προσέλαβαν μια καινούρια κοπέλα στη θέση μιας άλλης που αρνούνταν να υπογράψει τη νέα σύμβαση. Ξέρετε πόσα παίρνει;Πεντακόσια ευρώ και εγώ γαμιέμαι εκεί μέσα δέκα ολόκληρα χρόνια για μόλις 600.Είναι δικαιοσύνη αυτό;\

Η σπαρακτική εξομολόγηση ενός απολυμένου δημοσιογράφου [κείμενο]

 

Η αναδιάρθρωση του Δημοσιογραφικό Οργανισμού Λαμπράκη που περιλαμβάνει ένα επώδυνο σχέδιο περικοπών και απολύσεων έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την εκδοτική βιομηχανία της χώρας που δείχνει απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει την νέα πραγματικότητα.

Οι περικοπές και οι απολύσεις σε οποιοδήποτε τομέα της παραγωγικής δομής της ελληνικής κοινωνίας κρύβουν ανθρώπινα δράματα αφού πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν πάντα οι άνθρωποι. Το iefimerida.gr δημοσιεύει μια ανάρτηση στο facebook του δημοιογράφου Γιάννη Ανδρουλάκη που αποτυπώνει τα συναισθήματα ανθρώπων που χάνουν την δουλειά τους σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς.

Γράφει ο δημοσιογράφος:

Ο Άδωνις Μαλακιάδης στη χώρα των τηλεοπτικών θαυμάτων

by antonis

Για να μπορέσεις να συνομιλήσεις σήμερα με κάποιον συστημικό τύπο στα πάνελ, θα πρέπει να καταδικάσεις αρχικά το Στάλιν, τη σοβιετική ένωση, τον Ενβέρ Χότζα, την Έλενα Τσαουσέσκου και άλλους πεθαμένους, κυρίως, για να τους ξορκίσεις ώστε να μη βρικολακιάσουν στη διάρκεια της συζήτησης αλλά και για να δώσεις σήμα στον τηλεθεατή-χάνο πως αυτά τα φαντάσματα δεν βολοδέρνουν πια πάνω απ’ την ευρωπαϊκή μας οικογένεια. Μιαν οικογένεια με παραγινωμένα καπιταλιστικά φρούτα κι ένα θανάσιμα θλιμμένο κέφι για την ελεύθερη αγορά. Για την αγορά που σκηνογραφεί τη μεγαλόσχημη καλοζωία των διαφημίσεων και για τους υπαλλήλους της που κάνουν το καθήκον τους. Τους σιτιστές της ανθρώπινης αποχαύνωσης. Αυτούς που έχουν αναλάβει την υπαρξιακή διακονία, τις ιδεολογίες, τους αγανακτισμένους, τα συσσίτια, περνώντας διπλοβελονιά το ανθρώπινο πετσί, συρράπτοντας κάθε αυταπάτη με τις ανθρώπινες ανάγκες. Θα πρέπει να κάνεις δήλωση υποταγής, υμνώντας τη δημοκρατία που σου δίνει βήμα. Αυτό που συνέβαινε δηλαδή μέσα σε κελιά και σε σκοτεινά υπόγεια, αυτό που γινόταν στην ασφάλεια και στα μπουντρούμια, τώρα γίνεται σε κοινή θέα. Στην εσχατιά τους θεάματος. Εκεί όπου, μετά από λίγο, ομιλούσες φτερωτές σερβιέτες και μπρατσωμένα τυράκια θα ορμήσουν πάνω στον τηλεθεατή. Εκεί όπου απίθανες γαστρονομικές αβρότητες και μαγειρικές γίνονται η πορνογραφία των άδειων στομαχιών και των κακοποιημένων πνευμάτων. Εκεί όπου ο ιδιώτης εκπαιδεύει το κοινό στην ιδιωτία. Εκεί όπου η κινητή τηλεφωνία σιγοκαίει μανιακά το καυλωμένο κιβούρι του νεολαίου. Εκεί όπου ο εριστικός μουλάς της ορθοδοξίας θα στεγανοποιήσει με τον παραλογισμό της πίστης το νεανικό σφικτήρα. 

Βρώμικες αρχές, βρώμικο νερό!

Και πριν αλλέκτωρ λαλήσει... τελείως, οι κάτοικοι μιας πολύπαθης περιοχής είπαν το νερό νεράκι!
Σ'αυτήν την περιοχή μέχρι πρότινος καυχιόντουσαν για τη φυσική της ομορφιά και για το φυσικό της πλούτο.
Φυσικό πλούτο βεβαια δεν εννοούσαν τα μεταλλεύματα που βρίσκονται στο υπέδαφος, αλλά το καθαρό νερό, τον καθαρό αέρα, την ομορφιά της φύσης και το γελαστό ήλιο.
Αλλά έλα που στον αιώνα της διαστρέβλωσης των λέξεων και των νοημάτων, η έννοια φυσικός πλούτος αφορά αποκλειστικά σε υλικά υποχθόνια που, αν εξορυχθούν, φέρνουν φράγκα.

Και φυσικά τίποτα δε γίνεται σ'αυτόν τον κόσμο χωρίς κόστος.
Έτσι οι κάτοικοι αυτής της περιοχής τελευταία άρχισαν να απολαμβάνουν τα... οφέλη του φυσικού τους πλούτου, με τη νέα έννοια.
Και διαπιστώνουν τον τελευταίο μήνα πως το νερό τους μυρίζει πολύ άσχημα.
Και φυσικά απευθύνθηκαν πρώτα στις δημοτικές αρχές.
Οι κάτοικοι αυτής της περιοχής, που λέτε, είχαν ψηφίσει (κατά πλειοψηφία) ένα δήμαρχο, ο οποίος δε φημιζόταν για την τιμιότητά του και την καθαρότητά του. Είχε πρωταγωνιστήσει στο πρόσφατο παρελθόν σε μείζον σκάνδαλο που βρωμούσε από χιλιόμετρο.
Με δήμαρχο βρώμικο σαν πετρελαιοκηλίδα, πώς περίμεναν οι κάτοικοι να μην επηρεαστεί και το νερό τους;
Ο δήμαρχος τους ενημέρωσε πως πράγματι το νερό έχει μολυνθεί με αρσενικό.

ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

Μια ταινία του Γιάννη Γιουλούντα

(Αύγουστος 2013 Διάρκεια 89′)

Μουσική: Τα Λιμάνια Ξένα, Cyril Gontier, Serge Utge-Royo, Jean-Francois Brient, Χασμωδία, Raoul Vaneigem, Madame Nesia, Martyn Jacques, Μεθυσμένα Ξωτικά, Horror Vacui, Alpha Bang

Διαθέσιμο σε ελεύθερη κυκλοφορία. Μπορείτε να αντιγράψετε την ταινία και οργανώσετε δωρεαν δημόσιες και ιδιωτικές προβολές (Creative Commons).

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι :

“Το “Να μην ζήσουμε σαν δούλοι” είναι ένα σύνθημα που συνοψίζει πολλά. Μέσω αυτού, ο Γιάννης Γιουλούντας έχει κάνει ένα τραγούδι και μια ταινία ώστε η μαρτυρία της αντίστασης και των εναλλακτικών λύσεων που αναπτύσσονται στην Ελλάδα να ταξιδέψει στη Γαλλία και παραπέρα. Πλούσια σε μουσική και συναίσθημα, αυτή η ταινία παρέχει επίσης μια ανάλυση του συνθήματος Να μην ζήσουμε σαν δούλοι αλλά και ενός προβληματισμού που οδηγεί στη δράση και στη διεθνή σύγκλιση των αγώνων. Μια ταινία που κυκλοφορεί ελεύθερα (creative commons). Μία ανάσα φρέσκου αέρα, ενέργειαςκαι αισιοδοξίας.”

Γιάννης Γιουλούντας : 

Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος ελληνικής καταγωγής, ο Γιάννης Γιουλούντας μελετά την τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και συμμετέχει σε διάφορα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης : Siné-Mensuel, Le Monde Libertaire, La vie est à nous, Politis, Radio Libertaire… Έγραψε διάφορα κείμενα και άρθρα σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου του “Η Ελλάδα, λίκνο ενός άλλου κόσμου », με τον Ραούλ Βανεγκέμ. Το τελευταίο του βιβλίο είναι το “Πίσω από τις λέξεις” (Εκδόσεις Εξάρχεια). Το “Να μην ζήσουμε σαν δούλοι” είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

http://nevivonspluscommedesesclaves.net/spip.php?rubrique12

https://www.facebook.com/NeVivonsPlusCommeDesEsclaves

Τα Λιμάνια Ξένα
ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

(στίχοι : Λίζα και Γιάννης Γιουλούντας / μουσική : Τα Λιμάνια Ξένα)
Αδερφέ μου, τα δάκρυα σου μην σκορπάς
Και τα όνειρα σου μην παρατάς.
Τις εντολές τους, μην ακολουθείς.
Δούλος ξανά ποτέ μην βρεθείς.

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι !
Να μην ζήσουμε σκυφτοί !

Φως μέσα μας καίει.
Ελπίδα στις φλέβες μας ρέει.
Και mας γέννα μια καινούρια ζωή.
Και mας γέννα μια καινούρια αρχή.


Να μην ζήσουμε σαν δούλοι !
Να μην ζήσουμε σκυφτοί !

000:000

                                                   Na mi zisoume san douli

Διαθέσιμο σε ελεύθερη κυκλοφορία (MP3)
http://rebetiko.wix.com/ta-limania-xena
http://youlountas.net

πηγή: //ΠαραλληλοΓράφος//

Δεν μετράμε τα λόγια μας, δεν μετράμε τους νόμους σας – Ο Σάββας Μιχαήλ μιλάει για την δίκη στην οποία παραπέμπεται μετά από δίωξη της Χρυσής Αυγής (Βίντεο)

Kείμενο αλληλεγγύης στον Σάββα Μιχαήλ

Πηγή: Εφημερίδα δρόμου Άπατρις μέσω Indymedia

Την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου δικάζεται, με αφορμή ένα κείμενό του, ο Σάββας Μιχαήλ, γενικός γραμματέας του ΕΕΚ, μετά από μήνυση που του υπέβαλαν οι χρυσαυγίτες Παναγιώταρος και Σκορδέλη ( η υπόδικη με τις 8 αναβολές για δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες). Μαζί του δικάζεται και ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ Κ. Μουτζούρης γιατί “επέτρεψε” μέσα από το πανεπιστήμιο την λειτουργία της ιστοσελίδας αντιπληροφόρησης athens indymedia.

Ο Σάββας Μιχαήλ, πολιτικός και συγγραφέας δραστηριοποιείται στον ελλαδικό χώρο από τα χρόνια της χούντας συμμετέχοντας στην μαρξιστική αριστερά. Υπήρξε γενικός γραμματέας του ΕΕΚ και μέλος της διεθνούς γραμματείας της συντονιστικής επιτροπής για την επανίδρυση της τέταρτης διεθνούς.

Ο Σάββας Μιχαήλ τον 21ο αιώνα αρνείται τη γραμμική εξέλιξη της ιστορίας και παίρνει θέση απέναντι από τη χρυσή αυγή επειδή υπέγραφε κάλεσμα του ΕΕΚ σε αντιφασιστική διαδήλωση (δηλαδή λόγω μιας πολιτικής δήλωσης). αποκαλύπτοντας το αληθινό της πρόσωπο. Για αυτή του τη πράξη βρίσκεται υπόδικος μετά από μηνυτήρια αναφορά το 2009 της χρυσής αυγής. Το κράτος τείνει χέρι βοηθείας στους ναζί και τους ευχαριστεί για τη χρόνια πρόσφορα τους ενεργοποιώντας το δικαστικό σύστημα κάνοντας δεκτή την μηνυτήρια αναφορά και ανοίγοντας το φάκελο μετά από 3 χρόνια. Οι κατηγορίες είναι παντελώς γελοίες: διατάραξη κοινής ειρήνης και διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια,

Ελλάδα – Συρία: Όχι άλλο σώσιμο

Στρατιωτικές και οικονομικές επεμβάσεις με πρόσχημα την προστασία του πληθυσμού.

Το 2001, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις ισοπέδωναν το Αφγανιστάν, το Πεντάγωνο σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το ανθρωπιστικό του προφίλ διέταξε τα βομβαρδιστικά να ρίχνουν τρόφιμα και φυστικοβούτυρο σε κατοίκους περιοχών που δοκιμάζονταν από την πείνα. Η κίνηση ήταν επιεικώς γελοία, αλλά, όπως απέδειξε εκείνες τις ημέρες η διάσημη συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι, ήταν και επικίνδυνη: Εκατοντάδες παιδιά που έτρεχαν να μαζέψουν τα κιβώτια έπεφταν σε ναρκοπέδια βρίσκοντας τραγικό θάνατο.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, μια άλλη ιστορία, που αγγίζει τα όρια του αστικού μύθου, έλεγε ότι, κατά τη διάρκεια ρίψης ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ένα κοντέινερ διέλυσε σπίτια σε ένα απομακρυσμένο χωριό.

Δύσκολα μπορείς να βρεις καταλληλότερες εικόνες για να περιγράψεις τις καταστροφικές συνέπειες αυτού που οι δυτικές κοινωνίες έμαθαν να αποκαλούν «ανθρωπιστική διάσωση».

Πραγματεία περί Εθελοδουλείας - Ετιέν ντε Λα Μποεσί

Εκδόσεις: Πανοπτικόν
Έτος: 2002

  Αφήστε μας λοιπόν, συνεπώς, να κατανοήσουμε με τη λογική, αν είναι δυνατόν, πως συμβαίνει αυτή η επίμονη προθυμία προς υποταγή να έχει τόσο βαθιά ριζώσει σ’ ένα έθνος, ώστε η ίδια η αγάπη για την ελευθερία να φαίνεται τώρα αφύσικη.

* * *

Για να καρπωθούν το καλό που επιθυμούν, οι τολμηροί δεν φοβούνται τον κίνδυνο∙ οι έξυπνοι δεν αρνούνται να υποφέρουν τα βάσανα. Είναι οι χαζοί και οι δειλοί που ούτε είναι σε θέση να υποφέρουν τις ταλαιπωρίες, ούτε να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους∙ σταματούν απλώς στη λαχτάρα γι’ αυτά και χάνουν μέσω της ατολμίας τη γενναιότητα που ξεπηδά μέσα από την προσπάθεια διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους, αν και η επιθυμία να τα απολαύσουν παραμένει ακόμα ως μέρος της φύσης τους.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ Ο ΝΑΖΙΣΜΟΣ

Αν κάποιος αναρωτιέται γιατί οι ελληναράδες όχι μόνο δεν είναι εναντίον των ναζιστών της Χρυσής Αυγής, αλλά τους στηρίζουν με το να μην καταδικάζουν τα εγκλήματά τους, υπάρχουν πολλές εξηγήσεις. Ενδόμυχα οι ελληναράδες στηρίζουν τους τραμπουκισμούς, την βία και την ψευτομαγκιά των μικροτσούτσουνων χροισαβγυτόν, “γιατί οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλειές” και φταίνε για όλα τα κακά του κεφαλιού μας. 

Επικροτούν με κρυφή χαρά κάθε ξυλοδαρμό μετανάστη, κάθε αθλιότητα της κάθε Αμυγδαλέζας και Μανωλάδας, προσθέτοντας ένα “αλλά” στο άκουσμα κάθε τέτοιου περιστατικού. Οι νοικοκυραίοι δεν πιστεύουν πως απειλούνται από τους ναζί, καθώς οι ίδιοι είναι ακίνδυνοι για το σύστημα και πάντα συμμορφώνονται. Είναι αυτοί που π.χ. δεν ενοχλούνται με κάμερες στους δρόμους ή με την καταπάτηση προσωπικών δεδομένων, επειδή όπως υποστηρίζουν “δεν έχουν να κρύψουν τίποτα” και πως να έχουν, αφού οι σκέψεις, οι ιδέες και οι επιθυμίες τους είναι δανεικές. Δεν πρόκειται να στραφούν απέναντι στο χέρι που τους ταΐζει.

Κάλεσμα για κοινή, μαζική κινητοποίηση των κοινωνικών κινημάτων

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Εμείς, οι αγωνιζόμενοι του κινήματος ενάντια στις καταστροφικές εξορύξεις στη Χαλκιδική, απευθυνόμαστε σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, συνταξιούχο, φοιτητή και στέλνουμε μήνυμα αλληλεγγύης σε κάθε αγωνιζόμενο πολίτη που αντιστέκεται σήμερα στον καταστροφικό μονόδρομο που επιβάλλεται στις ζωές μας, διεκδικώντας ένα διαφορετικό μέλλον.

Στην Ελλάδα των μνημονίων και της κρίσης του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου, κάποιοι λίγοι πλουτίζουν εξαθλιώνοντας όλους τους υπόλοιπους. Ο δημόσιος χώρος καταπατείται, ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται, τα εργασιακά δικαιώματα εξαφανίζονται, οι κοινωνικές δομές διαλύονται, ότι έπρεπε να είναι κοινό μεταφέρεται στη σφαίρα του ιδιωτικού. Ότι κάποτε ήταν κοινή λογική δεν είναι πια αυτονόητο.

Ο κρατικός μηχανισμός έχει καταλύσει κάθε βασική αρχή της δημοκρατίας. Άγρια καταστολή, αστυνομική βία και αυθαιρεσία, απαξίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και της δημόσιας διαβούλευσης, άδικες και μακρόχρονες προφυλακίσεις, διώξεις, επιτάξεις, χειραγώγηση της δικαιοσύνης.

Τα καθεστωτικά ΜΜΕ προπαγανδίζουν το άθλιο σχέδιο εξόντωσής μας και τρέφουν το φασισμό και τον κοινωνικό αυτοματισμό προσπαθώντας να μας διασπάσουν.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έρχονται πολλές φορές να προδώσουν το ρόλο τους, στρεφόμενες ουσιαστικά εναντίον μας.

Στη Χαλκιδική, βιώνουμε εδώ και καιρό την πολιτική της “σωτηρίας της χώρας με κάθε κόστος”. Με κόστος ανθρώπινες ζωές, ανθρώπινα δικαιώματα, φυσικό περιβάλλον.

Πιστεύουμε ότι με την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και τους κοινούς αγώνες μπορούμε να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε το δικαίωμα να διαμορφώσουμε το κοινό μας μέλλον. Χωρίς ηγέτες, καθοδηγητές και σωτήρες. Μόνο εμείς – όλοι μαζί – μπορούμε να προστατέψουμε τα δικαιώματά μας, το περιβάλλον, την υγεία, την παιδεία, την πλουραλιστική ενημέρωση, την εργασία.
Η όλοι μαζί αλλάζουμε, ή όλοι μαζί βουλιάζουμε.

Σας καλούμε, σε μια μαζική, ανεξάρτητη και αυτόνομη κινητοποίηση στην Θεσσαλονίκη την 7 Σεπτεμβρίου  ΩΡΑ 6 μμ στην πλατεία Αγ ΣΟΦΙΑΣ, όπου τα κοινωνικά κινήματα θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας σ’ενα κοινό μέτωπο ενάντια στην εξαθλίωση, το ξεπούλημα και την απαξίωσή μας από την κυβέρνηση και κάθε παρατρεχάμενο.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΜΑΖΙ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Η ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΛΟΓΙΚΗ


ΜΑΖΙ ΠΟΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΓΙΑ ΓΗ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ

πηγή: soshalkidiki

Το Κιλκίς τραγουδάει ΕΝΑΝΤΙΑ στα μεταλλεία

Δεδομένων των δυσκολιών που βιώνουμε όλοι μας, πολύ δε περισσότερο οι οικογένειες συνανθρώπων μας που οδηγήθηκαν στην ανεργία, όσοι φίλοι επιθυμούν να παρευρεθούν στην συναυλία της 18^ης Σεπτέμβρη ενάντια στα μεταλλεία στο Θέατρο Λόφου Κιλκίς αλλά αδυνατούν να πληρώσουν το αντίτιμο του εισιτηρίου, μπορούν να παρακολουθήσουν τη συναυλία καταβάλλοντας αν το επιθυμούν ένα οποιοδήποτε συμβολικό ποσό.

Μέτωπο Αγώνα Ενάντια στα Μεταλλεία σε Κρούσια-Πάικο

https://www.facebook.com/events/425147487602832/

Μέτωπο αγώνα ενάντια στα μεταλλεία σε Κρούσια και Πάϊκο

Φεστιβάλ Άμεσης Δημοκρατίας 2013 - ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες

Του Κώστα Βαξεβάνη


Αν τα σπίτια ήταν Τράπεζες, προφανώς θα τα είχαν σώσει. Δεν θα έμπαινε κανένα θέμα πλειστηριασμού. Πόσο ηθικό είναι,αναρωτιούνται μερικοί, να επιβραβεύεται ένας μπατακτσής ή τζαμπατζής (για να ικανοποιήσουμε και την διανοητική αναζήτηση της κυρίας Διβάνη) ο οποίος δεν πλήρωνε το δάνειό του; Όσο ηθικό είναι να διασώζονται οι Τράπεζες είναι η απάντηση.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι ελληνικές Τράπεζες, ανακεφαλαιοποιήθηκαν, δηλαδή επιδοτήθηκαν με τα χρήματά μας τα οποία μπαίνουν στο ελληνικό χρέος για να διασωθούν.Να μην καταρρεύσουν ήταν η επίσημη απάντηση. Και η απάντηση συνέχιζε,πως αν κατέρρεαν,θα κατέρρεε και η Οικονομία στο σύνολό της.

Δηλαδή σε μία Οικονομία της αγοράς, όπου ο βασικός κανόνας είναι πως επιβιώνει όποιος μπορεί και απαγορεύεται η κρατική παρέμβαση, το ελληνικό κράτος, παρενέβη και επιδότησε τις Τράπεζες, αντί να αφήσει να λειτουργήσουν οι νόμοι της αυτορρύθμισης και της αγοράς. Με δικά μας χρήματα.